Urodził się 29 października 1947 roku w Nowym Jorku, USA. Jest jednym z czołowych aktorów amerykańskich, który równie dobrze sprawdza się w rolach irytujących szkodników, jak i zuchwałych, ambitnych dorobkiewiczów. Dreyfuss stopniowo zyskiwał na popularności, najpierw przyjmując pomniejsze rólki w filmach (np. w "Absolwencie" z 1967 roku) i telewizji, zanim przyciągnął uwagę rolą Baby Face Nelsona w filmie Johna Miliusa "Dillinger". Zwrócił na siebie uwagę filmem "Amerykańskie graffiti", w którym zagrał młodzieńca z koledżu, oraz rolą nerwowego żydowskiego chłopca w "Kariera Duddy Kravitza". W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych Dreyfuss został okrzyknięty wielką gwiazdą, grając w dwóch najbardziej przerażających filmach tamtego okresu: "Szczęki" i "Bliskie spotkania trzeciego stopnia". Zdobył Oskara dla najlepszego aktora swoją pierwszą romantyczną rolą bezrobotnego aktora w "Goodbye Girl". Po problemach z narkotykami i kolejnych niepowodzeniach zawodowych, Dreyfuss odzyskał popularność w połowie lat osiemdziesiątych, dzięki udziałowi w "Włóczęga z Beverly Hills" Paula Mazursky'ego u boku Bette Midler i Nicka Nolte. W tym samym roku Dreyfuss pojawił się w nostalgicznym filmie Roba Reinera "Stań przy mnie". Najbardziej znaczące filmy Dreyfussa z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych to "Dyktator z Paradoru", "Na zawsze" Spielberga, "Pocztówki znad krawędzi" i "Rosencrantz i Guildenstern nie żyją". Pojawił się wraz z Holly Hunter, Geną Rowlands i Dannym Aiello w komedii romantycznej "Jedna runda" i u boku Billa Murray'a w komedii "Co z tym Bobem". Dreyfuss udzielał się także w teatrze i telewizji, a do filmów powrócił w adaptacji sztuki Neila Simona "Zagubieni w Yonkers", a także rolą płaczliwego opozycjonisty w "Prezydencie - Miłość w Białym Domu". Otrzymał najlepsze recenzje za rolę zdeterminowanego, twórczego nauczyciela muzyki, który próbuje sobie radzić z głuchym synem i wymaganiami kariery w "Symfonii życia".