Władysław Tosik

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/361/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":9870,"rate":8.597061803444783,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/361/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":447,"rate":8.442953020134228,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/361/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":105,"rate":8.047619047619047,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,6
9 870 ocen gry aktorskiej
Władysław Hańcza
Był jednym z najwybitniejszych polskich aktorów, który w pamięci widzów pozostanie jako niezapomniany odtwórca postaci Kargula w trylogii "Sami swoi" i księcia Janusza Radziwiłła w "Potopie" Jerzego Hoffmana. Właściwie nazywał się Władysław Tosik. W 1924 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Poznańskim. W 1927 roku porzucił je na rzecz Szkoły Dramatycznej przy teatrze Polskim w Poznaniu. Po jej ukończeniu występował na scenach wielu polskich teatrów. Podczas okupacji Hańcza pracował w Warszawie jako magazynier i konwojent, był także działaczem konspiracyjnego teatru poezji. Po wojnie od 1948 roku występował na deskach warszawskiego Teatru Polskiego. Dodatkowo w latach 1952 - 1955 pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Ludowego. W 1947 roku zadebiutował jako reżyser w krakowskim Teatrze Starym. Był wykładowcą warszawskiej PWST. Zmarł 19 listopada 1977 roku w Warszawie, został pochowany na Powązkach.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 18 maja 1905

data śmierci: 19 listopada 1977

miejsce urodzenia: Łódź, Rosja , (obecnie Polska)

dwukrotnie żonaty: 1. Helena Chaniecka (od 23.09.1929, rozwód), syn Władysław (ur. 18.10.1932); 2. Barbara Ludwiżanka (do jego śmierci)
Otrzymał nastepujące nagrody i odznaczenia:
- 1955 r. - Medal 10-lecia Polski Ludowej;
- 1955 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1964 r. - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1971 r. - Nagroda Komitetu d/s Radia i Telewizji;
- 1973 r. - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia;
- 1976 r. - Nagroda miasta stołecznego Warszawy;
- 1976 r. - Order Sztandaru Pracy I klasy.
Zmarł w Warszawie (Polska). Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Powązkowskim.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych