Kino z betonu, mola i śledzia. Filmowe Trójmiasto

Trójmiejskie morze jako początek i koniec życia a także ciężar dźwiganej przez nas szafy.

Szaro i zew miłości to może nie ziew, ale Bałtyk chciałby przypomnieć że to nie ten zew miał być.

Z Monciaka jeden krok przez wąwóz do tego co w polskim kinie grozy najlepsze.

Ajron Men aut of Stocznia i kino wybitnie reakcyjne, nie mylić z wybitnym.

"Okręt" zgapia atmosferę, "Dunkierka" heroizm ucieczki a Gdynia wciąż tęskni i czeka.

Stąd do wieczności i atak na Pocztę Polską 13.

BimBombanie na szary świat czyli w Gdańsku od zawsze doskonale tracą czas.

Trójmiasto Grzechu, teatr Kobry w kinie i ta słabość Rylskiej do dyrektorów.

Underground out of Gdańsk (magiczny jak realizm).

Gdańsk Budapest Hotel w nim Chaplin, Clair, kino czeskie i nasze sprzed wojny.

Polskiego Bressona hołd dla Westerplattczyków i kawał zacnej batalistyki.

De Mono w gdyńskim Maximie przed rozstaniem bez słów.

Polski Vabank (lol) z molo w Sopocie, plażą w Gdyni i Miłością w Gdańsku.

Nowe Kino Niemieckie i najlepsza adaptacja gdańskiego Grassa z wszystkich dwóch.

Gdański Zieleniak, bigos Franka Dolasa i topka kina submarynowanego.

Preisner i Chałupy na wspólnym pikniku pod sopocką falą.

Mamy Paula Greengrassa w domu i "Krwawą Niedzielę" w gdyńskiej stoczni.

Wszystko o mojej matce na tle tańców lekkich goryli i urojonego całego Trójmiasta.

Z Gdyni do głębin Bałtyku jak klasyczne stąd do wieczności następnych do raju.

Diabeł, sopockie molo i gdański żuraw mówią dobranoc Wiesławowi Price.

Muza z Trójmiasta nie zmarnowała dostępu do marynarzy.

Życie spóźnione, myśli urojone i gdańska stocznia zmodernizmowana.

Seksmisja w Sopocie w której alfons Buczkowski naoglądał się Blue Velvet.

Bo to złe Trójmiasto było (zwłaszcza Sopot).

W Gdańsku najciemniej pod fontanną Neptuna.

Mój łobuziak nie był pierwszym który zatapiał zabawkowego Titanica nad plażą w Gdyni :/

Jedyny taki pościg samochodowy po Gdańsku z Leonem Niemczykiem.

3city, sex grupowy, fusion Konikiewicza. Po 0,5 polskie Badlands.

Obietnica gdańskiego "Noża w wodzie", ale potem powrot do domu.

Tych drzwi jeszcze nie otworzyłem, ale Różewicz i Gdańsk to zawsze dobre połączenie.