data urodzenia: 17 marca 1916
data śmierci: 7 lutego 1987
miejsce urodzenia:Wilno, Rosja (obecnie Litwa)
stan cywilny:żona Halina Czengery-Wołłejko; 2 córki: Jolanta (ur. 15.09.1942) i Magdalena (ur. 27.05.1955)
Czesław Wołłejko

Czesław Wołłejko, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów powojennych, urodził się 17 marca 1916 roku w Wilnie (Rosja, obecnie Litwa). Pochodził z artystycznej rodziny (jego ojciec był tancerzem). Od najwcześniejszych lat teatr był dla niego drugim domem. Sam również przekazał swoim dzieciom artystyczne geny - jest ojcem dwóch znanych aktorek - Jolanty i Magdaleny. Jego oryginalna uroda, romantyczny wdzięk i niepowtarzalny głos (był chyba jednym z nielicznych, jeśli nie jednym z ostatnich, ludzi z charakterystycznym "ł"), hipnotyzowały wielbicieli, głównie kobiety. A ten, jako rasowy aktor, nie pozostawał obojętny na liczne dowody uwielbienia: kochał być kochany i kochał swoją publiczność. Jednak popularność i uwielbienie widzów (zwłaszcza pań) bywało czasami kłopotliwe. Rodzina Wołłejków doświadczyła tego aż nadto często. Utrapieniem był szczególnie okres wakacji, kiedy to zdarzało się, że szpiegujące aktora młodociane wielbicielki potrafiły pojechać za rodziną aż do Kazimierza i Komorowa. Z domem pana Czesława związanych jest wiele ciepłych i miłych wspomnień, które stały się w późniejszych czasach przedmiotem uroczych anegdotek. Jedna z nich dotyczyła magii towarzyszącej przygotowaniom do świąt. Cała rodzina, wszyscy jej dorośli przedstawiciele, mieli przydzielone zadania, którym się z większym lub mniejszym zapałem oddawali. Natomiast skarb największy rodziny Wołłejków, mały wtedy Czesio, musiał czas zagospodarować sobie sam. A czasu miał mnóstwo, bo potrawy przygotowywane były z namaszczeniem i według starych rodzinnych receptur. Ale raz przydarzyło się nieszczęście. Wszystkie świąteczne wypieki, które przez panią domu nie zostały zakwalifikowane do podania na stół, znalazły się na właściwszym miejscu, czyli wylądowały na śmietniku. Zbliżał się wieczór, świąteczne przygotowania dobiegły końca. Dorośli z niepokojem stwierdzili nieobecność dziecka. Wszyscy ruszyli więc na poszukiwania zguby. Po dłuższej chwili oczom zdumionych poszukiwaczy ukazał się następujący widok: śpiący maluch leży na śmietnikowej pryzmie z zakalcowatym kawałkiem ciasta w ręku mając przy tym na buzi błogi uśmiech. Przygoda pana Czesława z aktorstwem zaczęła się jesienią 1939 roku w Grodnie. Przed dyrektorem teatru, Aleksandrem Węgierko, stanął 23-letni smukły blondyn o nieprzeciętnej urodzie, szlachetnych rysach i rzymskim profilu. Był słuchaczem studium aktorskiego, uciekinierem z zajętego przez Rosjan Wilna. Dyrektor tak zachwycił się młodym człowiekiem, iż z miejsca powierzył mu rolę w reżyserowanej przez siebie "Pannie Maliczewskiej". W czasie wojny był kelnerem w restauracji Lux w Grodnie. Po wojnie z kolei pracował w teatrach Białegostoku, Lublina, Łodzi i Poznania. Za namową zachwyconego nim Arnolda Szyfmana związał się z warszawskim Teatrem Polskim. Przez wiele lat gromkimi oklaskami nagradzano jego kolejne kreacje: molierowskiego Don Juana, Lorenzaccia, Szczęsnego w "Holsztyńskim"czy też Albina w "Ślubach panieńskich". Uroda i wdzięk (nie tylko sceniczny) powodowały, że grywał zazwyczaj amantów, ale jego powołaniem było aktorstwo charakterystyczne, zwłaszcza komediowe. Szczyt popularności osiągnął po swoim debiucie filmowym - tytułowej roli w "Młodości Chopina" - roli zagranej z wyczuciem, zapadającej głęboko w pamięć widza. Ale angaż ten przyniósł aktorowi nie tylko uznanie i popularność. Zaciążył też na jego dalszej karierze. Aktor coraz rzadziej pojawiał się na ekranie. Poza dobrą komediową rolą w "Szczęściarzu Antonim", po której większość Polaków utrwaliła sobie przeliczanie do jedenastu oraz zaczęła stosować prawidłowe głębokie oddychanie jako terapię odstresowującą, aktor pojawiał się juz tylko w epizodach. Dopiero po latach zagrał kilka wspaniałych charakterystycznych postaci: biskupa Watzenrode w "Koperniku", barona Krzeszowskiego w serialu "Lalka", premiera Bartla w "Zamachu stanu" czy ojca Maryni w "Rodzinie Połanieckich". Jego przygoda z filmem wypadła blado, choć był wprost stworzony do kariery. Dla starszych widzów pozostanie w pamięci jako Chopin, dla młodszych jako ojciec Maryni... Na początku 1987 roku, kiedy intensywnie przygotowywał się do roli Wolanda na scenie Teatru Współczesnego, zaskoczyła go śmierć. Był w znakomitej formie, pełen planów na przyszłość. Zmarł 7 lutego 1987 roku, pochowany został na warszawskich Powązkach Wojskowych.

