Repertuar kina Kinoteka

Miranda Priestly walczy ze swoją byłą asystentką Emily - a obecnie rywalką na kierowniczym stanowisku - konkurują o wpływy i przychody z reklam w czasach upadającej prasy papierowej.

Filmowa opowieść o życiu i dziedzictwie jednego z najbardziej wpływowych artystów w historii.

Po pokonaniu Bowsera i uratowaniu Brooklynu Mario staje przed nowym zagrożeniem: złowrogim sojuszem Wario i Bowsera Jr. Teraz, wraz z przyjaciółmi i Yoshim u boku, musi powstrzymać ich plany podboju świata.

Pucio i jego rodzina przeżywają codzienne przygody, ucząc się poprzez zabawę i wspólne odkrywanie świata.

Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.

Astronauta próbuje uratować Ziemię, będąc sam w przestrzeni kosmicznej.

Niespełniona pisarka trafia do więzienia. Nawiązane tam znajomości na zawsze zmienią jej życie i ją samą.

Szeryf Ulysses odkrywa mroczne sekrety pozornie spokojnego miasteczka Normal i zostaje zmuszony, by przywrócić w nim sprawiedliwość — nawet jeśli oznacza to sięgnięcie po brutalne środki.

Historia czterech kobiet z różnych dekad XX i XXI wieku, których losy splatają się wokół wiejskiego gospodarstwa w regionie Altmark.

W życiu dwóch sióstr pojawia się ich dawno niewidziany ojciec, który ma dla nich pewną propozycję.

Po tym, jak Man-su zostaje zwolniony z firmy, w której pracował 25 lat musi zmierzyć się z trudnościami.

Syn zamordowanego przywódcy yakuzy zrobi wszystko, by zostać wielkim aktorem. Duchy przeszłości nie dają jednak o sobie zapomnieć.

Historia Agnes, żony Williama Szekspira, próbującej pogodzić się ze stratą jedynego syna Hamneta.

W latach 90. 13-letnia Karolína walczy o miejsce w słynnym chórze Bambini di Praga.

Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum - rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni - w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.

Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane "Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych", staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.

Vincent Munier wprowadza syna w tajemnice lasów Wogezów, przekazując wiedzę otrzymaną od ojca. Trzy pokolenia, jedna pasja i spotkania z dziką przyrodą.

Werner Herzog wraz z ekipą podąża za tajemniczym stadem słoni, które żyje w angolskiej dżungli.

Emily Harrington podejmuje próbę pobicia rekordu wspinaczkowego na formację skalną El Capitan w Parku Narodowym Yosemite.

Opowieść o Danielu, który po zaginięciu nastoletniego syna przeszukuje głębiny Wisły, rozdarty między obawą przed tragicznym skokiem a nadzieją, że jego syn wciąż żyje.

Czy żyjemy  w Orwellowskim świecie? Czy wizje autora  powieści "1984" są jeszcze fikcją czy raczej naszą rzeczywistością? Film nominowanego do Oscara® Raoula Pecka ukazuje ostatnie miesiące życia George’a Orwella i szuka źródeł kluczowych społeczno-politycznych idei, które łączą jego dystopijną powieść z naszym światem. Podwójne myślenie, algorytmy, nowomowa, dziura pamięci, nieosoba, zbrodnia myślowa czy Wielki Brat - to hasła, które odbijają się dziś szerokim echem, zmuszając do analizy mechanizmów władzy, propagandy i systemowej przemocy. Łącząc fragmenty filmowych adaptacji powieści "1984" z mozaiką obrazów i symboli związanych z XXI wiekiem, reżyser tworzy wielowarstwową narrację, konfrontując proroczy mit Orwella z prawdziwym obliczem naszej rzeczywistości. We współczesnym świecie, pełnym zakłamania, wojen i manipulacji, proste matematyczne równanie 2+2 nie równa się już cztery, lecz pięć. To przesłanie może okazać się dla nas ostatnim ostrzeżeniem.

Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.

Ministerstwo Niezapominania pod kierownictwem Tildy Swinton prowadzi pierwszą sprawę: Marianne Faithfull. Artystka była nie tylko muzą Rolling Stonesów - była twarzą i głosem pokolenia '68. Oczerniana przez media, niedoceniana przez branżę muzyczną, przeżyła atak serca i uzależnienie od narkotyków. Mimo trudności wydała 35 płyt, ciągle wymyślając siebie na nowo. Podobnie jak biografia bohaterki, tak i forma tego filmu jest wyjątkowa. Film stwarza własną przestrzeń - gdzieś pomiędzy pamięcią i wyobraźnią, faktami i mitami, ukazując wiele twarzy oraz talentów Marianne Faithfull.

Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci decyduje się na nie lada wyczyn - pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii.

