To najbardziej osobisty ranking, jaki kiedykolwiek stworzyłem.

Każdy z nas ma swój własny zestaw filmów, które może nie zawsze są „najlepsze na świecie”, ale na zawsze zostają w środku, bo pachną konkretnym czasem, ludźmi i emocjami, do których nie da się wrócić inaczej niż przez kino.

Dla mnie to przede wszystkim druga połowa lat 80. i całe lata 90. Moment, w którym filmy dla młodszych widzów miały w sobie coś wyjątkowego, trudnego dziś do odtworzenia, balansując między przygodą, klimatem i autentyczną magią.

To zestawienie jest więc bardziej o uczuciach niż o obiektywnej ocenie, a sentyment gra tu jedną z głównych ról. Świadomie pomijam seriale i polskie produkcje, to zupełnie inna historia, która zasługuje na osobne Topki.

Jestem ciekaw, jakie filmy z dzieciństwa zostały z Tobą do dziś?