znany z

ocena ról aktorskich

8,8 261 ocen
Lalka
Baron Krzeszowski

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
1986 7,1
Republika nadziei(1986)

Poseł Lipski, członek Rady Ludowej

1985 8,2
Zamach stanu(1985)
(miniserial 1985 - )

Kazimierz Bartel, premier RP po zamachu majowym, świadek w procesie brzeskim

1983 6,9
Marynia(1983)

Pławicki, ojciec Maryni

1982 7,6
Danton(1982)

Vadier

1981 7,1
Wielka majówka(1981)

Homoseksualista Radomir Korsz-Umielski, szef "Laboratorium Ekspresji Ciała"

1981 6,7
Miłość ci wszystko wybaczy(1981)

Buczyński, dyrektor teatru

1980 7,2
Zamach stanu(1980)

Kazimierz Bartel, premier RP po zamachu majowym, świadek w procesie brzeskim

1978 7,0
Rodzina Połanieckich(1978)
(miniserial 1978 - 1979)

Pławicki, ojciec Maryni

1977 7,4
Lalka(1977)
(serial TV 1977 - )

Baron Krzeszowski

1976 7,1
Trędowata(1976)

Maciej Michorowski, dziad Waldemara

1975 7,8
Zaklęte rewiry(1975)

Baron Humaniewski

1974 6,8
Gniazdo(1974)

Otton I Wielki

1973 7,1
Drzwi w murze(1973)

Reżyser Malarski

1972 6,8
Kopernik(1972)

Łukasz Watzenrode, biskup warmiński, wuj Kopernika

1972 6,8
Wesele(1972)

Hetman

1972 7,2
Kopernik(1972)
(miniserial 1972 - )

Łukasz Watzenrode, biskup warmiński, wuj Kopernika

1972 7,4
Ocalenie(1972)

Pacjent leżący na jednej sali z Małeckim

1971 5,9
Diament radży(1971)
(TV)

Książę Floryzel Czeski

1971 6,7
Milion za Laurę(1971)

Przewodniczący komisji w tv

1970 6,1
Książę sezonu(1970)
(TV)

Stefan Pulman

1970 6,5
Kryształ(1970)

Profesor Borczyk

1970 7,1
Najlepszy kolega(1970)
(TV)

Dyrektor szkoły

1968 6,0
Przygoda z piosenką(1968)

Impresario Cox

1967 6,3
Duch z Canterville(1967)
(TV)

Duch Simona Canterviile / Lord Canterville

1967 7,0
To jest twój nowy syn(1967)
(TV)

Roland "Żuczek", inżynier cybernetyk, drugi mąż Ali

1966 6,8
Kochajmy syrenki(1966)

Seweryn Patera, gwiazda zespołu "Jeździmy z humorkiem"

1963 7,2
Smarkula(1963)

Dr Bogdan Lewandowski

1962 7,4
Czarne skrzydła(1962)

Dyrektor Coeur

1960 7,1
Szczęściarz Antoni(1960)

Antoni Grabczyk, urzędnik USC

1951 7,4
Młodość Chopina(1951)

Fryderyk Chopin

gościnnie
rozwiń
głosy
rozwiń
  • Zmarł w Warszawie (Polska), został pochowany na tamtejszych Powązkach Wojskowych.
  • W 1940 r. ukończył Studio Aktorskie przy Teatrze Polskim Białoruskiej SRR w Białymstoku pod kierunkiem A. Węgierki.
  • W 1967 r. otrzymał nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji.
  • W 1969 r. otrzymał nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki, indywidualną I stopnia.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o