Miłość Forum

Jak żenująco niski poziom na tym forum dyskusji o ARCYDZIELE Hanekego! Większość nic nie zrozumiała, nie rozumie i nigdy nie zrozumie. Amerykański chłam zmasakrował kulturę filmową.

Ciężko opisać uczucia, które towarzyszyły mi podczas, oraz zaraz po obejrzeniu filmu. Wywarł na mnie ogromne wrażenie... Naprawdę piękny, choć okropnie smutny...

Miałem w życiu podobną sytuację gdy dorastałem i gdy trzeba było przygarnąć prababcię w matuzalemowym wieku. Różnica była taka, że fizycznie była ona jak na swój wiek w doskonałej kondycji, poruszała się zupełnie bez problemu, ale poza tym wszystko inne wyglądało tak samo jak w tym filmie od momentu gdy główna...

Kulminacyjne sceny niemal identyczne. Ciekawe, czy podobieństwo jest zupełnie przypadkowe?

Piękny film w prostej formie a zarazem głębokim przekazie. Powolna narracja i statyczne kadry. Scena z gołębiem - świetna metafora. Zakończenie dające do myślenia. Czy to film o miłości? Mi osobiście trudno na to pytanie odpowiedzieć. Na pewno opowiada o granicach tego uczucia a także poświęcenia. Zmusza do refleksji....

,,Miłość" to film bardzo smutny, ponieważ pokazuje co staje się z człowiekiem, gdy postawiony jest w
obliczu choroby. Główni bohaterowie zmagają się z przeciwnościami, które napotykają na swej
drodze z każdym nowym dniem. Anna jest świadoma tego co się z nią dzieje i dlatego w jej głowie
pojawiają się samobójcze...

w ciekawostkach czytamy - Scenariusz jest luźno oparty na osobistych doświadczeniach samego reżysera. Jego ciotka cierpiała na chorobę zwyrodnieniową, a obrazy, które możemy zobaczyć w filmie, należą do rodziny Michaela Haneke.
zapraszam do zobaczenia mniej znanej pozycji http://www.filmweb.pl/film/Wulkan-2011-614007...

Historia jest prosta a jakże ludzka, tytuł idealnie pasuje do fabuły. Ludzie proszę was... nie
mówcie mi,że to uczucie kojarzy wam się tylko i wyłącznie z burzliwym romansem, łzami i potem
ściekającym z ciał w sexualnym uniesieniu.... Sobie i każdemu życzę tak głębokiego uczucia,które
jakże prosto zostało tu...

Wydaje mi się, że można by pododawać jakiś retrospekcji, opowiedzieć coś więcej o przeszłości bohaterów, coś o dzieciach i wtedy wywołałby więcej emocji. Natomiast dostajemy strasznie przeciągane sceny, ucinanie płatków, łapanie gołębia i wiele innych. Na mnie taki zabieg nie robi żadnego wrażenia, wręcz odwrotnie....

Przeżyłem w swoim życiu niestety, już dwie takie historie. I taka opowieść o tym nic dla mnie nie
wnosi. Jest nudna, a przede wszystkim bezmyślna. Brak w tym jakiejś myśli, choć tezy, nie
mówiąc już o wnioskach. Może lepiej byłoby nakręcić dobry dokument, z mięsem życia?
Wybaczcie, nie będę dyskutował, bo to wciąż...

scenarzysta / reżyser przedstawił tę samą historię, tylko w małżeństwie jednopłciowym.
Mielibyśmy i homofilię i eutanazjofilię. A tak, tylko to drugie.
Oczywiście na wszelki wypadek scenarzysta / reżyser nadał filmowi nachalny tytuł, by nikt nie miał wątpliwości, co oglądamy na ekranie.

Podobny klimat tylko, że lepsze

Czasami siedzę i myślę jak to będzie... I dzisiaj włączam ten film i jakoś dziwnie wszystko zlewa się z moimi koszmarami... Wiem, że to naturalna kolej rzeczy, ale jednak ten ścisk w klatce piersiowej, strach... Dobry film.

Widz męczy się razem z bohaterami. Wiem, że taka była koncepcja i jest to całkowicie zamierzone,
mimo wszystko - nadal nie do zniesienia.

Haneke sam zaprasza do takiej interpretacji, jeżeli zapytany o prywatną definicję kina mówi :
''kino to dwadzieścia cztery kłamstwa na sekundę.''
Chodzi o przedostatnią scenę, gdy Georges drzemie na kanapie/łóżku
i słyszy brzęk naczyń mytych przez Anne. Potem ubierają się i wychodzą z domu.
Gdzie idą? Tutaj nie ma...