Podczas wojny w Ukrainie obiecująca bokserka zostaje ratowniczką medyczną, a młoda kobieta zajmuje się usługami kurierskimi, przemycając towary przez linię frontu. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia stają po przeciwnych stronach konfliktu, podczas gdy najmłodszy brat żyje bezpiecznie w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Poprzez listy, rozmowy wideo i ciche spotkania film bada przynależność, lojalność narodową i linie podziału, które potrafią przeważyć nawet nad więzami krwi. "Mariinka" ma niemal biblijny wydźwięk, ukazując powolne znikanie miasta oraz wytrwałość tych, którzy kiedyś nazywali je domem.

Matka-niedźwiedzica walczy o wychowanie swoich młodych na Arktyce, najszybciej ocieplającym się miejscu na Ziemi.

Do norweskiej rodziny od ponad 20 lat co roku trafia tytułowy "Tajemniczy prezent". Pomimo śledztwa, jej nadawca pozostaje anonimowy. Najmłodsi z rodziny, Edle i Brage, postanawiają raz na zawsze rozwiązać tę zagadkę. Ich poszukiwania sprawiają, że to, co zaczęło się jako zabawna rodzinna przygoda, prowadzi do głębszej, poruszającej historii.

Hotel Hilton Addis Ababa jest jednym z najbardziej luksusowych w Afryce. Wybudował go kontrowersyjny cesarz Hajle Syllasje I w przełomowych dla Etiopii latach 60. Ruth Beckermann zagłębia się w złożoną przeszłość i teraźniejszość kraju, poruszając się między tym, co rodzime i obce, między faktem a fikcją. Reżyserka łączy archiwalne materiały z udziałem cesarza z współczesnymi rozmowami prowadzonymi wewnątrz hotelu oraz własnymi refleksjami jako Europejki, poszukując tym samym historycznej prawdy naznaczonej sprzecznościami. Przepych tego miejsca wyraźnie kontrastuje z rzeczywistością otaczającego go miasta: przy przystankach autobusowych tłumy pracowników ciągną się przez dziesiątki metrów, a szkielety wieżowców czekają na dokończenie budowy.

George zaprzyjaźnia się ze świerszczem o imieniu Isabella, co jest podświadomą odpowiedzią na traumatyczny rozwód rodziców.

W roku 2014 Elon Musk ujawnił przed publicznością swoje plany dotyczące samochodu autonomicznego. Konsumenci nie wiedzieli, że funkcja "autopilota" Tesli jest daleka od gotowości, a nowi właściciele są wykorzystywani do jej testowania i udoskonalania. Śmiertelny wypadek na Florydzie zapoczątkował długotrwały proces sądowy, mający na celu pociągnięcie Tesli do odpowiedzialności.

Dokument przedstawia portret afgańskiej artystki Sorayi Akhalaghi, która przez kilka lat próbowała uciec z Iranu od przemocowego męża do matki mieszkającej w Europie.

Trzy młode Norweżki zakładają blackmetalowy zespół Witch Club Satan. Zanim się obejrzą, zaczynają grać na największych międzynarodowych festiwalach. Figura czarownicy - symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Film łączy sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem. Nikoline, Victoria i Johana zakładają zespół, mimo że żadna z nich tak naprawdę nie potrafi grać na instrumentach. To jednak nie ma znaczenia - chcą wykrzyczeć swój sprzeciw wobec patriarchatu. Kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną narracją. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu.

Anna tworzy replikę domu swojej zmarłej przyjaciółki Yo w skali 1 : 3.

Reżyserka nawiązuje kontakt z Palestynką z Gazy, która dokumentuje życie pod bombardowaniami. Ich trwający 200 dni kontakt i znaczenie tej relacji zmienia się po śmierci Fatem, zabitej w izraelskim ataku 16 kwietnia 2025 roku.

Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy "idiota", który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.

Gara i jej 13-letnia córka Nada stają w obronie górskich terenów przeznaczonych na poligon wojskowy.

Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku - zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.

Tak niewiele wiemy o podziemiach świata, po którym chodzimy. Dla większości z nas to przestrzeń lęku i ciemności, lecz dla nielicznych śmiałków - źródło wiedzy i cudów, jakich nie znajdziemy nigdzie indziej. Oparty na bestsellerze Roberta Macfarlane'a, "Underland" to filmowy dokument, który zabiera nas w podróż do światów rzadko widzianych ludzkimi oczami. Zaczynając w płytkich glebach tuż pod starym jesionem, podążamy wraz z kilkorgiem "astronautów podziemi" do starożytnych świętych jaskiń, zalanych kanałów burzowych, topniejących lodowców, podwodnych komór grobowych oraz głęboko ukrytego pod powierzchnią laboratorium, zbudowanego po to, by zgłębiać tajemnice wszechświata.

Znamię, które rzekomo przynosi nieszczęście, jest bodźcem zmuszającym Chinkę do zmierzenia się z tradycją, chorobą oraz kruchymi więzami miłości i rodziny.

