Alan Rickman odrzucił rolę Aleca Trevelyana, ponieważ był zmęczony ciągłym graniem czarnych charakterów.
Reżyseria filmu była oferowana Renny'emu Harlinowi, John Woo zaś odrzucił tę propozycję.
Elizabeth Hurley, Elle Macpherson, Paulina Porizkova i Eva Herzigova odrzuciły propozycję zagrania Natalii Fiodorownej Siemionowej. Pod uwagę brana była również Angie Everhart. Joanna Trzepiecińska została zaproszona na zdjęcia próbne do tej roli, ale była zajęta.
Pierce Brosnan na krótko przed rozpoczęciem zdjęć do filmu zranił się w ręke. Z tego powodu jego dłoń była w kilku scenach dublowana przez jego 22 letniego syna - Christophera (m.in. w scenie zaciągania hamulca ręcznego w DB5, cięcia laserem podłogi w pociągu).
Kandydatami do roli Jamesa Bonda byli: Liam Neeson, Mel Gibson, Sam Neill, Hugh Grant i Lambert Wilson. Pod uwagę brano także będącego już na emeryturze Rogera Moore'a, jednak aktor uznał siebie za zbyt starego, oraz Timothy Daltona, który był nieosiągalny
Zespołowi The Rolling Stones zaoferowano wykonanie piosenki tytułowej, ale członkowie odmówili.
Ute Lemper odrzuciła rolę Xenii Onatopp.
Timothy Dalton był rozważany do zagrania po raz trzeci roli agenta 007. Aktor odmówił, gdyż producenci wymagali od niego w wystąpienia łącznie w 4 lub 5 filmach.
W scenie, w której James Bond (Pierce Brosnan) katapultuje się z helikoptera widać, że otwierający się spadochron ma biały kolor. Jednak w następnym ujęciu, gdy bohater ląduje bezpiecznie na ziemi, czasza spadochronu zmienia barwę na spłowiałą zieleń.
Na początku filmu, podczas infiltracji radzieckiej fabryki broni, James Bond (Pierce Brosnan) używa lasera wbudowanego w zegarek, aby wyciąć otwór w podłodze i dostać się do środka. Choć w trakcie pracy widać, że tnie metal dość niezdarnie i krzywo, to w momencie, gdy wycięty fragment wypada, krawędzie otworu są idealnie proste i gładkie.
Gdy Xenia (Famke Janssen) wpada w poślizg podczas pojedynku na drodze z Jamesem Bondem (Pierce Brosnan), w jednym z ujęć wyraźnie widać, że za kierownicą siedzi kaskader w peruce.
Na początku filmu, podczas infiltracji radzieckiej fabryki broni chemicznej, Alec Trevelyan (Sean Bean) trzyma pistolet w lewej ręce. Jednak już chwilę później, tuż po włączeniu alarmu przez żołnierzy, broń w kolejnym ujęciu znajduje się w jego prawej dłoni.
W jednej ze scen M (Judi Dench) twierdzi, że impuls elektromagnetyczny jako efekt wybuchu bomby atomowej został odkryty po ataku na Hiroszimę. Jest to nieprawda, w rzeczywistości zjawisko to zaobserwowano i opisano w latach 60. XX wieku, a nie w 1945 roku.
Podczas ucieczki przed generałem Ourumovem (Gottfried John) i żołnierzami, James Bond (Pierce Brosnan) bierze udział w bójkach i przedziera się przez zapylone lokacje, co wyraźnie brudzi jego ubranie. Jednak w chwili, gdy agent pojawia się na wieży czołgu, jego garnitur jest nienagannie czysty.
W scenie aktywacji satelity, na elektronicznej mapie zaznaczona jest miejscowość Severnaya w centralnej części Rosji. Lokalizacja ta jest błędna, w rzeczywistości Ziemia Północna (Severnaya Zemlya) to archipelag wysp znajdujący się na Oceanie Arktycznym, daleko na północy kraju, a nie w jego głębi.
