CO TO JEST ZA FILM. męska przyjaźń jest jeszcze bardziej pojebana od tej kobiecej. ani jednej zbędnej linijki dialogu czy sceny. obsada i scenariusz <3

Kevin Feige, zobacz, że da się jednak jeszcze zrobić zaskakujące kino superbohaterskie. znakomity, choć już nie tak rewolucyjny sequel. co tu się odjaniepawla.

tak powinno się reinterpretować klasykę. wciąga mocno i hipnotyzuje. kadry, obsada, MUZYKA <3 tylko fabuła trochę za mocno gna, dodałbym z pół h.

o ofiarach życia w pakistańskim patriarchacie i o seksualnej wolności. świetny scenariusz pokazujący perspektywę wielu bohaterów. queerowe kino roku!

czy jest drugi reżyser, który potrafi zrobić tak epickie kino? wstrząsająca historia o (kolejnej) zbrodni Ameryki. wszystko tu gra i buczy.

czy jest lepsze pożegnanie z serią niż nakręcenie jej najlepszej części? trochę długo się rozkręca, ale potem jest WYBITNIE. 3 akt w Paryżu to 10/10. z plusem.

bardzo oryginalne eastern-noir, z gęstym klimatem i zanurzone w lokalnym folklorze. świetny główny bohater. jeden z mocniejszych debiutów ostatnich lat.

najsubtelniejszy film roku? coming-of-age story i depresja, ale to co najważniejsze dzieje się poza kadrem. dojrzały debiut i świetnie zagrany.

Strażnicy się skończyli, więc mcu może się już zwijać do grobu. świetne zakończenie najlepszej marvelowskiej serii, wyjątkowo poważne i smutne.

instant świąteczny klasyk. brakowało mi trochę takiego inteligentnego kina środka. słodko-gorzka fabuła, świetne dialogi, bezbłędna obsada. najlepszy Payne?

niby niewiele się dzieje, a trzyma mocno w napięciu i atmosferę da się kroić nożem. zręcznie bawi się schematami gatunkowymi i trzyma za gardło.

metafora może i prosta, ale też bardzo słuszna. cieszę się, że queerowe dzieciaki w końcu mają animację na jaką zasługują. świetne tempo i bohaterowie.

Ari Aster, ty chory pojebie XD sesja Tony’ego Soprano, która poszła bardzo źle. może nie wszystko tu gra, ale nie mogę nie podziwiać takiego kina.

halo holiłód, chodźcie zobaczyć jak się robi świetne blockbustery za niewielkie budżety. niby o godzilli, a tak naprawdę o powojennych traumach Japonii.

Borgli znowu z obsesją na punkcie social mediów i chwilowego fame'u. wspaniale nakręcone, bardzo zabawne (i smutne), Cage na życiówce.

chyba najbardziej rozrywkowy film Parka. Hitchcock, kryminał noir, zdrowa dawka melodramatu. może i niespecjalnie odkrywcze, ale zabawa przednia!

herzogowska w duchu historia o arogancji kolonizatorów i podróży do jądra ciemności. Islandia dawno nie była tak groźna i surowa.

może brak tu niuansu I May Destroy You, ale ogląda się ciągle na krawędzi fotela. fantastyczny Mackay. Promising Young w wersji queer #nh

Koreeda wychodzi ze strefy komfortu i kręci kino, które zaskakuje co scenę. o ludzkiej głupocie przede wszystkim. zasłużona Palma za scenariusz #nh

dawno nie czułem takiego dyskomfortu i sprzeczności uczuć. zupełnie nowa narracja o Holokauście. momentami genialna, momentami nużąca.

wstrząsające i walące pięścią w brzuch od samego początku. choć w III akcie trochę zbyt łopatologiczne. kino, które każdy powinien obejrzeć.

płatny morderca to też człowiek pracy. niby nic się nie dzieje, a wciąga bardzo. choć czasami zbyt dużo frazesów w narracji. świetny minimalistyczny Fassbender.

powinna przyjść moda na takie terapeutyczne chodzenie do saun. najbardziej kobiecy film roku.

nie wiem czy widziałem drugi tak inteligentny, niejednoznaczny i dotykający tak dużo tematów dramat sądowy. wątki poza sądem już mniej ciekawe.

na początku bałem się, że to będą słodko-pierdzące bzdety. ale im dalej, tym dojrzalszy i mądrzejszy to film. Linklater i Sally Rooney to lubią #nh

Dorothy gone mad. prequel przewyższający oryginał. fajny pomysł i PRZERAŻAJĄCA Goth. no i jedne z najlepszych napisów końcowych ever.

