[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8569/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":9830,"rate":8.41291963377416,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8569/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":3,"rate":8.333333333333334,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/8569/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":2,"rate":7,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,4
9 830 ocen gry aktorskiej
Tadeusz Fijewski
Polski aktor teatralny i filmowy. Syn malarza pokojowego. Już w wieku 10 lat występował w Teatrze Polskim w Warszawie, w przedstawieniach amatorskich i dla dzieci. W 1927 roku zadebiutował w filmie. Był to "Zew morza" Henryka Szaro, w którym Fijewski wcielił się w postać młodego Stacha. W 1936 roku ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej. 

Przed wybuchem drugiej wojny światowej występował w objazdowych teatrach dla dzieci, a także na scenach teatrów Warszawy (m. in. Ateneum) i Sosnowca. Przed 1939 rokiem zagrał w 21 filmach, w których odtwarzał głównie drugoplanowe postacie sympatycznych, wesołych łobuzów; sprytnych, szlachetnych chłopców z nizin społecznych. Dzięki charakterystycznej powierzchowności zyskał miano "złotowłosego urwisa ekranu". Duże uznanie zdobył sobie rolą warszawskiego gazeciarza w "Legionie ulicy"Aleksandra Forda. Sukcesy artystyczne osiągnął grając we "Florianie" i "Kłamstwie Krystyny". W 1940 roku trafił do obozów koncentracyjnych w Oranienburg i Dachau, skąd udało mu się wydostać rok później.

Po wojnie występował w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Stopniowo wszedł do rzędu najwybitniejszych polskich aktorów filmowych. Był mistrzem aktorstwa realistycznego. Postacie, w które się wcielał są zwykle pełne godności, często tragiczne, wzruszające widzów. Wystarczy wspomnieć jego najdoskonalsze kreacje: Rzeckiego w "Lalce" Hasa i Kubę z serialu "ChłopiJ. Rybkowskiego. Ogromną popularność zdobył odtwarzając tytułową rolę w komediach o panu Anatolu, a także jako Czereśniak w "Czterech pancernych i psie" K. Nałęckiego. W radiowych "Matysiakach" stworzył popularną postać Grzelaka.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 14 lipca 1911

data śmierci: 12 listopada 1978

miejsce urodzenia: Warszawa, Rosja , (obecnie Polska)

żona Helena Makowska (do jego śmierci)
W 1936 roku ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie (Polska).
Otrzymał następujące nagrody i odznaczenia:
- 1955 r. - Złoty Krzyż Zasługi;
- 1959 r. - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1967 r. - Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego, nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt pracy aktorskiej w teatrze i w filmie;
- 1970 r. - Order Sztandaru Pracy II klasy.
Zmarł w Warszawie, został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim (Polska).
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych