Podsłuchana przypadkowo rozmowa młodej, nieszczęśliwej mężatki z psychoanalitykiem staje się dla Marion, kobiety dojrzałej, ocenianej przez otoczenie jako "człowiek sukcesu", bodźcem do prawdziwej oceny własnego życia. Jej dalsze losy ukazują wiele głębokiej prawdy o naturze ludzkiej, zwodniczych kryteriach sukcesu i szczęścia i dużo optymizmu.
Gena Rowlands jako kobieta po 50tce, która pewnego dnia w swoim mieszkaniu podsłuchuje rozmowę "innej kobiety" o własnym życiu. Bohaterka zdaje sobie sprawę jak wiele mają wspólnego. Tyle tylko że Hope, którą podsłuchuje to niespełnione marzenie Marion o własnym życiu. Obecnie uważa je za zmarnowane i zastanawia się...
więcejGena Rowlands jako wykładowca filozofii, która przypadkiem podsłuchuje rozmowę młodej kobiety z psychiatrą. Zwierzenia nieznajomej, skłaniają bohaterkę do przewartościowania swego życia...
Allen na poważnie: znów zapatrzony w swego mistrza Bergmana, ale tak, jak w pozostałych przypadkach, będę się upierał, że...
Ja wychwyciłem te:
"- Kochałbyś się ze mną na podłodze?
- Chcesz tego?
- Nie wiem, a Ty?
- Nie wiem, nie pasujesz mi do drewna"
"- On myśli tak jak Ty
- Pije, nie myśli"
"Ona nie pozwala sobie na uczucia, dlatego wiedzie zimne intelektualne życie"
"Czy wspomnienia to coś co się ma, czy coś co się...
Ten film to całkiem inny Allen. Dlatego niektórych może zawieść, zwłaszcza tych, co szukają allenowskiej ironii i emocjonalnego rozgardiaszu. Ale to nie znaczy, że jest przez to gorszy. Wręcz przeciwnie, uważam że jest to film bardzo wyjątkowy. Cichy, wyważony, nieco sentymentalny i ze wszech miar bergmanowski! Na...
Wszystko w tym filmie sie sypie, farba odchodzi od sciany, brakuje tylko karaluchow. Calosc w klimacie Zanussiego, tyle ze w Nowym Yorku, gdzie nigdy nie bylo godziny policyjnej.
Zastanawiam sie czy Bergman lubil W. Alena...
Film ratuje groteskowa Mia Farrow (z poduszka pod spodnica:) i brzydka reprezentantka...