Amerykańscy bibliotekarze jednoczą siły do walki z zakazywaniem książek, broniąc wolności intelektualnej przed cenzurą w USA.

Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów i marzy o przyszłości w Paryżu. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu - pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa.

Historia tego, co działo się po przełamaniu kulturowego milczenia wokół przemocy dzięki ruchowi #MeToo.

13 maja 2021 roku w dzielnicy Pollokshields w Glasgow, jednej z najbardziej zróżnicowanych społeczności w Szkocji, brytyjski Home Office przeprowadził rano nalot na dom dwóch Sikhów i próbował ich deportować. Natychmiast wywołało to sprzeciw sąsiadów, którzy zorganizowali masowy protest i ruszyli na Kenmure Street, by temu zapobiec. Wkrótce dołączyli do nich inni mieszkańcy, przyciągnięci przez media społecznościowe. Otoczyli pojazd służb imigracyjnych, blokując go przez wiele godzin, co doprowadziło do zatrzymania ulicy i w efekcie uwolnienia mężczyzn. Film dokumentuje ten spontaniczny akt obywatelskiego oporu i ducha walki z establishmentem. Łączy nagrania nadesłane przez uczestników protestu, materiały archiwalne oraz sceny odtworzone na podstawie relacji świadków, oddając atmosferę tej wyjątkowej, ośmiogodzinnej konfrontacji. Pokazuje siłę społecznej solidarności oraz skuteczność pokojowego protestu i wspólnego działania.

Pełnometrażowy debiut dokumentalny Brydie O'Connor oparty jest na dogłębnej eksploracji archiwów oraz twórczości Barbary Hammer – pionierskiej, eksperymentalnej filmowczyni lesbijsko-queerowej. Wykorzystując ponad sto filmów, niezliczone godziny niepublikowanych materiałów, zdjęcia, listy, szkice oraz głos samej Hammer, O'Connor ukazuje życie, twórczość i trwały wpływ artystki na kino i sztukę eksperymentalną. Hammer przez całe życie dokumentowała własne doświadczenia, ciało i tożsamość, tworząc narrację osobistą i społeczną, będącą próbą "trwania wiecznie". Jej prace stały się inspiracją i fundamentem dla kolejnych pokoleń twórczyń queer. Film powstał na bazie wcześniejszego krótkometrażowego projektu "Love, Barbara" (2022).

Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. W 2010 roku dzięki serii głośnych wycieków danych poznaliśmy WikiLeaks. Świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną przez działania pod przykrywką. Obok przyjaciół i współpracowników - z których niektórzy mają ukryte motywy - w filmie pojawiają się byli ministrowie i głowy państw. Film Jareckiego porusza wciąż aktualny problem: jeśli chcesz prawdy, musisz o nią walczyć.

Film zabiera nas za zamknięte drzwi laboratoriów, w których naukowcy eksperymentują na zwierzętach. Dla niektórych są oni bohaterami, dla innych - potworami. Wielu jednak nawiązuje prawdziwą więź ze zwierzętami i zmaga się z etycznym ciężarem tzw. "kompleksu opieki i zabijania". Film zadaje pytanie, czy krzywdzenie zwierząt w imię nauki można usprawiedliwić i przedstawia dowody, argumenty oraz emocje obu stron debaty. Obserwujemy nagrania z laboratoriów, słuchamy sprzecznych głosów przeciwników i zwolenników eksperymentów, w tym wypowiedzi badaczy, którzy doświadczyli traumy z powodu tego, co widzieli i robili.

Wobec groźby rozpoczęcia górnictwa głębinowego biolodzy ścigają się z czasem, aby zebrać i nadać nazwy nieodkrytym gatunkom żyjącym w otchłani, ostatnim pustkowiu na Ziemi.

Dokument przedstawia sylwetkę amerykańskiej nauczycielki walczącej z rasizmem.

Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera po świecie, ukazuje historię nieustannie zmieniających się rekordzistów - najstarszych osób na Ziemi. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością ze smakowania życia. Wraz z kolejnymi spotkaniami reżysera z najstarszymi ludźmi na naszej planecie, jego fascynacja tytułem splata się z osobistym doświadczeniem lat, radości i trudów życia. Film łączy humor, ciepło i odrobinę melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym - pełne ironii, szczerości i formalnej lekkości.

W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, "Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa", wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: "Stoję w miejscu, w którym upadłem" - gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.

James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne - od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał - zdolności do tworzenia i niszczenia - oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku  marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?