mocny był ten sezon Białego lotosu. totalnie film o moim chrzestnym, jednocześnie czuły i okrutny, dyskomfort na maksa. ciut za długi. chcę sequel w Mielnie.

no i takie Nocne Szaleństwo to ja rozumiem. dynamiczne, zabawne, ze świetnym tempem i obsadą. najdziwniejszy odcinek Kardashianek #nh

ISN’T HE THE CUTEST? urocze, niewymuszenie zabawne i wzruszające, a do tego mądrze mówiące o samotności, stracie, starości i życiu we wspólnocie.

urocze i dziwaczne love story pełne świetnego czarnego humoru. przypomniałem sobie, że nie ma nic gorszego od heteryckiego karaoke #nh

czułe, zabawne i bardzo inteligentne. świetny scenariusz i cast. oglądałbym „Joan, Still” na Broadwayu. Post Malone <3

tak powinien wyglądać Donnie Darko. dziwaczny mix sci-fi, komedii, teenage dramy. o tych co patrzą w gwiazdy i tych, co latają między nimi. zakończenie!

slow cinema da się lubić! ale jak przez 2,5h patrzy się na Alpy i przyjaźń dwóch ładnych panów, to to nie dziwi. trzeci akt trochę się rozłazi. z minusem.

lubię takie niepomnikowe klaustrofobiczne biografie, z rozwalającym ciasny gorset obyczajów bohaterkami. znakomita Krieps.

może i schematyczne i przewidywalne, AJ DONT KER. mega urocze i bezpretensjonalne, ze wspaniałą obsadą. tak się powinno robić coming-of-age. z minusikiem.

powściągliwe i bardzo subtelne, a mimo to emocje x100. nawet jeśli trochę operuje na kliszach. tłumione pożądanie, śmierć i piękny wąs głównego bohatera. z -

zupełnie odmienne spojrzenie na wojnę, bez martyrologicznego nadęcia i wchodzenia w rolę ofiar. wybitna pierwsza połowa, potem film się rozłazi. Kulm <333 z -

Frances Ha w świecie dragu. niby wszystko to już widzieliśmy, ale ta queerowa otoczka daje dużo świeżości. świetny debiut!

raczej „how not to have sex”. dużo ciekawych pytań o kulturę gwałtu i jak trudno czasem powiedzieć nie, choć wnioski trochę banalne. super cast! z plusem.

nie znam za bardzo oryginału, ale ta wersja TMNT to fajna opowieść o nerdach i przegrywach, świetnie chwytające właśnie ten człon „teenage”. świetna inspirowana Spiderversem kreska wyglądająca jak ze szkolnych zeszytów, REWELACYJNY oryginalny dubbing i super soundtrack. szkoda, że trzeci akt już trochę pisany na kolanie, ale czekam na sequel. z dużym plusem.

fantastyczny pomysł i udana realizacja. świetnie pokazuje życie i bezradność niepełnosprawnych. trochę za długo się rozkręca. z dużym plusem.

to pewnie nie jest dobry film, ale bawiłem się doskonale. fabuła i bohaterowie pisani na kolanie, za to realizacja i muzyka fantastyczne.

da się naturalnie i bez osądzania innych o polskiej małomiasteczkowość, klasowości i uprzedzeniach. szkoda, że końcówka zbyt dosadna. słabe udźwiękowienie.

czyli można zrobić coś świeżego z horrorem o opętaniu. udany i trzymający w napięciu debiut z odpowiednio głupawym punktem wyjścia. dzwonek crazy frog <3

o różnych obliczach buntu oraz ostracyzmu społecznego i kulturowego. znakomity gdy mówi o przeszłości. ale gdy mowa o walce z Sacklerami, robi się sztampa #mdag

świetnie wyreżyserowane i zagrane, Fraser powinien dostać Oscara. wybaczam momentami zbyt dużą dosłowność, ale ostatnie 5 min trochę za bardzo psuje całość.

świąteczny cud - jednym z najlepszych tytułów DC ostatnich lat jest świąteczna animacja. fajna kreska i humor, świetne sceny z Jokerem. z plusikiem.

