Kazimierz Józef Opaliński

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8974/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":12809,"rate":8.330783043172769,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8974/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":97,"rate":7.989690721649485,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/8974/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":17,"rate":9.411764705882353,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,3
12 809 ocen gry aktorskiej
Kazimierz Opaliński
Wybitny aktor i reżyser. Urodził się 22 czerwca 1890 roku w Przemyślu, zmarł 6 czerwca 1979 roku w Warszawie.
Karierę zaczął długo przed wojną, wówczas jako ceniony aktor charakterystyczny grał role głównie komediowe. Do popisowych należały: Kapelan w "Damach i huzarach" A. Fredry i Ciaputkiewicz w "Grubych rybach" M. Bałuckiego.
Po wojnie mieszkał i pracował w Krakowie. W latach 50-tych przeprowadził się do stolicy, wówczas osiągnął liczącą się pozycję artystyczną. Do najważniejszych ról teatralnych tego okresu należą: Pierczychin w "Mieszczanach" M. Gorkiego (1947), Żewakin w "Ożenku" M. Gogola (1949), Argan w "Chorym z urojenia" Moliera (1951), Ojciec Grandet w "Eugenii Grandet" H. Balzaka (1952, we własnej reżyserii), Rejent w "Zemście" A. Fredry (1953), Papież w "Kordianie" J. Słowackiego (1956), Guślarz w "Dziadach" A. Mickiewicza(1967), Dyndalski w "Trzy po trzy" A. Fredry (1973), w której to roli obchodził jubileusz 60-lecia pracy aktorskiej.
Łącznie zagrał w ok. 40 filmach, przeważnie role drugoplanowe. Był ceniony za dyskretne stosowanie zewnętrznych środków wyrazu aktorskiego, unikanie jaskrawej charakteryzacji, dbałość o szczegół kostiumu, umiejętne wykorzystywanie własnych cech psychofizycznych.
Na stale w historii polskiego filmu zapisał się rolą maszynisty Orzechowskiego w głośnym filmie Andrzeja Munka "Człowiek na torze". Do wzrostu jego popularności przyczyniły się również występy w TV (Klub profesora Tutki, Chłopcy i in.) oraz w radiu (Jeziorany, jako Dziadek Mateusz).
Wystąpił też w kilku filmach dokumentalnych. Był zasłużonym członkiem SPATiF-ZASP.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 22 lutego 1890

data śmierci: 6 czerwca 1979

miejsce urodzenia: Przemyśl, Austro-Węgry , (obecnie Polska)

dwukrotnie żonaty: 1. Maria Mrowińska; 2. Kazimiera Teresa Narkiewicz
W 1969 roku dostał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia.
Zmarł w Warszawie (Polska), został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych.
W 1959 roku odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych
  • Być może najbardziej niedoceniony polski aktor wszech czasów. Ta charyzma, ten głos. Każda jego rola to czapka z głowy.

  • Ponadczasowa rola o niezwykłej dawce surowości ogrywanej w postaci maszynisty Orzechowskiego.

    11
    • Rola Lona w spektaklu tv "Drewniany talerz" z 1967 r. w reż. J. Bratkowskiego jest rewelacją. Oglądałem ten spektakl będąc w szkole podstawowej i zapadł mi w pamięć, teraz ponownie go obejrzałem i zrobił na mnie ponownie mocne wrażenie. Dzięki roli K. Opalińskiego spektakl w ogóle się "nie zestarzał" ... więcej

    • Rękopis znaleziony w Saragossie, Ziemia obiecana, Potop, Noce i dnie, Faraon, Wesele. Po takim czymś można leżeć na Powązkach.

      8
      • Mistrz !

        użytkownik usunięty

        Każda jego kreacja to małe arcydzieło. Najbardziej podobał mi się w "Rękopisie...", "Weselu" i "Człowieku na torze". Najlepszy przykład na to,że akotrem można zostać po skończonej 50-tce. Zasłużone 10/10.

        7