32-letnia aspirująca artystka wychowana w Pekinie w latach 90., a dziś mieszkająca w Berlinie, funkcjonuje pomiędzy dwoma skrajnie różnymi światami: alternatywną, chaotyczną i progresywną sceną niemieckiej stolicy oraz tradycyjnym, konserwatywnym i uporządkowanym życiem rodzinnym w Chinach. Każdy powrót do domu oznacza dla niej konieczność ponownego zdefiniowania własnej tożsamości, ambicji i relacji z innymi. Film z lekkością i autoironią ukazuje doświadczenie kulturowego zderzenia światów - nieustannego dostosowywania się do sprzecznych norm, oczekiwań i wartości narzucanych przez Wschód i Zachód. Tytułowe "dwie góry" stają się metaforą ciężaru tych sprzecznych presji: z jednej strony wolności, indywidualizmu i artystycznego eksperymentu, z drugiej - tradycji, rodziny i lojalności wobec własnych korzeni. Łącząc osobistą perspektywę z uniwersalnym pytaniem o przynależność, film opowiada o migracji nie jako jednorazowym geście, lecz jako nieustannym procesie negocjowania swojego miejsca w zglobalizowanym, a zarazem głęboko spolaryzowanym świecie.

Destrukcyjna męskość rozprzestrzenia się na całym świecie, ograniczając szanse zarówno kobiet, jak i ludzi w ogóle. Konfrontując się z "manosferą" i wystawiając się na jej wpływ, Hampus Linder analizuje i podważa dominujące normy męskości.

Palestyńczyk, Żyd i zaratusztrianin, którzy są lekarzami i znaleźli się pod ostrzałem, ryzykują życiem, żeby ratować ludzi i ujawnić prawdę o ludobójstwie w Strefie Gazy.

Nikolaus Geyrhalter zabiera widza w podróż do miejsc, gdzie śnieg i lód kształtują warunki ludzkiej egzystencji - od Japonii i Kanady, przez Islandię i Alpy, aż po Antarktydę. Ludzie pracujący w tych rejonach opowiadają o tym, jak zmienia się ich świat. Szerokie, statyczne kadry oraz spektakularne ujęcia z dronów ukazują tysiące form śniegu i lodu oraz ich barwy - nie ma dwóch identycznych płatków śniegu. Film balansuje między zachwytem a melancholią, pokazując nieuchronną utratę tego świata. Reżyser traktuje te obrazy jako "pamięć przyszłości". Na powierzchni krajobrazy wydają się majestatyczne i piękne, lecz pod tą fasadą trwają nieuchronne procesy topnienia lodu i śniegu. Nawet armatki śnieżne na stokach narciarskich są tylko przedłużeniem tej iluzji.

W 1987 roku Marlee Matlin została pierwszą g/Głuchą aktorką nagrodzoną Oscarem® za rolę w filmie "Dzieci gorszego Boga" i w wieku 21 lat znalazła się w centrum uwagi. Dokonała przełomu w historii kina i dla wielu Amerykanów z dnia na dzień stała się symboliczną nieformalną reprezentantką społeczności g/Głuchych w Stanach. Opowiadając swoją historię w amerykańskim języku migowym (ASL), Matlin z niezwykłą szczerością mierzy się z ceną bycia pionierką - presją oczekiwań, stereotypami i samotnością towarzyszącą przełamywaniu barier i przecieraniu nowych szlaków. Film nie tylko dokumentuje jej błyskotliwą i burzliwą karierę oraz życie, lecz staje się też refleksją nad widzialnością, tożsamością i siłą reprezentacji, pokazując, jak jednostkowy sukces może zmienić społeczne postrzeganie całej wspólnoty.

Rok 1985. Jedenastu śmiałków podejmuje pierwszą próbę spłynięcia Amazonką - od źródeł w Andach aż po Atlantyk. Niebezpieczna wyprawa ma być ich ostatnią przygodą przed wejściem w dorosłe życie. Szybko okazuje się, że największym wyzwaniem ekspedycji nie jest dzika rzeka, lecz emocje, konflikty i walka o przywództwo. Cztery dekady później uczestnicy tej pionierskiej wyprawy wspominają wydarzenia sprzed lat i próbują odpowiedzieć na pytanie co jest bardziej nieprzewidywalne - natura czy ludzie?

Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu - legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący "język" zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet - Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger - tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?

W świecie, w którym ludzie utracili zdolność śnienia, jedno stworzenie wciąż żyje wizjami zanikającego świata snów. Gdy pojawia się kobieta obdarzona darem dostrzegania tych iluzji, wkracza w sny potwora, by odkryć ukrytą w nich prawdę.

Trzy przeplatające się historie pokazują, w jaki sposób wojna zapisuje się w ciele, sztuce i tożsamości. W centrum rehabilitacyjnym dla weteranów wojennych młodzi ukraińscy żołnierze walczą o odzyskanie sprawności. Członkowie ukraińskiego kolektywu artystycznego Open Group mierzą się z doświadczeniem wojny poprzez swoją praktykę artystyczną. Poza Ukrainą Dana, transpłciowa tancerka i artystka, mieszka i buduje swoją przyszłość w Polsce. "Ciało wojny" ukazuje kruchość a jednocześnie siłę ludzi, których życie zostało na nowo ukształtowane.

Hussein Darby to ostatni kinooperator Cinema Jenin. Niczym bohater Cinema Paradiso odbywa podróż, aby uruchomić 50-letni projektor, jednocześnie próbując uchwycić ostatnie wspomnienie tego, co przeminęło.

Dokument śledzi przygotowania aktora Oscara Isaaca do roli Hamleta w nowojorskim Public Theater.

Film przybliża historię ukraińskich kobiet, które po doświadczeniu przemocy seksualnej (CRSV) oraz tortur w trakcie rosyjskiej inwazji na Ukrainę odmawiają milczenia. Iryna Dowhan, jedna z kobiet, które były torturowane, dziś dokumentuje świadectwa poszkodowanych kobiet znajdujących się na wyzwolonych terytoriach Ukrainy. Dzięki niej film tworzy zbiorowy portret traumy, jednocześnie otwierając przestrzeń na nadzieję. Iryna, wraz z innymi ocalałymi kobietami przekształca swój ból w siłę na rzecz prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia.

Czym jest funk? To pytanie okazuje się znacznie bardziej złożone, niż nam się wydaje. "Potrzebujemy tylko perkusisty" - mówił kiedyś Sly Stone. Czy to muzyka, w której liczy się przede wszystkim rytm? Film idzie głębiej. Funk stał się ścieżką dźwiękową końca lat 60. XX wieku, gdy Afroamerykanie coraz odważniej i wyraźniej wyrażali swoją tożsamość. W pełnym energii filmie oglądamy olśniewające występy artystów takich, jak James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, a także twórców, którzy pojawili się później. W tę muzyczną opowieść zostały wplecione wywiady ze współczesnymi muzykami i ambasadorami funku, takimi jak Questlove, Prince Paul i David Byrne, którzy omawiają rozległą konstelację tego brzmienia - od powojennej polityki, socjologii i nauki, po korzenie legendarnych rytmów. 

Juma Xipaia to rdzenna przywódczyni z brazylijskiej Amazonii, która z odległej wioski trafia na szczyty władzy jako pierwsza w Brazylii Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej.

Jean Carroll, jako pierwsza kobieta-redaktorka w magazynach "Esquire", "Playboy" i "Outside", na nowo zdefiniowała rolę kobiet. Jest też jedyną kobietą, która dwukrotnie wygrała w sądzie z Donaldem Trumpem sprawę o napaść seksualną.

Ewa Benesz postanawia opuścić Włochy i powrócić do Lublina, miasta, z którego uciekła w latach 80. podczas stanu wojennego w Polsce. Postępujący wiek zmusza ją do zaprzestania prowadzenia warsztatów, w których uczestniczą ludzie z całego świata. Musi pożegnać się ze swoimi uczniami. Praktyka teatralna i badania Ewy czerpią z tradycji i metodologii, które można przekazać wyłącznie osobiście, więc istnieje duże ryzyko, że jej wiedza zostanie utracona na zawsze. Po powrocie do Polski zmaga się z cichym ciężarem życia spędzonego z dala od domu. Aktorka Ewa Benesz jest absolwentką Uniwersytetu Lubelskiego i Akademii Sztuk Teatralnych w Warszawie. W latach 70. pracowała w Instytucie Aktora - Teatrze Laboratorium kierowanym przez Jerzego Grotowskiego, gdzie poznała Petera Brooka. W latach 1981 - 1996 współpracowała z Reną Mirecką przy projektach parateatralnych realizowanych w Europie, Izraelu i Ameryce. Od 1997 roku organizuje własne warsztaty parateatralne i teatralne. Do powrotu do Polski mieszkała w górach Sardynii, gdzie prowadziła praktyczne badania inspirowane starożytnymi sanskryckimi tekstami wedyjskimi i mitami kosmogonicznymi.

Nowy Jork to kraina betonu, jak każde wielkie miasto. John Wilson postanawia przyjrzeć się budulcowi, który jest fundamentem codzienności. Beton to najpowszechniej używany na świecie materiał budowlany, wypełniający także ukochany przez reżysera Nowy Jork. Aby o nim opowiedzieć, Wilson zabiera nas w zabawną i błyskotliwą wyprawę, podczas której spotyka niecodzienne postaci, odwiedza Partenon i najstarszą betonową ulicę w USA. Jednocześnie stara się pogodzić artystyczną wolność z realiami współczesnego rynku filmowego.

W zakamarkach Nowego Jorku rodzą się historie artystów. Dla Siri Hustvedt Nowy Jork stał się płótnem. Opuściła spokojną Minnesotę, aby odnaleźć bohaterkę swojej pierwszej powieści w tym tętniącym życiem mieście. Jej twórczość stała się jeden z najbardziej wyrazistych głosów współczesnej literatury amerykańskiej.

Od swingu, przez bebop, po free jazz, Sun Ra łączył niezliczone style muzyczne, tworząc własne, awangardowe brzmienie. Razem ze swoim stale rozwijającym się kolektywem Arkestra poszerzał granice jazzu, produkując ponad 200 płyt. W młodości przeżył objawienie - twierdził, że został przeniesiony na Saturna i powołany do całkowitego poświęcenia się muzyce. Stworzył afrofuturyzm, przekształcając starożytne egipskie i międzygwiezdne metafory w muzyczną i duchową wizję, która rezonuje z pokolenia na pokolenie.

Młoda transpłciowa kobieta ucieka z gruzińskiej wioski do Wiednia.

Nadopiekuńcza mama? Jest. Milczący tata? Też. Kryzys twórczy i uczucie niespełnienia? Są! Artysta Arek Pasożyt naprawdę ma pod górkę. By uporać się z problemami, po raz pierwszy wyjeżdża w Tatry. Tam trafia na ślad największego obrazu w historii Polski (115 x 16 m!) – monumentalnej Panoramy Tatr, która zaginęła ponad 130 lat temu. Chcąc ją odnaleźć, rusza rowerem przez wsie Podhala. Ale czy z mamą nadzorującą każdy jego krok ma szansę dokonać czegoś wielkiego? Film, w którym każdy marzyciel odnajdzie cząstkę siebie.

Benita Raphan popełniła samobójstwo w trakcie pandemii COVID-19. Przed śmiercią nakręciła kilka pięknych filmów krótkometrażowych, eksplorując związek między zdrowiem psychicznym, innowacyjnością i kreatywnością. Film stanowi portret filmowczyni nakręcony przez innego filmowca. Berliner cierpliwe przeglądał osobiste archiwa Benity i dokonał niezwykłego odkrycia, które zmieniło jego spojrzenie na życie tej artystki, jej twórczość i śmierć.

Młoda Syryjka Isra’a i jej rodzina uciekają z bombardowanego Aleppo do Niemiec, by rozpocząć nowe życie. Przez dekadę kamera towarzyszy im w doświadczeniach wojennych, wygnaniu i adaptacji w obcym kraju, ukazując złożoność uchodźczych losów. Film pokazuje dojrzewanie Isra’i - od dziecka do młodej kobiety uczącej się języka, budującej relacje i nową tożsamość – oraz rodzinne przemiany, zmagania z trudną przeszłością i poszukiwanie przynależności. Historia kończy się powrotem bohaterki do ojczyzny. Co na nią tam czeka?

Trzydzieści lat wojny, siedem milionów wysiedlonych, dziesięć milionów zabitych - tak wygląda brutalna rzeczywistość konfliktu we wschodniej Demokratycznej Republice Konga, jednego z najdłuższych i najbardziej niszczących na kontynencie afrykańskim. Film przenosi nas w sam środek chaosu miasta Goma, stolicy prowincji Północne Kivu. W styczniu 2025 roku miasto pada łupem rebeliantów z ugrupowania M23, wspieranych częściowo przez siły z sąsiednich krajów. W ciągu czterech dni pokonują oni armię kongijską i związane z nią siły z innych państw, najemników oraz oddziały cywilne, pomimo bliskiej obecności największej bazy pokojowej ONZ - MONUSCO. Reżyser filmu, pochodzący z Gomy i świadek tragicznych wydarzeń, używa kamery jako narzędzia oporu. Dokumentuje codzienne życie mieszkańców - ich umiejętność przetrwania, niezwykłą kreatywność i miłość do sztuki oraz zmagania z rzeczywistością wojny. Nie ogranicza się do reportażu o konflikcie - ukazuje ludzką determinację, chęć życia i odporność lokalnej społeczności, która pomimo traum, strat i nieustających walk, nadal pragnie normalnego funkcjonowania. To opowieść o przetrwaniu w świecie, gdzie historia zatacza koło, a ludzie podnoszą głowy w obliczu niekończącej się wojny, chaosu i politycznej bezsilności.

W Nigerii grupa nastolatków zakłada kolektyw filmowy The Critics. Bez środków, ale z ogromną pasją, tworzą domowe filmy science fiction: wioska staje się scenografią, green screen zszywają ręcznie, a aktorami zostają dzieci z sąsiedztwa. W filmie pojawiają się zarówno przed, jak i za kamerą. Reżyserka splata ich słowa i obrazy w opowieść o debatach, zwątpieniach, konfliktach i stopniowej profesjonalizacji. Filmy stają się dla nich ucieczką i azylem, a energia, determinacja i pasja młodych twórców - dojrzewających wraz z magią audiowizualnego medium - wywołują uśmiech.

Dokument przedstawia przygotowania do wystawienia opery od strony kulis.

Po śmierci ojca reżyserka filmu Angelica Ruffier wraca do rodzinnego domu w Morières-lès-Avignon, by go opróżnić. Podczas porządkowania rzeczy – zarówno materialnych, jak i wspomnień – zaczynają powracać obrazy jednej z najważniejszych relacji jej młodości: samotnej, lecz niezwykle intensywnej miłości do nauczycielki historii – pani S. W miarę jak lista obowiązków związanych z uporządkowaniem przeszłości rośnie, w Angelice narasta pragnienie, by spotkać ją ponownie. Poszukuje sposobu, by zrozumieć sens własnych uczuć i osadzić je w teraźniejszości.

Dimitri uwielbia fotografować ludzi wokół siebie. Jednak od lat obrazy stopniowo znikają z jego pola widzenia. Wie, że pewnego dnia przestanie widzieć całkowicie. Nie jest już w stanie robić zdjęć tak jak dawniej. Dlatego za dnia i nocą, ukryty za obiektywem swojego aparatu, zbiera wizerunki i światło. Reżyser podąża za Dimitrim ulicami Paryża, Nowego Jorku i innych miast, gdy ten stara się uchwycić kolejne kadry. Po drodze spotykają przyjaciół, w tym Pierre'a, który stracił wzrok dwadzieścia lat temu, a także kochanków i nieznajomych – poznanych przypadkiem lub podczas sesji zdjęciowej.Fotografie głównego bohatera wchodzą w dialog z wizjami i refleksjami reżysera.

Tam, gdzie Rio Grande wpada do morza, wydmy przyciągają rzadkie ptaki morskie i ostatnie dzikie oceloty w Stanach Zjednoczonych. Jednak bagna zostały osuszone, plaże zamknięte, a domy wykupione, by zrobić miejsce dla nowego ośrodka startowego SpaceX. Film ukazuje konsekwencje tej "kosmicznej gorączki", stawiając fundamentalne pytanie: czy wizje podboju kosmosu prowadzą rzeczywiście do lepszej przyszłości, czy są jedynie wyrazem szalonych ambicji, które mogą doprowadzić ludzkość do katastrofy? Obserwujemy, jak lokalne społeczności w Boca Chica doświadczają sprzecznych emocji: z jednej strony podziwiają fascynujące starty rakiet i snują marzenia o eksploracji kosmosu, z drugiej - są świadkami niszczenia środowiska naturalnego i zanikania dzikiej przyrody. W małym teksańskim miasteczku ujawniają się wszystkie nadzieje, marzenia, lęki i wątpliwości ludzkości - od technologicznego entuzjazmu po troskę o kruchość przyrody i potrzebę równowagi między technologią a naturą. Film ukazuje dramatyczny kontrast między postępem technologicznym a kruchością ekosystemu, zmuszając do refleksji nad prawdziwą ceną rozwoju.

W 1956 roku Roberto Rossellini – najważniejszy twórca włoskiego kina i ojciec neorealizmu – przeżywa głęboki osobisty i artystyczny kryzys. Jego ostatnie filmy z Ingrid Bergman okazały się nieudane, ich małżeństwo rozpada się, a prasa nie daje mu spokoju. Gdy Bergman wraca do Hollywood, Rossellini przyjmuje wyjątkowe zaproszenie od premiera Indii –  Jawaharlala Nehru, żeby udokumentować postępy w rozwijającym się kraju. Z narastającymi wątpliwościami i walizką pełną spaghetti wyrusza w podróż do Bombaju, gdzie odkrywa nową energię twórczą i emocjonalne odrodzenie. Indie, balansujące między tradycją a nowoczesnością, stają się dla niego źródłem inspiracji, które na nowo definiuje jego spojrzenie na kino, sztukę i życie. Film odsłania ten kluczowy etap w karierze i życiu Rosselliniego, wykorzystując bogate materiały archiwalne i narrację samego reżysera, pokazując jego wewnętrzne sprzeczności, pasje i dążenie do twórczej wolności.

Każdy skrywa jakąś tajemnicę. Miał się o tym przekonać Didrik, którego ojciec za dnia był dziennikarzem telewizyjnym, a w nocy zamieniał się w tajnego agenta. Główny bohater filmu próbuje dowiedzieć się, na ile to, co wiedział o ojcu, było iluzją. Film, częściowo zrealizowany w konwencji detektywistycznej, jednocześnie zadaje pytania o zaufanie, które staje pod znakiem zapytania w obliczu rodzinnych tajemnic.

Dziewiętnastoletni Tomek zakochuje się w starszej od siebie sąsiadce.

Alba Zari urodziła się  w Tajlandii w kontrowersyjnej sekcie Dzieci Boga, która jest znana z wykorzystywania seksualnego i manipulacji. Alba nie pamięta swojego dzieciństwa. Chce odkryć tożsamość swojego ojca i zrozumieć własną przeszłość. Rozmawia z matką i babcią, próbując pojąć ich wybory i motywacje, które skłoniły  je do życia w sekcie. Zdesperowana, by odzyskać utracone wspomnienia, zmaga się z bolesnymi konsekwencjami indoktrynacji i doświadczeń rodzinnych. Film zgłębia kruchość i piękno relacji między matką a córką oraz pokazuje, jak w dialogu między trzema pokoleniami niewyobrażalne cierpienie może przemienić się w odporność, zrozumienie i odkrycie samego siebie.