świetna Knight i dużo tu dobra, choć w pewnym momencie robi się już za dużo wątków, przez co 3 akt nie działa tak jak powinien. niemniej wciąga #nh

świetna chemia między bohaterami i fajnie, że podejmuje rzadko goszczący w filmach wątek aseksualności. takie Sundance to szanuję. "idziemy do McDonalda" <3 #nh

bazuje co prawda na jednym pomyśle, ale to wciągająca i zabawna satyra na wieczną potrzebę atencji. i to z elementami body horroru. świetna Thorp.

podoba mi się absurd i post-ironia, ale trochę tu wszystkiego za dużo, łącznie z banalnymi manifestami w 2 połowie. ale Gosling <3

przez większość czasu to klasyczne coming-of-age, ale ujmuje fantastycznym klimatem, horrorowymi wątkami i znakomitym, dającym duże pole do interpretacji, zakończeniem. naprawdę udany debiut.

ma coś w sobie z bardziej kolorowej wersji trylogii Linklatera. fajne, z dobrymi dialogami i bardzo naturalnymi bohaterami. trochę za dużo schematów.

stylówa sztosik, niemniej fabuła skupia się bardziej na efekciarstwie aniżeli czymś głębszym. wali dosłownością po ryju (końcowy twist). ostatnia scena <3

John Wick w poprzednim wcieleniu żył w Finlandii i napierdalał nazistów. świetna pulpowa zabawa, nawet jeśli nie jakaś bardzo kreatywna. niemniej - fun!

wciągające, choć z bałaganiarskim scenariuszem i dość trudno w tę historię uwierzyć. niemniej całe społeczno-lokalne tło jest bardzo interesujące. z minusikiem.

brak tu spielbergowskiego geniuszu, Ford gra cień samego siebie, ale bawiłem się świetnie. dobrze wyważone składniki, zaraźliwa energia PWB.

satysfakcjonujące kino na pozornie nudny temat. odpowiednia dawka humoru i patosu. choć wszystko to już każdy z nas widział setki razy.

znacznie lepszy od jedynki. fantastycznie wygląda, fajna Śmierć i tylko ten pies wkurwiający. udany powrót do Shrekverse.

o romansie, który wydarzył się w najgorszym momencie. urocze, choć naiwne i nic to nowego. dobre główne role i zdjęcia.

nie stające po żadnej ze stron interesujące rozliczenie z cancel culture. fantastyczna jak zawsze Blanchett, choć film bywa nierówny i momentami dość nudny.

szósta część i dalej trzyma poziom! bez rewolucji w serii, ale dalej jest tu mnóstwo funu. z minusem.

takiego Tołstoja to nie znałem. mroczna wampiryczna baśń z świetnym klimatem i okazjonalnym humorem. choć mam wrażenie, że był większy potencjał #splat

Avengersi a rebours. cieszę się, że istnieje ktoś taki jak Dupieux. historia barakudy to jedna z najdurniejszych rzeczy jakie usłyszałem w życiu <3 #splat

chaotyczna i absurdalna queerowa parodia amerykańskich high-school komedii. doceniam energię i obsadę, mniej bałaganiarski scenariusz.

podniety trochę nie rozumiem, bo to fajny portret artystki, ale trochę brakowało mi czasem jakiegoś kierunku? i nie wiem po co te wtręty reżyserki.

dość zbędny reboot, choć bawiłem się przednio! bierze z oryginału to co najlepsze, szkoda tylko, że niewiele dodaje od siebie. mimo wszystko - fun! z minusem.

zachwytów nie podzielam, ale to dobra robota scenariuszowa i aktorska, choć nie do końca potrafiłem się przejąć problemami bohaterów.

definicja słowa „disturbing”. ciekawe i prowokujące studium mordercy z świetnym klimatem.

slasher, a jednocześnie historia o fatfobii i presji małomiasteczkowego środowiska. chyba lepiej dotyka tematu niż Wieloryb, choć też trochę zbyt płytko.

ciekawy, oryginalny i kolorowy portret Muxes, dotykający ciut za dużo tematów. obyłoby się bez kolonizacyjnego wątku fotografki. z minusikiem.

o pogubionej jednostce - i kulturowo, i rodzinnie, i seksualnie. jeden z ciekawszych filmów o uchodźcach. choć trochę za długi.

smutne życie początkującego niezależnego komiksiarza be like. obrzydliwe, intrygujące, czuć, że produkowali bracia Safdie. z minusem.

dość naiwna, ale bardzo dobrze zagrana, pełna emocji i ładnie nakręcona historia o toksycznej męskości. sporo wątków, które nie zostają rozwinięte. z minusem.

jak połączyć blaxploitation z Stranger Things i Oni żyją? przyjemne, fajne aktorsko, ale za długie i traci tempo w 3 akcie. super soundtrack. z minusikiem.

dużo ciekawych wątków, ale żaden nie wybrzmiewa w pełni. mimo to Cruz, Giuliani, piękne zdjęcia i kostiumy to wynagradzają. z dużym minusem.

b-klasowy, stylowy i pulpowy thriller, z dość głupawym twistem w III akcie. ale bawiłem się naprawdę dobrze, choć trzeba przymknąć oko na głupotki. z minusem.

fajna historia, godni podziwu ludzie. ale film zdecydowanie za długi, za dużo gadających głów, a reżyserka ma tendencję do melodramatyzowania.

