Luchino Visconti 

Luchino Visconti di Modrone

8,3
725 ocen pracy reżysera
Luchino Visconti
Luchino Visconti, hrabia z arystokratycznej rodziny, odciął się w swej młodości od arystokracji i jako zdeklarowany marksista obracał się wśród artystów Paryża. Do filmu trafił dzięki Jeanowi Renoirowi, który zaproponował mu pracę asystenta w "Wycieczce na wieś". Debiutował jako reżyser w 1942 roku filmem "Opętanie", jednym z pionierskich utworów neorealizmu, zakazanym przez faszystowską cenzurę.

Po wojnie Visconti stał się wzorem dla politycznie i społecznie zaangażowanych reżyserów Europy. Szybko odszedł od neorealizmu kreując swój własny, niepowtarzalny, pełen monumentalizmu styl. W swych filmach zajmował się losami jednostek oraz klas społecznych. Przyglądał się również - tak jak w "Lamparcie" (Złota Palma w Cannes) - elitom i tłu włoskiego faszyzmu. Wielu uważa, że jego najwybitniejszym filmem jest "Zmierzch bogów" - interesujące spojrzenie na początki niemieckiego nazizmu. Do jego najważniejszych dzieł zalicza się poza tym: "Ziemia drży", "Zmysły", "Rocco i jego bracia" (nagroda na Festiwalu w Wenecji) i "Śmierć w Wenecji" (nagroda na Festiwalu w Cannes).
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 2 listopada 1906

data śmierci: 17 marca 1976

miejsce urodzenia: Mediolan, Włochy

wzrost: 185 cm

Złota Palma
Zdobył Złota Palma, 9 innych nagród i 8 nominacji
Sprawdź wszystkie nagrody
Był przewodniczącym jury na 22. Festiwalu Filmowym Cannes (Francja) w 1969 roku.
Zmarł w Rzymie (Włochy).
Wypalał do 120 papierosów dziennie, co doprowadziło go ostatecznie do wylewu w trakcie realizacji "Ludwika". Nigdy potem nie doszedł już do wcześniejszej formy.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych