Gus Van Sant 

Gus Greene Van Sant Junior

7,4
1 663 oceny pracy reżysera
Gus Van Sant
Jego ojciec był wędrownym sprzedawcą i przemieszczał się po Ameryce, by osiąść w Portland, w stanie Oregon.

Ukończył wydział reżyserii filmowej Rhode Island School of Design. Malował i maluje nadal ulubione motywy: eksplodujące drewniane domy, pejzaże i kapelusze. Pojawiają się one także w jego filmach, które realizuje w Portland i okolicach. Trochę podróżował, był w Los Angeles i Nowym Jorku.

Próbował coś zrealizować we współpracy z Kenem Shapiro, ale debiutował w systemie produkcji niskobudżetowej (25 tys. dolarów) samodzielnie filmem "Mala Noche" (1985). Scenariusz powstał w oparciu o dziwny utwór "poety ulicy" z Portland, Walta Curtisa. Film przyjęto życzliwie, uznano nawet za dzieło kultowe. Inny film "Moje własne Idaho" (1991), z udziałem Rivera Phoenixa (1970-1993) i Keanu Reevesa, powstawał 10 lat z 3 różnych scenariuszy inspirowanych "Falstaffem" Orsona Wellesa.

Tematyka jego filmów obejmuje wieczne sprawy amerykańskiego kina: wędrówka, poznanie, przyjaźń, ale też "inna miłość" i demony, z którymi borykają się bliscy widzom bohaterowie.

Opublikował kilka krótkich utworów o charakterze autobiograficznym, m. in. "Five Ways to Kill Yourself", "My New Friends".
Więcej

Dane personalne:

wiek:

data urodzenia: 24 lipca 1952

miejsce urodzenia: Louisville, Kentucky, USA

wzrost: 175 cm

Złota Palma
Zdobył 2 nagrody Złota Palma, 21 innych nagród i 31 nominacji
Sprawdź wszystkie nagrody
Zamierzał zrealizować film o słynnym artyście, Andy'm Warholu, z Riverem Phoenixem w roli głównej, ale plany spełzły na niczym po śmierci aktora.
Film "I kowbojki mogą marzyć" oraz powieść "Pink" zadedykował tragicznie zmarłemu aktorowi (przedawkowanie narkotyków) Riverowi Phoenixowi (zagrał u Van Santa w "Moim własnym Idaho").
Poza reżyserią, Van Sant zajmuje się również: pisarstwem (jego pierwsza powieść "Pink" wydana została w 1997 roku), muzyką (w 1997 wydał 2 solowe albumy: "Gus Van Sant" i "18 Songs About Golf", a wcześniej, bo w 1985 udzielił swego głosu na płycie Williama S. Burroughsa "The Elvis Of Letters") i fotografią (obszerny zbiór jego prac ukazał się w 1992 roku pod tytułem "108 Portraits").
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych