Gene Kelly i Stanley Donen – Deszczowa piosenka (1952) (9.1) Ulubiony film wszech czasów! Tak, wiem, można się przyczepić do niezbyt błyskotliwej fabuły, ale naprawdę mnie to nie obchodzi. Kocham tu wszystko!

Alfred Hitchcock – Zawrót głowy (1958) (10) Najlepszy film wszech czasów!

Frank Capra – To wspaniałe życie (1946) (9.7) Ulubiony film świąteczny, Jimmy i Donna Reed, łezka w oku.

Billy Wilder – Garsoniera (1960) (9.6)

Ernst Lubitsch – Sklep za rogiem (1940) (8.3)

Pat O'Connor – Abbottowie prawdziwi (1997) (6)

Paul Thomas Anderson – Jedna bitwa po drugiej (2025) (7.8) Jako film akcji, spoko, przyjemny seansik. Jako film familijny też - ostatnia scena to już czysta polska telenowela. "Chcesz być jak mama i podkładać bomby? Super kotku, tylko załóż kurtkę i wróć przed 22:00. Zostawię ci naleśniki w lodówce." Muzyka Greenwooda znów zbyt ambitna, jak na taki film. No nie oszukujmy się, o czym to jest? Film rodzinny o bojówkach Partii Demokratycznej. Gdyby Hollywood nie był burdelem pełnym tchórzy, to powstawałyby ciekawsze filmy, tematów jest sporo. Oszustwa wyborcze, prowokacja służb 6 stycznia, zamachy na Trumpa czy Kirka, czy po prostu nadchodzący krach gospodarczy w USA. Zamiast tego mamy terroryzm pod infantylnymi hasłami otwartych granic. To dlaczego 7.8? Bo lubię oglądać US na ekranie, piękne pejzaże, drogi, pościgi, lokalne społeczności, kto przejechał kilka stanów autem, wzruszy się. Fajnie zobaczyć Teyanę Taylor, Junglepussy, a Chase Infiniti to moja nowa gwiazda. Auschwitz w korpo te

George Lucas – Gwiezdne wojny: część IV – Nowa nadzieja (1977) (9.3)

Victor Fleming – Przeminęło z wiatrem (1939) (10) Największa amerykańska epopeja!

Woody Allen – Annie Hall (1977) (10) Najlepszy film jaki dostał Oscara w kategorii najlepszy film. Wkurwiający i przeintelektualizowany Alvy Singer? Tak, i bawi mnie to jego pieprzenie głupot!

Alfred Hitchcock – Północ, północny zachód (1959) (9.7) Najbardziej spektakularny film mistrza. Eva Marie Saint w "Na nabrzeżach" a Eva tu - co za przemiana! To nie najlepszy Hitchcock, ale mój ulubiony.

Ridley Scott – Łowca androidów (1982) (The Final Cut) (10) Facet pracujący w Bradbury Building zrobił mi zdjęcie na pierwszym piętrze hehe :-) Jest to film niezwykły, nie da się ukryć. Po dwóch Gwiezdnych wojnach, rówieśnik E.T. prezentuje się absurdalnie ze swoim analogowym światem i technikami tworzenia. The Final Cut ogląda się znakomicie i skoro reżyser tak chciał, niech to będzie ta właściwa wersja filmu. Ja też lubię ją najbardziej.

Mike Nichols – Absolwent (1967) (9) Muzyka, Bancroft, Hoffman, szybki film bez zbędnych minut. O tym już wszystko powiedzieliśmy. "The Graduate" jest dla mnie bardzo osobisty z trzech powodów. O jednym nie będę tu pisał publicznie. Ale drugi - samotność bohatera, strach przed nudą życia, presja na jego karierę, tak. A to, że Benjamin ma ustawione życie i wpływowych rodziców - nie o to chodzi. Uniwersalność jego smutku przebija granicę i moje serce. I po trzecie, bunt jakiego dokonują z Elaine (szkoda, że tak słabo rozpisana postać). Przypomina mi to moją drogę życiową na "studiach". I ich wzrok w autobusie, w ostatniej scenie - co teraz, co dalej, co zrobiliśmy?

Alfred Hitchcock – Psychoza (1960) (Uncut Version) (9.7) Byłem pod dawnym The Jefferson Hotel w Phoenix heh :-). Naprawdę znakomicie się ogląda, można wracać do takiego filmu wielokrotnie.

Woody Allen – Manhattan (1979) (9.5) Jedno z najlepszych otwarć filmu w historii. Kocham Nowy Jork, zrzędzenie i (pseudo)intelektualizm Allena. Mariel przywraca wiarę w ludzi.

David Lean – Lawrence z Arabii (1962) (9.8) Cud kina! Zobaczyć ten film w IMAX. Ale nie, tam puszczają marvele. Niezgodności historyczne mi nie przeszkadzają, wybaczam bo wyszedł wielki film.

Spike Jonze – Ona (2013) (9.4) Gdyby taki system istniał - pomyślcie jak wielu byłoby w związkach z komputerem! Trochę łatwiej wytykać nam naiwność bohatera, bo jest facetem, czyż nie?

Mike Figgis – Timecode (2000) (9.7) Jeden z najbardziej przeoczonych wybitnych filmów w historii. Zajebiste wydanie DVD z dwoma wersjami i wyborem 4 ścieżek audio. Figgis zna się na muzyce.

Elia Kazan – Tramwaj zwany pożądaniem (1951) (9.1)

Charlotte Wells – Aftersun (2022) (9.1) To, czego nie osiągnął Linklater w "Boyhood", mamy tu. Wakacje każdego milenialsa, przeszyte tragedią. Piosenki dobrze dopasowane do chwili i obrazu.