[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/40248/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":9131,"rate":8.012703975468185,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/40248/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":176,"rate":7.3977272727272725,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/40248/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":7,"rate":7.857142857142857,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,0
9 131 ocen gry aktorskiej
Józef Nowak
Józef Nowak urodził się 8 kwietnia 1925 roku w podkrakowskiej wsi Kończyce. Podczas okupacji niemieckiej był maszynistą w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego. W pierwszej powojennej dekadzie występował na deskach teatrów: krakowskiej Wesołej Gromadki (1945-47), krakowskim Teatrze Kameralnym T.U.R. (1947), Teatrze Ziemi Opolskiej (1947-1948), Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1948-1949) i w warszawskim Teatrze Narodowym (1949-1955). W tym czasie zadebiutował w filmie - głównie jako postać w tle, dodatkowo niewymieniona w napisach. Jednak już w 1953 roku zagrał główną rolę Szczęsnego w "Celulozie" - ekranizacji propagandowej powieści Igora Newerly'ego. Rok później wystąpił w sequelu zatytułowanym "Pod gwiazdą frygijską".

W 1955 roku po raz pierwszy wystąpił w spektaklu warszawskiego Teatru Dramatycznego i aż do śmierci - przez 29 lat - był wierny tej scenie. Druga połowa lat 50. filmowo upłynęła mu pod znakiem pomniejszych ról u Andrzeja Munka, by wspomnieć tu o "Człowieku na torze", "Eroice" i "Zezowatym szczęściu". W latach 60. jego emploi zdominowały role wojskowych, partyjniaków, urzędników i robotników, z których najważniejsze to: kreacja Górala w "Mężczyznach na wyspie", porucznika Wrzesińskiego w "Prawie i pięści", plutonowego Brudera w "Westerplatte" i pułkownika Marczaka w filmie sensacyjnym "Hasło Korn". O ile dotychczas wybierał angaż do ekranowych ról dramatycznych, tak w latach 70. dał się poznać widzom filmowym i telewizyjnym jako aktor komediowy oraz sympatyczny "zapełniacz drugiego planu" w produkcjach familijnych i dla młodzieży.

W roku 1970 odegrał rolę w filmie, jakiego w Polsce wówczas nikt się nie spodziewał - mowa o "Hydrozagadce" Andrzeja Kondratiuka. Dla wielu Józef Nowak już na zawsze pozostanie Asem. Dla dużej rzeszy wspominających kino tamtych lat pozostanie także, nadrabiającym braki w wykształceniu, starszym sierżantem Lichniakiem z "Wiosna panie sierżancie". Młodzież tamtych czasów kojarzy go zaś z odcinkowych ekranizacji powieści Adama Bahdaja - "Do przerwy 0:1", "Wakacje z duchami" czy "Stawiam na Tolka Banana". Nieobce mu było także kino ambitne, choć miał pecha ponieważ jego sceny zostały usunięte z ostatecznej wersji "Golema" Piotra Szulkina. Pod koniec życia już w samych serialach zagrał swoje wielkie role, a mowa tu o sekretarzu Wacławie Widlarzu z niedocenianego tytułu "Dyrektorzy" oraz Kajetanie Talarze z polskiej, serialowej epopei losów Polaków - "Dom".

Do ostatnich swoich lat był aktywny zawodowo. Oprócz grania w teatrze (ostatnia rola - nomen omen - Nowaka w "Awarii" Haliny Dobrowolskiej) i w filmach kreował także rolę Grzelaka w najpopularniejszym słuchowisku radiowym okresu Polski Ludowej - "Matysiakowie". Przez lata odznaczany najwyższymi orderami państwowymi. Józef Nowak odszedł 16 stycznia 1984 roku w Warszawie i tam został pochowany.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 8 kwietnia 1925

data śmierci: 16 stycznia 1984

miejsce urodzenia: Kończyce, Polska

Otrzymał następujące odznaczenia państwowe:
- 1962 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1967 r. - Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego;
- 1970 r. - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju";
- 1974 r. - Medal 30-lecia Polski Ludowej;
- 1977 r. - Order Sztandaru Pracy II klasy.
Zmarł w Warszawie i został pochowany na miejscowym Cmentarzu Komunalnym Północnym (Polska).
W roku 1946 ukończył Studio przy Starym Teatrze w Krakowie, a w 1947 roku zdał egzamin eksternistyczny w Krakowie.

Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych