W 1960 roku uzyskał czarny pas karate.

Jako niemowlę przeżył tornado w Tupelo, które zabiło 233 osoby.

Znalazł się na pierwszym miejscu listy sławnych osób, które najlepiej zarabiają po śmierci, opublikowanej przez amerykański magazyn "Forbes" w 2005 roku.

Zmarł na atak serca w Memphis (Tennessee, USA). Został pochowany na tamtejszym Forest Hill Cemetery, obok matki, ale po próbie kradzieży ciała Elvisa w październiku 1977 roku wokalista wraz ze swoją matką został pochowany w Graceland Mansion Estates.

Jego posiadłość Graceland jest drugim najchętniej odwiedzanym domem w USA. Pierwszym jest oczywiście Biały Dom.

W 2004 roku został umieszczony na szwedzkim znaczku pocztowym o wartości 5,50 kr.

Zajął 3 miejsce w plebiscycie magazynu "Rolling Stone" na największego rock and rollowego artystę.

Cierpiał na chroniczną bezsenność.

Odrzucił rolę Johna Normana Howarda w filmie "Narodziny gwiazdy" na rzecz Krisa Kristoffersona.

Odrzucił rolę Bricka Pollitta w filmie "Kotka na gorącym, blaszanym dachu", którą ostatecznie zagrał Paul Newman.

Ubiegał się o rolę Toma Hagena w filmie Francisa Forda Coppoli "Ojciec chrzestny", którą ostatecznie zagrał Robert Duvall.

Odrzucił rolę Bernarda w filmie "West Side Story", która w 1962 roku przyniosła statuetkę Oscara George'owi Chakirisowi.

Był jednym z kandydatów do roli Johna Jacksona w filmie "Ucieczka w kajdanach", którą ostatecznie zagrał Tony Curtis.

Rozważano jego kandydaturę do roli Joego Bucka w filmie "Nocny kowboj", którą ostatecznie zagrał Jon Voight.

Uplasował się na 2 pozycji w rankingu na 100 najlepszych frontmanów rockowych wszech czasów, który przeprowadziła strona www.digitaldreamdoor.com.

W 1984 roku otrzymał nagrodę W. C. Handy Award.

Jego starszy brat bliźniak, Jesse Garon, urodził się martwy.

Gdy miał 10 lat, rodzice kupili mu gitarę, ponieważ była dużo tańsza od upragnionego roweru.

Proponowano mu rolę Chance'a Wayne'a w filmie "Słodki ptak młodości", ale jego manager Tom Parker odrzucił tę ofertę, gdyż nie chciał, aby Elvis grał negatywnego bohatera. W postać ostatecznie wcielił się Paul Newman.

Wydał następujące albumy:
- 1956 r. - "Elvis Presley", "Elvis";
- 1957 r. - "Loving You", "Elvis' Christmas Album";
- 1958 r. - "King Creole";
- 1960 r. - "Elvis Is Back!", "G.I. Blues", "His Hand in Mine";
- 1961 r. - "Something for Everybody", "Blue Hawaii";
- 1962 r. - "Pot Luck", "Girls! Girls! Girls!";
- 1963 r. - "It Happened at the World's Fair", "Fun in Acapulco";
- 1964 r. - "Kissin' Cousins", "Roustabout";
- 1965 r. - "Girl Happy", "Harum Scarum";
- 1966 r. - "Frankie and Johnny", "Paradise, Hawaiian Style", "Spinout";
- 1967 r. - "How Great Thou Art", "Double Trouble", "Clambake";
- 1968 r. - "Speedway", "Elvis";
- 1969 r. - "From Elvis in Memphis", "From Memphis to Vegas/From Vegas to Memphis";
- 1970 r. - "Almost in Love", "That's the Way It Is", "Back in Memphis";
- 1971 r. - "Elvis Country (I'm 10,000 Years Old)", "Love Letters from Elvis", "Elvis Sings the Wonderful World of Christmas";
- 1972 r. - "Elvis Now", "He Touched Me";
- 1973 r. - "Elvis", "Raised on Rock/For Ol' Times Sake";
- 1974 r. - "Good Times";
- 1975 r. - "Promised Land", "Today";
- 1976 r. - "From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee";
- 1977 r. - "Moody Blue".

W latach sześćdziesiątych reklamował motocykle Honda.

Od 26 stycznia 1977 roku do swojej śmierci był zaręczony z Ginger Alden.

Był brany pod uwagę do roli Hanka Williamsa w filmie "Twoje niewierne serce", jednak Audrey Williams, obawiała się, że odebrałby zmarłemu piosenkarzowi dziedzictwo. Ostatecznie angaż otrzymał George Hamilton.

Robert Mitchum zaoferował mu rolę Robina Doolina w filmie "Thunder Road". Jego menedżer Tom Parker zażądał jednak dla niego zbyt wysokiej gaży, nie chciał też, by wystąpił w produkcji, która nie jest musicalem. Ostatecznie angaż otrzymał James Mitchum.

Jacqueline Susann chciała, by zagrał Tony'ego Polara w filmie "Dolina lalek", jednak studio zignorowało jej prośbę. Angaż otrzymał Tony Scotti.

Ubiegał się o rolę Jima Curry'ego w filmie "Zaklinacz deszczu", ale scenarzysta N. Richard Nash stwierdził, że nie pokazał wystarczających zdolności aktorskich. Ostatecznie angaż otrzymał Earl Holliman.

Był rozważany do roli Willy'ego Wonki w filmie "Willy Wonka i fabryka czekolady". Ostatecznie angaż otrzymał Gene Wilder.