Podczas pościgu w Rosji czołg prowadzony przez Jamesa Bonda (Pierce Brosnan), uderza w liczne ściany i przeszkody, co powoduje, że maszyna pokrywa się grubą warstwą pyłu i gruzu. Jednak w momencie, gdy czołg wyjeżdża z tunelu, jest całkowicie czysty.
W scenach pościgu po ulicach Petersburga James Bond (Pierce Brosnan) prowadzi czołg T-55. Widzimy bohatera siedzącego po prawej stronie wieży, podczas gdy w rzeczywistości stanowisko kierowcy w tym modelu znajduje się po lewej stronie kadłuba.
Podczas ucieczki generała Ourumova (Gottfried John) przed czołgiem, prawy przód samochodu ściganego oficera zostaje wyraźnie uszkodzony. Jednak w kolejnych ujęciach widać, że auto jest w pełni sprawne i nie posiada żadnych śladów stłuczki.
W rzeczywistości antena obserwatorium Arecibo znajduje się w Portoryko, a nie na Kubie.
W filmie powiedziane jest, że satelita znajduje się 100 kilometrów nad Ziemią, co jest odległością zbyt małą dla trwałej orbity. W rzeczywistości obiekty na tak niskiej wysokości uległyby natychmiastowemu spaleniu w atmosferze lub spadły na Ziemię.
Gdy James Bond (Pierce Brosnan) wyskakuje z motocykla w przepaść, by dogonić spadający samolot Pilatus PC-6, nie ma na dłoniach rękawiczek. Jednak gdy tylko udaje mu się wejść do kokpitu i przejąć stery, na jego dłoniach nagle pojawiają się czarne rękawiczki.
Podczas ucieczki Bonda (Pierce Brosnan) samolotem w sekwencji przed napisami początkowymi, w ujęciach pokazujących eksplodującą rosyjską bazę chemiczną, widać jedynie budynki. Zniknęły setki żołnierzy oraz liczne pojazdy, które jeszcze kilka sekund wcześniej goniły agenta aż do krawędzi urwiska.
Podczas sceny w spa, gdy Xenia (Famke Janssen) relaksuje się przy basenie, jej szlafrok zmienia ułożenie i wygląd między poszczególnymi ujęciami.
Gdy pocisk wystrzelony z rosyjskiego myśliwca trafia w samolot, którym lecą James Bond (Pierce Brosnan) i Natalia Siemionowa (Izabella Scorupco), w lewym skrzydle powstaje ogromna dziura. Jednak w szerokim ujęciu pokazującym maszynę spadającą w stronę jeziora, skrzydło wygląda na nienaruszone.
W trakcie pościgu czołgiem, gdy posąg spadający z maszyny miażdży dwa radiowozy, skrzydła statuy wybijają przednią szybę w aucie po prawej stronie. Jednak w następnym ujęciu szyba samochodu jest nienaruszona.
Podczas pościgu czołgiem za Bondem (Pierce Brosnan) podążają dwa jeepy. Tuż przed wjazdem do zrujnowanej alejki, w krótkim ujęciu widać, że oba pojazdy mają zamknięte dachy. Sekundę później, gdy wjeżdżają w głąb uliczki, jeden z nich jedzie już z otwartym dachem.
W finale filmu, gdy ogromna antena satelitarna zostaje wynurzona z jeziora na Kubie, James Bond (Pierce Brosnan) i Alec Trevelyan (Sean Bean) toczą na niej pojedynek. Choć konstrukcja przed chwilą znajdowała się pod wodą, powierzchnie, po których biegają bohaterowie, są całkowicie suche już kilka sekund po wynurzeniu.
Podczas walki w dżungli, gdy Xenia (Famke Janssen) atakuje Jamesa Bonda (Pierce Brosnan), ślady jej szminki na lewym policzku agenta zmieniają swój kształt i położenie między poszczególnymi ujęciami.
