Goldfinger
1964
Ciekawostki
Role
Producenci filmu chcieli, by rolę Goldfingera zagrał Orson Welles, lecz zażądał on zbyt wygórowanej stawki. Kandydatami byli także Theodore Bikel i Titos Vandis.
Joan Collins i Shirley Anne Field odrzuciły rolę Jill Masterson.
Honor Blackman, aby zagrać rolę Pussy zrezygnowała z udziału w filmie "The Avengers".
Milton Reid starał się o rolę Oddjoba.
Harry Saltzman i Albert R. Broccoli chcieli aby postać Goldfingera zagrał Gert Fröbe, gdy zobaczyli go w niemieckim thrillerze "W biały dzień".
W pracach przedprodukcyjnych brał udział Terence Young, reżyser dwóch pierwszych "Bondów". Domagał się on jednak procentowego udziału w przyszłych zyskach z filmu, na co nie zgodzili się producenci Albert R. Broccoli i Harry Saltzman. Ostatecznie więc Young zrezygnował z pracy nad projektem.
Jack Lord odmówił powrotu do roli Felixa Latera. W postać wcielił się Austin Willis.
Błędy w filmie
Po meczu golfowym, Bond śledzi Goldfingera na lotnisko. Mapa na ekranie wyraźnie pokazuje jednak okolice Southend w stanie Essex w Anglii.
Kiedy Bond obserwuje Goldfingera przez lornetkę, widzi jak ten łamie ołówek. Mimo takiej odległości słyszy dźwięk łamanego ołówka.
Jill Masterson umiera na "uduszenie się skóry". W rzeczywistości nie można od tego umrzeć.
Odbicie, które Bond widzi w oku dziewczyny, nie jest odbiciem lustrzanym, którym w rzeczywistości powinno być.
Pozycja ręki Smithersa i cygara zmienia się między ujęciami.
Zanim Goldfinger dołącza do swojego przeciwnika gry w karty w Miami, karty są niebieskie, ale kiedy Goldfinger siada i zaczynają grę, karty są czerwone.
Kiedy Goldfinger i jego przeciwnik grają w karty zmienia się układ kart na stole.
Kiedy Bond odzyskuje przytomność po uderzeniu przez Oddjoba, można zobaczyć cień kamery obijający się na kredensie.
Kiedy Oddjob rzuca kapeluszem, ten odcina głowę posągowi i leci dalej. Ale w następnym ujęciu kapelusz leży tuż przy posągu.
Kiedy Oddjob zabija Tilly swoim kapeluszem, ta pada na plecy. Ale kiedy Bond podchodzi i klęka przy jej ciele Tilly leży twarzą do dołu.
Kiedy Goldfinger rozmawia z panem Lingiem o przetopie złota do samochodu, jego wargi nie ruszają się.
Kiedy Lincoln jest gnieciony, nie ma żadnego ciała widocznego na tylnym siedzeniu.
Oznaczenie sierżanta na mundurze Kirscha (Michael Mellinger) jest używane przez siły powietrzne Stanów Zjednoczonych, a nie wojska lądowe.
W filmie, w skarbcu Fort Knox złoto zostało ułożone tak, że gdyby w rzeczywistości zostało tak ułożone, sztabki na samym dole zostałyby zgniecione przez ciężar sztabek leżących na nich.
W scenie na wysypisku można zobaczyć czarnego Lincoln'a, którego kierował Oddjob - jak jest unoszony by następnie zostać zgniecionym, ale już bez silnika.
Kiedy w jednej ze scen Bond jest w samolocie Goldfingera, możemy dostrzec, że do zdjęć ukazujących lecący samolot, został użyty model samolotu podtrzymywany na dwóch drutach.
W scenie kiedy Bond bierze kolejne wino z chłodni, można zauważyć poruszający się w prawo cień kamery.
Gdy James Bond w jednej ze scen leży ogłuszony na ziemi, w lodówce za nim liczba butelek się zmienia.
Miejsce kręcenia
Pomimo, iż wiele miejsc, gdzie toczy się akcja filmu to Ameryka, Sean Connery nigdy nie postawił nogi w Ameryce w trakcie kręcenia filmu. Wszystkie sceny z jego udziałem, które mają miejsce w tym kraju kręcono w Pinewood Studios w Londynie (Anglia, Wielka Brytania).
Zdjęcia do filmu były kręcone w Andermatt, Stans, Lucernie, Realp, Alpach Szwajcarskich, Alpach Lepontyńskich, na przełęczy Furka, Lodowcu Rodanu, w tunelu Simplon (Szwajcaria), w Londynie, Stoke Poges, Rochford, Iver Heath, Stanwell, Southend-on-Sea, Wexham, Rickmansworth, na terenie kompleksu leśnego Burnham Beeches (Anglia, Wielka Brytania), w Miami, Miami Beach (Floryda, USA), Fort Knox, Muldraugh, Lexington, Louisville (Kentucky, USA) i Waszyngtonie (Dystrykt Kolumbii, USA).
