film
Barwy nocy
Color of Night1994
2h 1m
Przechodzący załamanie psycholog odwiedza dawnego przyjaciela. Gdy ten zostaje zamordowany, Bill postanawia odnaleźć mordercę.
reżyseria Richard Rush
scenariusz Matthew Chapman, Billy Ray
produkcja USA
premiera 19 sierpnia 1994 (Światowa)
Immersja
Ma ciekawy punkt wyjścia i zabawne zwroty akcji. Przy tym traci cały swój potencjał, bo nie chce eksplorować tematu sesji terapeutycznych czy koloru czerwonego, zamiast tego całą uwagę skupiając na wtórnym wątku miłosnym i rozterkach głównego bohatera. Nie pomaga też długość, "Barwy nocy" są pełne zbędnych elementów, nic niewnoszących scen i postaci, które sprawiają, że kiedy widz przechodzi już wreszcie do finałowego rozwiązania zagadki, jest po prostu zmęczony.
czytaj dalej 
Ranking ról
Nowość
A tak. Uważam, że nie było i już nie będzie takiego roku. Prawie codzień, człowiek się budził i miał nowy hit. Odczuwam dumę, że udało mi się przeżyć ten czas, będąc świadomym widzem. Rzecz jasna pewną część tych filmów udało się obejrzeć dopiero w 1995, ale to nie zmienia istoty rzeczy. Uważam lata 1991-1994 za najlepsze lata filmu komercyjnego. Dobrej komercji na takim poziomie ciężko uświadczyć później. Wcześniej, owszem, ale nie w takiej ilości. A do tego przenikało sporo filmów bardziej wymagających , ale nie odstraszających przeciętnego widza jak niektóre festiwalowe psychozy. Rok 1994 to apogeum wspaniałej mieszanki, wielkich hitów komercyjnych ze świeżym spojrzeniem młodych twórców i domieszką kina artystycznego. Dla każdego, wiele dobrego. Na upartego może brakuje jakiejś mocnej pozycji fantasy, ale niestety wtedy ten gatunek leżał i kwiczał. 1) Dramat / obyczaj / melodramat 2) Komedia / parodia 3) Thriller / kryminał 4) Animacja 5) Horror 6) Akcja / fantastyka 7) Nie dla mnie ( w tej grupie umieszczam te tytuły, które mnie rozczarowały, ale z obserwacji wiem, że wiele z nich ma swoich wiernych widzów)
Zdecydowanie jeden z moich ulubionych aktorów. Po prostu wychowałem się na filmach Bruca Willisa. Obejrzałem prawie wszystko łącznie z tymi "arcydziełami" z ostatnich lat jego kariery. Ciężko było ułożyć tę listę, ale się udało. Wybrałem produkcje do których mam największy sentyment i do których lubię wracać. Plus te przyzwoite, które da się obejrzeć.
mniej więcej między rokiem 1990 a 2005 hollywood trzaskało thrillery w klimacie, jak dla mnie, bardzo kojącym, niemal widmowym. Niby nic wielkiego: dziesiąta woda po Hitchcocku, nierzadko erotyczna podszewka, na celowniku lęki życia domowego, motywy niepewnej tożsamości, paranoi. Ale przynajmniej wygląda jak przeciwieństwo płaskiego wizualnie netflixa - wszystko kręcone jest na taśmie 35mm, liście suną po chodnikach, zaś w tle złowieszczo plumka pianino przygaszone jak słońce w wilgotny poranek. Sygnał, że któraś z "zaufanych" postaci okaże się być czubkiem. A czasem, jak w Stir of Echoes lub The Mothman Prophecies, nawet coś nawiedzonego wyskoczy zza węgła. W znacznej części to nie są szczególnie dobre thrillery, ale w kategorii filmowego comfort food na deszczowe dni - mogą sporo zdziałać. *na więcej niż 5/10 oceniam tylko górną połowę listy, do reszty podchodziłbym ostrożnie. Zauważyłem też przy okazji wyraźny skręt pod kątem palety barw - w 1990s dominowały ziemiste brązy, ale czym bliżej 2005, tym więcej spranych błękitów i morskich zieleni.
"Lekarzu, lecz się sam" ciśnie się na usta w trakcie oglądania bolesnych rozterek, jakie na ekranie przeżywa Bruce Willis. Jego bohater, nowojorski psychoanalityk dr Bill Capa, właśnie przechodzi kryzys związany z samobójstwem swojej pacjentki, którego ta dokonała na jego oczach. Straciwszy powołanie, Capa postanawia udać się na odpoczynek na... więcej
Opis filmu Barwy nocy
Bill Capa porzuca pracę psychologa po tym, jak przypadkowo popycha swojego pacjenta do samobójstwa. Chcąc zapomnieć o tragedii wyrusza w odwiedziny do swojego dawnego znajomego Boba Moore'a. Ten jednak zostaje zamordowany. Capa postanawia znaleźć mordercę, którym jest najprawdopodobniej jeden z pacjentów Moore'a.
Informacje o filmie Barwy nocy
premiera 19 sierpnia 1994 (Światowa)
boxoffice $19 726 050 w USA
budżet $40 000 000
na podstawie Billy Ray (materiały do scenariusza, historia)
studio Cinergi Pictures Entertainment / Hollywood Pictures
tytuł oryg. Color of Night
inne tytuły więcej
Kiedy doktor Capa rozmawia z panią Niedelmeyer, na drzwiach widoczny jest cień mikrofonu ekipy filmowej.
Rany na rękach Rose znikają w nieprawdopodobnie krótkim czasie.
Buty, które mają na sobie Capa i Rose, znikają w kilka sekund po tym, gdy oboje wpadają do basenu.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Bo trudno przewidzieć kto tu jest mordercą, a historia jest przedstawiona ciekawie. Ja się w każdym razie nie nudziłem, ani przez chwilę. A złota malina? Dawno temu przestałem zwracać uwagę na opinie ekspertów, rozdających wszelkie nagrody i statuetki. Bo nie raz się przekonałem, że nagrodę dostaje wg mnie zwyczajny...
więcejnaprawde mnie ten film zaskoczyl i to bardzo pozytywnie, fabula jest genialna, jane m. zagrala po mistrzowsku swoja role, willisowi tez niczego nie mozna odmowic, bo tez wypadl dobrze, film ma niesamowity klimat, muzyka byla dopasowana, co dodalo temu filmowi animuszu, 10/10. normalnie ocena tego filmu to jakas porazka...
więcej