Na wieży czołgu znajdują się dwie lampy z numerem 343. Podczas demolowania miasta wielokrotnie widać, jak obie odpadają lub zostają strącone przez przeszkody, by w kolejnych kadrach ponownie pojawić się na swoim miejscu w nienaruszonym stanie.
W scenie, w której James Bond (Pierce Brosnan) toruje sobie drogę ucieczki z pokoju przesłuchań przy użyciu broni maszynowej, jeden z rosyjskich strażników wypada przez szybę w drzwiach biura dwukrotnie w dwóch niemal identycznych ujęciach.
W scenie na statku w Monte Carlo, gdy konferansjer przedstawia zgromadzonym mediom helikopter Tiger, w tle za jego plecami dwukrotnie przepływa ta sama duża łódź wiosłowa.
Kultowy pistolet Walther PPK, którego używa James Bond (Pierce Brosnan), ma magazynek mieszczący 7 nabojów (plus jeden w komorze). Tymczasem podczas strzelaniny w bunkrze pod radioteleskopem na Kubie, Bond wystrzeliwuje z niego 9 lub 10 razy bez przeładowania broni.
Podczas walki na jachcie w Monte Carlo, Bond (Pierce Brosnan) owija ręcznik wokół szyi przeciwnika i przerzuca go przez bark ze schodów. W ujęciu z góry widać, jak ręcznik opuszcza dłonie Bonda wraz z upadającym mężczyzną. Jednak w następnym kadrze, gdy przeciwnik turla się po stopniach, ręcznik znika, a w ostatnim ujęciu widzimy, że Bond wciąż trzyma go w rękach.
Xenia (Famke Janssen) i generał Ourumov (Gottfried John) aktywują satelitę, przekręcając jednocześnie dwa klucze. Zgodnie z procedurami klucze te powinny znajdować się w dużej odległości od siebie, aby jedna osoba nie mogła samodzielnie dokonać autoryzacji. W filmie stacyjki są jednak umieszczone w zasięgu ramion jednej osoby, co całkowicie zaprzecza ich funkcji zabezpieczającej.
W sekwencji otwierającej, gdy jeden z radzieckich żołnierzy zostaje uderzony przez motocykl, kaskader zostaje odrzucony w górę ułamek sekundy przed faktycznym kontaktem z maszyną.
W scenie infiltracji fabryki broni chemicznej James Bond (Pierce Brosnan) opiera się o jedną z kamiennych ścian. Zamiast twardego oporu, ściana wyraźnie się ugina pod ciężarem aktora, zdradzając, że scenografia została wykonana z pomalowanej gąbki.
W scenie w pociągu pancernym krajobraz przesuwający się za oknem w kabinie maszynisty zupełnie nie pasuje do otoczenia, przez które skład przejeżdża w ujęciach z zewnątrz.
Podczas próby włamania się do systemu, Natalia (Izabella Scorupco) wpisuje hasło "KNOCKERS". Jeśli przyjrzymy się jej dłoniom, widać, że aktorka naciska zaledwie trzy klawisze.
W scenie katapultowania się z helikoptera Tiger, można dostrzec dwa nieruchome manekiny siedzące w kokpicie. Pojawiają się one w momencie, gdy łopaty wirnika zostają odrzucone od maszyny.
Gdy James Bond (Pierce Brosnan) biegnie po szczycie zapory przed wykonaniem skoku na bungee, w jednym z ujęć kamera ustawiona pod kątem ujawnia twarz kaskadera.
W momencie, gdy James Bond (Pierce Brosnan) naciska przycisk katapulty w helikopterze Tiger, tuż przed potężną eksplozją, widać liny, które mechanicznie ciągną kokpit w górę.
