data urodzenia: 9 stycznia 1920
data śmierci: 23 grudnia 1978
miejsce urodzenia:Żytomierz, Rosja (obecnie Ukraina)
stan cywilny:żona Irena
Mieczysław Pawlikowski

Urodził się w 1920 roku w Żytomierzu. Jako uczeń gimnazjum ukończył kurs szybowcowy i pokochał teatr. Lotnictwo i aktorstwo były sprawami, które w jego życiu miały odegrać ważne role. W 1939 roku, uciekając przed okupacją, wywędrował przez Słowację i Węgry do Francji, gdzie zgłosił się do powstającego tam polskiego wojska. Na lotnisku Lyon-Bron, z podobnych jemu cywilnych ochotników zafascynowanych lotnictwem, uformowano 5. Eskadrę Ochotniczą, której wszyscy członkowie w kwietniu 1940 roku znaleźli się w Anglii. Tam, przed rozpoczęciem szkolenia bojowego, Pawlikowski zgłosił się do Lotniczej Czołówki Teatralnej i jako aktor brał udział w przedstawieniach organizowanych dla polskich żołnierzy. Pracował też - jako spiker i lektor - dla BBC. W 1942 roku zdał w Londynie aktorski egzamin eksternistyczny. Po uzyskaniu specjalności bombardiera w 1943 roku skierowany został do dywizjonu 300 nocnych bombowców, a następnie pełnił służbę w dywizjonie 301. Brał udział w wielu lotach bojowych nad terytorium Niemiec oraz krajów okupowanych, m.in. Polski i Francji. Podczas jednej z takich wypraw jego samolot został zestrzelony, ale załodze (przy pomocy francuskiego ruchu oporu) po trzech miesiącach udało się dotrzeć do Anglii. Po zakończeniu wojny Pawlikowski, w 1945 roku, wrócił do Polski i został aktorem warszawskich Miejskich Teatrów Dramatycznych. Sezon 1947/48 spędził w kieleckim Teatrze im. S. Żeromskiego (przez krótki okres był kierownikiem oddziału tego teatru w Radomiu). Od 1948 roku nie opuszczał już stolicy, pracując kolejno w Teatrze Klasycznym, Powszechnym, Domu Wojska Polskiego, Narodowym, Współczesnym, Ateneum i znów we Współczesnym. Estrada Domu Wojska Polskiego "Miniatury" gościła go w latach 1959-61. Potem Teatr Syrena i powrót do Współczesnego. Następne 8 lat spędził na deskach Teatru Polskiego, a lata 1975-77 w Teatrze Powszechnym. Od roku 1977 aż do śmierci - występował w Teatrze Nowym. Przez cały ten czas powstawały też jego role filmowe, grał w Teatrze Telewizji, wielokrotnie występował w Polskim Radiu, brał również udział w wielu przedsięwzięciach estradowych (dość długo prowadził m.in. popularny "Podwieczorek przy mikrofonie"). Obsadzany był często w rolach komediowych, a kreowane przez niego postacie emanowały jego własnym ciepłem i serdecznością. Nie było to bez wpływu na powierzenie mu roli, która przyniosła mu największą popularność - Onufrego Zagłoby w filmie Hoffmana "Pan Wołodyjowski". Jego działalność jako pisarza jest mniej znana. W 1958 roku wydał swoje wojenne wspomnienia zatytułowane "Siedmiu z Halifaxa J", a w roku śmierci ukazał się tomik jego wierszy "Dwie tęsknoty". Zmarł w wieku 58 lat, w Warszawie. Pochowany jest na Wojskowym Cmentarzu Powązkowskim, kwatera 10-D-2.

znany z

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
1979 6,3
Skradziona kolekcja(1979)

Jan Kowalski, filatelista

1978 6,8
Roman i Magda(1978)

Ojciec Romana

1977 7,0
Układ krążenia(1977)
(serial TV 1977 - 1978)

Doktor Marcel, przyjaciel Czarnobila

  • (niewymieniony w czołówce)
1973 7,2
Kostium i maska(1973)

lektor

1971 6,2
Kocie ślady(1971)
(TV)

Pułkownik MO

1971 7,6
Nie lubię poniedziałku(1971)

Kucharz w tv

  • (niewymieniony w czołówce)
1970 6,7
Pejzaż z bohaterem(1970)

Dyrektor szkoły w miasteczku

1970 8,1
Epilog norymberski(1970)
(TV)

Hermann Göring

1969 7,3
Pan Wołodyjowski(1969)

Jan Onufry Zagłoba

1969 7,7
Przygody Pana Michała(1969)
(serial TV 1969 - )

Jan Onufry Zagłoba

1967 7,0
Szach i mat!(1967)
(TV)

Ojciec Angeliki

1967 6,5
Klub szachistów(1967)
(TV)

Henryk Radek, prezes Klubu Szachistów

1966 6,7
Bokser(1966)

Działacz towarzyszący polskiej drużynie

1966 7,4
Klub profesora Tutki(1966)
(serial TV 1966 - 1968)

Mecenas, rozmówca profesora

1965 7,1
Wyspa złoczyńców(1965)

Właściciel czarnej limuzyny

1964 7,0
Barbara i Jan(1964)
(serial TV 1964 - 1965)

Gawlikowski, redaktor naczelny "Echa"

1963 6,8
Mansarda(1963)

Franciszek Kostrzewski

1962 7,8
Gangsterzy i filantropi(1962)

Pieczarkiewicz, kierownik restauracji "Alkoholomierz"

  • (segment)
1962 7,3
Spotkanie w Bajce(1962)

Przewodniczący MRN

1962 7,9
Jak być kochaną(1962)

Mężczyzna słuchający Rawicza w kawiarni

1962 7,1
Spóźnieni przechodnie(1962)

Kierownik kawiarni "Świtezianka" "Nauczycielka"

  • (niewymieniony w czołówce)
  • (segment)
1961 6,1
Milczące ślady(1961)

Porucznik Borakowski, kwatermistrz oddziału majora Zimnego

1961 5,4
O dziatkach niejadkach(1961)

Komentator

1960 6,2
Spotkania w mroku(1960)
Begegnung im Zwielicht

Bauer "kupujący" polską robotnicę w barze

1960 7,1
Historia współczesna(1960)

Prezes spółdzielni, szef Basi

1959 7,0
Inspekcja pana Anatola(1959)

Apollo Godoć

1958 6,7
Ostatni strzał(1958)

Wczasowicz

1951 5,4
Gromada(1951)

Młynarz Jan Zieliński

1950 6,6
Warszawska premiera(1950)

Muzyk, przyjaciel Wolskiego

głosy
rozwiń
  • Otrzymał następujące nagrody i odznaczenia:
    - 1967 r. - Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego;
    - 1970 r. - Złoty Krzyż Zasługi, Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy;
    - 1974 r. - Medal 30-lecia Polski Ludowej;
    - 1975 r. - Odznaka "Za zasługi dla Warszawy";
    - Krzyż Walecznych (dwukrotnie).
  • Podczas II wojny światowej był pilotem RAF-u (Królewskich Sił Lotniczych Wielkiej Brytanii) w Dywizjonach 300 i 301.
  • Zmarł w Warszawie (Polska), został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
  • Pracował jako lektor i spiker polskich audycji radia BBC.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o