Dobre bajki dla katolickich dzieci – bez magii, czarów, LGBT i wschodnich religii

Nie jestem teologiem, ale bardzo zależy mi na tym, żeby moje dzieci (i dzieci innych rodziców, którym na tym zależy) oglądały wyłącznie dobre bajki.
Przez „dobre” rozumiem takie produkcje, w których główny pozytywny bohater nie uprawia czarów (lub przynajmniej od momentu pewnej przemiany/nawrócenia całkowicie z tego rezygnuje). Czary i magia nie mogą być pokazywane jako coś pozytywnego, godnego naśladowania czy „fajnego”.
Na tej liście nie znajdą się żadne produkcje zawierające:
- propagandę LGBT (jawne lub subtelne),
- propagandę wschodnich religii/filozofii (buddyzm, shinto, taoizm itp. w pozytywnym świetle),
- dziwne religie/kulty, w których rzekomo „pozytywni” bohaterowie uczestniczą aktywnie.

Lista nie jest doskonała – mogę coś przeoczyć albo coś wartościowego jeszcze dodać (sprawdzam wszystko osobiście, więc zajmuje to trochę czasu). Bardzo proszę o sugestie w komentarzach – co dodać lub co ewentualnie usunąć.