Tuż po pierwszym spotkaniu Jamesa Bonda (Pierce Brosnan) z agentem CIA Jackiem Wade'em (Joe Don Baker), obok bohaterów przejeżdża czarny, lśniący samochód. Na jego bocznych panelach, niczym w lustrze, wyraźnie odbija się zgromadzona na planie ekipa filmowa.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Petersburgu (Rosja), Arecibo, Vega Baja, Manatí (Portoryko), Londynie, Peterborough, Epsom, Leavesden, Kings Langley, na równinie Salisbury (Anglia, Wielka Brytania), Lazurowym Wybrzeżu, w Gréolières, Grasse, parku Grande Corniche, Alpach Nadmorskich (Francja), Alpach Szwajcarskich, na tamie Verzasca (Szwajcaria) oraz w Monako.
Jest to pierwszy film o przygodach agenta 007, w którym została pokazana prawdziwa siedziba brytyjskiego wywiadu MI6 przy Vauxhall Cross. Budynek ukończono w 1994 roku, na rok przed premierą filmu. We wcześniejszych częściach serii filmową siedzibę wywiadu pełnił gmach Old War Office w Londynie.
Przy budowie rosyjskich lokacji oraz scenografii wnętrz pomagali architekt z NRD oraz inżynier budownictwa lądowego z Rosji. Ich wiedza pomogła oddać surowy, poradziecki klimat placówek militarnych. Obaj panowie z niejasnych przyczyn odmówili jednak umieszczenia ich nazwisk w napisach końcowych.
Choć część zdjęć do pościgu czołgiem nakręcono w samym Sankt Petersburgu (zajęło to tydzień), większość tej epickiej sekwencji powstała w Leavesden Studios. Na obszarze dwóch akrów zbudowano replikę rosyjskich ulic, wykorzystując do konstrukcji rusztowań aż 100 kilometrów rur. Budowa trwała 7 tygodni, a zdjęcia 5 tygodni.
Przerwa od ostatniego filmu w serii trwała dokładnie 6 lat i 4 miesiące. Był to najdłuższy przestój w historii cyklu, spowodowany sporami prawnymi między studiem MGM, a firmą Danjaq (właścicielami praw do Bonda).
Tytuł filmu to hołd dla twórcy postaci, Iana Fleminga. Tak nazywała się jego posiadłość na Jamajce, w której napisał wszystkie powieści o agencie 007. Sama nazwa domu pochodziła z kolei z czasów wojennej służby Fleminga w wywiadzie morskim - Operacja Goldeneye była planem sabotażu na wypadek sojuszu Hiszpanii z państwami Osi.
Kręcenie scen pościgu czołgu, w którym James Bond (Pierce Brosnan) ściga generała Ourumova (Gottfried John), trwało około czterech tygodni.
"Goldeneye" - takim pseudonimem alianci nazwali plan awaryjny w razie ataku Rzeszy na Hiszpanię. W przygotowaniu tego planu osobiście brał udział również Ian Fleming, który pracował wówczas w wywiadzie.
Okres zdjęciowy trwał od 16 stycznia do 6 czerwca 1995 roku.
W początkowej wersji scenariusza admirał Farrell (Billy J. Mitchell), którego uwodzi Xenia Onatopp (Famke Janssen), był Amerykaninem. Ze względu na współpracę filmowców z Korpusem Piechoty Morskiej USA zmieniono narodowość oficera na francuską. Ostatecznie jednak, z uwagi na nawiązanie kooperacji z marynarką wojenną Francji przy produkcji filmu, admirał otrzymał narodowość kanadyjską.
Jest to pierwszy film w serii, którego scenariusz nie bazuje na żadnej powieści ani opowiadaniu Iana Fleminga.
Kiedy zdjęcia do pościgu czołgiem przeniosły się na zaplecze Leavesden Studios w Anglii, ekipa niszczyła tam repliki posągów i petersburskich zabytków. Mimo że były to tylko makiety, niektóre rosyjskie media, widząc materiały z planu, wyemitowały dramatyczne reportaże w wiadomościach krajowych, oskarżając filmowców o niszczenie prawdziwych dzieł sztuki narodowej.