Nazwa hotelu w Miami Beach to Fontainebleau Hotel, który teraz nazywa się Fontainebleau Hilton Resort.
Sceny gry w golfa zostały nagrane w Stoke Poges Golf Club w Anglii, niedaleko Pinewood Studio. Teraz jest tam "Bar Jamesa Bonda".
Pozostałe
W oryginalnej powieści postać Pussy Galore jest lesbijką – to właśnie z tego powodu na początku filmu traktuje Jamesa Bonda z taką rezerwą i chłodem.
Uraz kręgosłupa, którego Sean Connery doznał w trakcie kręcenia sceny walki z Oddjobem, spowodował kilkudniowy przestój w produkcji. Aktor wykorzystał ten czas na renegocjację warunków umowy dotyczącej jego udziału w przyszłych odsłonach serii.
Goldfinger ma na imię Auric. Jest to przymiotnik oznaczający "złoty", pochodzący od łacińskiego słowa "aurum".
Ian Fleming zaczerpnął nazwisko Goldfinger od nielubianego przez siebie węgierskiego architekta, Ernő Goldfingera.
Film przez lata znajdował się na liście produkcji zakazanych w Izraelu. Decyzja ta zapadła po publicznym wyznaniu Gerta Fröbe o jego członkostwie w partii nazistowskiej.
Nakładanie złotej charakteryzacji na ciało Shirley Eaton trwało dwie godziny dziennie.
Melonik, którym posługiwał się w filmie Oddjob, jest rarytasem kolekcjonerskim. 16 lipca 2006 roku został sprzedany na aukcji, osiągając cenę 33 600 dolarów.
Imię i nazwisko Pussy Galore zostało zapożyczone od autentycznej osoby - madame prowadzącej w latach 50. dom publiczny w Nowym Jorku.
Pięć miesięcy zajęło Haroldowi Sakacie opanowanie techniki rzucania śmiercionośnym kapeluszem.
Scenę porażenia prądem i śmierci Oddjoba kręcono dwukrotnie - raz z dystansu i raz w zbliżeniu. Podczas pierwszego ujęcia Harold Sakata, grający tę postać, doznał poparzenia prawej dłoni. Przy drugim podejściu iskry przepaliły jego spodnie, raniąc go w nogę. Grymas bólu na twarzy aktora, który widzimy w filmie, jest autentyczny.
W filmie planowano po raz trzeci wprowadzić postać Sylvii Trench. Z pomysłu zrezygnowano jednak w momencie, gdy reżyserię tej części przejął Guy Hamilton.
Film kręcono od 20 stycznia do 21 lipca 1964 roku.
Początkowo firma Aston Martin niechętnie przekazała dwa auta na potrzeby produkcji. Producenci musieli za nie zapłacić, ale po ogromnym sukcesie filmu (zarówno w kinach, jak i wizerunkowym dla marki), Aston Martin już nigdy więcej nie żądał pieniędzy za wypożyczenie aut do serii.
W momencie premiery był to najszybciej zarabiający film w historii kina, co zapewniło mu wpis do Księgi Rekordów Guinnessa. Sprzedano na niego łącznie 130 milionów biletów.
Studio obawiało się imienia "Pussy Galore" i chciało zmienić je na "Kitty Galore". Ostatecznie jednak imię pozostało, ale pominięto je na kartach kolekcjonerskich.
Dzięki ogromnemu sukcesowi filmu, Aston Martin DB5 zyskał przydomek najsłynniejszego auta na świecie. Sprzedaż tego modelu wzrosła o 50% zaraz po premierze filmu.
Na potrzeby filmu stworzono dwa egzemplarze auta. Jeden z nich został skradziony w 1997 roku z pilnowanego hangaru na lotnisku na Florydzie (złodzieje przecięli kable alarmowe i wywieźli auto bez kluczyków). Pod koniec 2021 roku poinformowano, że samochód wart 25 mln dolarów odnaleziono na Bliskim Wschodzie.
W pierwotnych napisach końcowych zapowiadano, że następnym filmem będzie "W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości". Producenci nie zdołali jednak na czas zabezpieczyć lokalizacji w Szwajcarii, więc zmienili plany i jako kolejny nakręcili "Operację Piorun".
Pierwotnie samochodem Bonda miał być Jaguar E-Type (kosztował połowę tego co Aston Martin). Jaguar jednak odmówił współpracy. Producenci zwrócili się więc do Astona Martina, który dostarczył dwa prototypy modelu DB5. Jeden służył do jazdy, a drugi został naszpikowany gadżetami przez scenografa Kena Adama.
