Kompletnie nieznany Forum

czy tylko moją uwagę przykuło jak fatalnie przetłumaczono teksty piosenek? bardzo rażące

Totalnie nie angażujący seans. Muzyka nie wybrzmiewa. Casting nietrafiony - Dylan ładnie wygląda, ale jego charakteru zero. Do tego scenariusz ślamazarny, bez tempa i jakiejś sensownej akcji. Takie pitu-pitu, żeby kasą producentów się zgadzała.

Jeśli ktoś lubi filmy biograficzne to niekoniecznie będzie ukontentowany po seansie. Jak dla mnie film z małą grupą docelową lubiącą piosenki Dylana, które są główną treścią filmu. Jeśli ogląda się ze świadomością, że to doświadczenie głównie muzyczne to można się bawić kapitalnie. Wykonania utworów na bardzo wysokim...

Gdy kreatywność idzie pod rękę z niezależnością powstaje nowa jakość. Wspaniały film, pełen energii, porywający. Duża w tm zasługa mądrego scenariusza, a jeszcze większa Chalameta, który w niezwykły sposób zjednoczył się z postacią Dylana. Mnóstwo utworów i to w całości, a każdy idealnie oddający ten moment fabuły lub...

"Kompletnie nieznany", serio? Nie lepiej już po polsku "Zupełnie nieznany"? Ta kalka z angielskiego brzmi tak koślawo.

Nudny nieangażujący film, po seansie czuje się jakbym dalej nie znał historii Dylana. Nie wiem czy tylko ja odnoszę wrażenie jako by film był płytki, powierzchowny i nieciekawy, zaletą filmu na pewno jest genialny zawsze Edward Norton i może ten epizodzik z Johnem Cashem

czy to obrazki gadane napoprzetykane sonicznymi wykonami, czy to soniczne wykony napoprzetykane obrazkami gadanymi?

oto jest pytanie.

w połowie film, w połowie koncert.

polecam rzecz prześledzić pod takim właśnie kątem:

kiedy dylan nie trzyma a kiedy trzyma gitarę.

kiedy jej nie trzyma jest jak...

Porządnie zrobiony film o człowieku, który nie chciał spełniać oczekiwań innych i buntował się nawet wewnątrz środowiska buntowników (środowisko rzeczywiście już nieco zmurszałe). Czyli ogólnie opowieść o wolności. Postaci i fabuła są trochę uproszczone, bo to przede wszystkim film muzyczny, ale główny bohater jest...

Kolejny świetny film o topowym artyście. Dużo muzyki, ale to zaleta, ogląda się rewelacyjnie. Hollywood potrafi kręcić filmy o muzyce.

Mam wrażenie, że LP wygląda jak Dylan. Podobne włosy, harmonijka, gitara, kurtki, ciemne okulary, ogólnie sylwetka. Chwilami kopia.

Film jaki całość znakomity, choć naprawdę zabrakło mi w nim odniesienia pozycji Boba po inwazji Beatlesów. Bob wciąż grał w małych salkach, wyjątkiem Newport, Beatlesi grali na olbrzymich stadionach. W latach od 64 Ameryka oddychała Beatlesami i to można było podkreślić. Bob był wtedy uzależniony od marihuany, to on w...

Byłoby świetnie, ale aktor grający Dylana skutecznie obniża ocenę. Drugi plan stara się jak może, ale nudna rola pierwszoplanowa, czyli zblazowany Chalamet, snuję po planie, pali i samym sposobem bycia odstrasza od oglądania

Dzisiaj zobaczę film. Z ciekawością przeczytałem główny opis filmu krytyka portalu. Ponieważ nie napisał o tym stąd pewnie tego w filmie nie ma. Porzucenie prsez muzyka gitary akustycznej na rzecz elektrycznej było odbierane wtedy jako zdradę. Nie rozwodząc się specjalnie na tym dodam, że znane ogółowi są wypowiedzi...

Bardzo fajnie wyglądają te zwiastuny i Dylan zachowuje się tak, jak go sobie wyobrażam. Mega czekam!

Obie męskie kreacje, dla mnie na miarę Oscara. Edward Norton jest wybitny w tej roli!!!

To moje kino i mój osobisty Oscar za film!

dokładnie to, czego oczekuję od muzycznego biopicu - dużo dobrej muzyki z nienachalną fabułą, która nie zakłóca odbioru.

Za dużo z tego filmu się o samym Bobie nie dowiemy, posłuchamy jego muzyki co 5 minut, a nawet go możemy znielubić, bo nie jest pokazany cukierkowo, co jest na plus. Timothee świetnie zagrał, widać jaką metamorfoze zrobił dla roli (przytył, śpiewał sam wszystkie piosenki, mówił w inny sposób, grał na gitarze). Norton...

Wybitne teksty Dyllana i zapomniany potencjał folkloru podany widzom na ikeaowskim talerzu. Ciężko mi to podsumować w ten sposób uwzględniając pracę charakteryzatorów i samego chalementa włożonej w to aby brzmieć tak realistycznie (czysto aktorsko- statycznie, płasko), ale niestety to średni seans. Tło martwe. Reformy...

Nie jestem fanem Boba Dylana, ale lubię klimat lat 60-tych w USA i filmy muzyczne. Ten jednak mnie nie porwał. Pod względem muzyki OK, natomiast za dużo scen kręconych w ciemnej scenerii i o wydarzeniach politycznych tamtych lat.
PS. Czy Bob Dylan naprawdę był/jest takim bucem?