Garret Dillahunt 

Garret Dillahunt (ur. 24 listopada 1964 w Castro Valley w Kalifornii) to amerykański aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, znany z wyjątkowej wszechstronności w rolach komediowych i dramatycznych antagonistów. Uznanie zdobył dzięki dwóm różnym rolom w serialu HBO "Deadwood" (Jack McCall i Francis Wolcott), a także dzięki znaczącym kreacjom w "Terminator: Kroniki Sary Connor" oraz w popularnym sitcomie "Dorastająca nadzieja". Do jego najważniejszych osiągnięć filmowych należy udział w oscarowych produkcjach "To nie jest kraj dla starych ludzi" i "Zniewolony. 12 Years a Slave".

Wczesne lata
Garret Dillahunt dorastał w Selah w stanie Waszyngton wraz z dwoma braćmi. Doświadczenia życiowe, w tym tragiczna śmierć starszego brata Erica w wypadku samochodowym w 1981 roku, ukształtowały jego wczesne lata. Po ukończeniu szkoły średniej Dillahunt obrał ścieżkę dziennikarską. Ukończył studia na University of Washington, uzyskując tytuł Bachelor of Arts (B.A.) w 1987 roku. Początkowo pracował w lokalnej gazecie "Selah Valley Optimist", jednak wkrótce odkrył pasję do aktorstwa. Następnie przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie studiował na New York University, zdobywając tytuł Master of Fine Arts (MFA) w aktorstwie. Ta edukacja artystyczna przygotowała go do debiutu zawodowego na scenach teatralnych.

Historia kariery
Kariera Dillahunta rozpoczęła się na deskach teatralnych, gdzie występował zarówno na Broadwayu, jak i off-Broadwayu. Na ekranie zadebiutował w 1993 roku w operze mydlanej "Tylko jedno życie" w roli Charlemagne’a Moody’ego. W kolejnych latach umacniał swoją pozycję w telewizji, pojawiając się gościnnie w popularnych serialach kryminalnych i obyczajowych, takich jak "Z Archiwum X" oraz "Prawo i porządek". Od 2005 do 2006 roku grał powracającą postać Steve’a Curtisa w serialu "Ostry dyżur".

Przełom w jego karierze nastąpił dzięki współpracy z HBO przy serialu "Deadwood" (2004–2006), gdzie producent David Milch obsadził go w dwóch diametralnie różnych rolach: zabójcy Jacka McCalla i bezwzględnego biznesmena Francisa Wolcotta. Po sukcesie w "Deadwood" Dillahunt zyskał miano aktora charakterystycznego, często wcielającego się w skomplikowanych antagonistów. Grał postać Matthew Rossa w "4400" oraz różne modele terminatora, w tym Cromartie i Johna Henry’ego, w serialu "Terminator: Kroniki Sary Connor".

W latach 2010–2014 aktor zaskoczył publiczność, przyjmując jedną z głównych ról komediowych, Burta Chance’a, ekscentrycznego ojca w sitcomie "Dorastająca nadzieja". Ostatnie lata Dillahunt poświęcił produkcjom premium, takim jak "Justified: Bez przebaczenia" (rola Ty Walkera), "The Gifted: Naznaczeni" (jako Roderick Campbell) oraz serialowi postapokaliptycznemu "Fear the Walking Dead", gdzie wcielił się w postać Johna Doriego. Na dużym ekranie pojawił się w kluczowych filmach, w tym "To nie jest kraj dla starych ludzi" (2007) braci Coen, "Droga" (2009) oraz "Zniewolony. 12 Years a Slave" (2013). W 2019 roku powrócił do roli z "Deadwood" w filmie kinowym, wieńczącym serial.

Najważniejsze role
Do najważniejszych ról Garreta Dillahunta można zaliczyć:
– Jack McCall i Francis Wolcott w serialu "Deadwood" (2004–2006).
– Burt Chance w serialu "Dorastająca nadzieja" (2010–2014).
– Terminator (Cromartie/John Henry) w serialu "Terminator: Kroniki Sary Connor" (2008–2009).
– Zastępca Wendell w filmie "To nie jest kraj dla starych ludzi" (2007).
– Armsby w filmie "Zniewolony. 12 Years a Slave" (2013).
– John Dorie w serialu "Fear the Walking Dead".
Wszystkie filmy i seriale z udziałem aktora znajdziesz TUTAJ.

Nominacje i zdobyte nagrody
Garret Dillahunt był wielokrotnie nominowany za swoje role w telewizji i kinie niezależnym, szczególnie za udział w projektach docenionych przez krytyków. Najważniejszym indywidualnym wyróżnieniem była nominacja do Critics' Choice Television Award w kategorii Najlepszy Aktor w Serialu Komediowym za główną rolę w "Dorastająca nadzieja". Otrzymał także nominację zespołową do Screen Actors Guild Awards (SAG Awards) za wkład w obsadę historycznego dramatu "Zniewolony. 12 Years a Slave" w 2013 roku.

Pełną listę nominacji i nagród można znaleźć TUTAJ.