Intymny portret życia Edny O’Brien - jednej z najważniejszych irlandzkich pisarek XX wieku. Film ukazuje jej niezwykłą karierę: od kontrowersyjnej debiutanckiej powieści "The Country Girls", która w 1960 roku wywołała skandal w konserwatywnej Irlandii, po życie pełne sukcesów, romansów, luksusu i osobistych strat. Wykorzystując osobiste dzienniki O’Brien, czytane przez nominowaną do Oscara® Jessie Buckley, oraz komentarze takich pisarzy, jak Gabriel Byrne i Walter Mosley, film tworzy szczere świadectwo jej życia. Pokazuje zarówno literackie triumfy, jak i wyzwania osobiste - od publicznego potępienia i zakazu książek w Irlandii, przez burzliwe życie w Londynie, po relacje rodzinne i wychowanie dwóch synów. To opowieść o odwadze, niezależności i nieustającej pasji do pisania równie mrocznej, szczerej i urzekającej, jak sama twórczość O’Brien. Śmierć autorki w lipcu 2024 roku w wieku 93 lat nadaje filmowi dodatkową symbolikę.

Bosa kobieta w kapeluszu kroczy po ostrych skałach nad brzegiem morza, niosąc dużą jutową torbę. Co się tu dzieje? Reżyser tworzy niezapomniane, minimalistyczne doświadczenie o niezwykłej sile oddziaływania. Kamera uchwyca grę światła, faktury i rytmy krajobrazu - od jego majestatu po najdrobniejsze, najbardziej zachwycające szczegóły. Kobieta wysypuje zawartość torby, a drobne cząsteczki unoszą się w powietrzu, niesione przez wiatr. Ścieżkę dźwiękową z naturalnymi odgłosami uzupełniają kompozycje na smyczki i fortepian. Te małe, lekkie elementy, które w zwolnionym tempie wyglądają jak cząsteczki wody, to łuski ryb. Artystka wykonuje gest, działająca pod pseudonimem K49814, pragnie pozostać anonimowa.

Czarnoskóra córka brytyjskiego arystokraty przyjeżdża w rodzinne strony ojca, gdzie mierzy się z uprzedzeniami ze strony innych ludzi.

W całości złożony ze zdjęć wyciętych z drukowanych wydań "The New York Times" na przestrzeni 40 lat, film jest osobistą refleksją reżysera i kulminacją jego wieloletniego romansu z drukowaną gazetą oraz elegią na cześć jej "śmierci" w erze cyfrowej. W 1980 roku, mając 23 lata, Alan Berliner zaczął kolekcjonować zdjęcia z papierowego wydania "The New York Timesa". Zgromadził dziesiątki tysięcy fotografii w swoim archiwum. 40 lat później, Berliner wykorzystuje swój charakterystyczny styl kolażu, aby przyjrzeć się gazecie i jej znaczeniu. Film łączy powagę z wizualną fantazją i stanowi lament pokolenia boomersów nad końcem pewnej epoki, jednocześnie podejmując refleksję nad upływem czasu, starzeniem się, radzeniem sobie ze zmianami oraz próbą pozostania na bieżąco i zaangażowanym w trudnych i niepewnych czasach.

Dogłębna analiza świata, w którym przetrwanie wymaga odwagi i bezwzględnej ostrożności. Troje bohaterów z Afryki, Europy i Stanów Zjednoczonych ryzykuje życie, kariery i bezpieczeństwo swoich rodzin, by ujawnić prawdę skrzętnie ukrywaną przed opinią publiczną. Film po raz pierwszy ukazuje uniwersalny wymiar sygnalizowania nieprawidłowości oraz cenę, jaką płacą ci, którzy decydują się mówić. Sygnaliści stają się celem lobbystów, rządów i służb specjalnych, które prowadzą bezwzględną kampanię zastraszania i dyskredytacji. Wśród bohaterów poznajemy Jean-Jacques’a Lumumbę - prawnuka kongijskiego bojownika o wolność Patrice’a Lumumby - który na emigracji we Francji doświadcza nękania i gróźb. Towarzyszy mu Daniel Hale, były analityk wywiadu NSA, któremu podczas administracji Donalda Trumpa groziło nawet 10 lat więzienia za rzekome ujawnienie tajnych informacji. Film przedstawia także osoby stojące po stronie sygnalistów: Delphine Halgand-Mishrę i jej organizację The Signals Network, oferującą im wsparcie i ochronę, a także Holdena Tripletta, byłego szefa kontrwywiadu w Białym Domu. Ważną rolę odgrywają również dziennikarze związani z ujawnieniem Panama Papers, do których zgłaszają się nowi informatorzy z kolejnymi, wstrząsającymi rewelacjami. To opowieść o odwadze, odpowiedzialności i walce o prawdę w świecie, w którym bezpieczniej jest milczeć.