dość banalne i za długie, ale dalej smaczne. ciekawa i wciągająca krytyka rozwarstwienia społecznego w Tajlandii. treściowo ciekawsze od Menu.

ciekawa i pozytywna historia, z bardzo pociesznym bohaterem. choć gdyby nie atrakcyjna forma to nie byłbym pewien czy aż tak warta 90 min filmu.

całkiem zabawna farsa z świetnym Rogowskim. ale ten love triangle jest dość płytki i kompletnie nie sprawdza się jako dramat #nh

francuska policja jest nawet gorsza niż pająki. dobra zabawa, ma świetne momenty (akcja w piwnicy!), ale momentami trochę za dużo w tym sztampy. z + #splat

proste i czułe kino, ale dla mnie chyba zbyt przewidywalne i czytankowe żebym mógł się tym wzruszyć. z plusem.

nieźle trzyma w napięciu i formalnie bardzo dobre. ale chyba to trochę zbyt proste i przewidywalne, z dość głupim finałem. z plusem.

lepsze niż się spodziewałem, choć mimo wszystko bałagan. dużo wątków, za to mało emocji. ale ogląda się to dobrze. z plusikiem.

stylowe i dobrze zagrane, trochę best-of wątków z kryminałów. ale w fabule to przyznam, że się pogubiłem. ale to raczej wina tego, że już przysypiałem. z plusem

Cooper za bardzo skupił się na stworzeniu ARCYDZIEŁA, przez co zapomniał o czym ten film miał być. technicznie i aktorsko doskonały, ale za bardzo Oscar-wannabe

czuć tu serce twórców, są fajne momenty i bohaterowie, ale to wszystko składa się na taką se i zbyt epizodyczną historię. nie są to Strażnicy Galaktyki.

bardzo to pociesznie durne. bawiłem się przednio, choć świetna obsada ratuje scenariusz, który nomen omen, ssie. Cage kradnie każdą scenę.

Biały Lotos na bad tripie. świetny początek, dużo ciekawych tematów, które ostatecznie prowadzą donikąd. doceniam jednak humor i muzykę. z plusikiem #nh

ogląda się przyjemnie, jest fun i spoko sceny gore, ale to odgrzewane danie, brakuje tu czegoś własnego. a i liczyłem na więcej grindhouse’owej estetyki.

zabawne, z dobrze dobranymi bohaterami j ciekawe formalnie. ale za mocno jedzie na jednym patencie, a pod koniec już trochę męczy.

lepsze niż się spodziewałem. świetny Ezra, ciekawe pomysły (scena z niemowlakami xd), pretekstowo fabuła i OKROPNE CGI - bywało już gorzej.

zmęczyłem się. sceny akcji świetne (choć w Fallout były lepsze), ale intryga to chujnia z grzybnią. no i czemu oni tu tak dużo gadają?

wyszło to znacznie lepiej niż się można było spodziewać, ale brakuje mi tu werwy Hoffmana i klimatu poprzedniej wersji. z plusem.

Red Rocket na poważnie. doceniam, choć całość od samego początku zmierza w zbyt przewidywalnym kierunku. z plusem.

świetna Newton, ale to dość przewidywalne, łopatologiczne i mało odkrywcze kino. ciężko mi też momentami zrozumieć motywacje bohaterki.

świetna Sydney, ale chyba mam dość filmów o gadających ludziach w pomieszczeniach, bo nie trzymało mnie to w ogóle w napięciu.

doceniam, choć mam wrażenie, że to zbiór luźno powiązanych scenek, bez ładu i składu. ale bardzo bym chciał się tak starzeć jak Pan Andrzej. z plusem.

fajny pomysł, ale ostatni reboot Laleczki Chucky był lepszy. za mało tu horroru. ale śpiewanie Titanium jako kołysankę - kocham <3

banał goni banał, ale jak na quasi-hallmarkowe ekranizacje to wyszło naprawdę nieźle.

ciekawy temat, ale poza końcówką brakuje tu emocji, a bohaterowie irytują. niewykorzystany potencjał. z minusikiem.

skąd zachwyty? bardzo dobry Nighy, ale poza tym to ckliwa, schematyczna i dość nudna kolejna opowieść o dziadzie, który postanawia pożyć w obliczu śmierci.

bardzo długi trailer wersji reżyserskiej. bryk historyczny bez ładu i składu, ale ogląda się to bez większego bólu zębów. za dużo farsy, kiepski Phoenix.

pierwsza połowa całkiem niezła, ale potem skręca to w holiłódzkie nudy. spokojnie mogłoby być pół godziny krótsze.

nie potrafię ocenić. pewnie jest to fajne, ale ja jestem prosty głupi chłop i obejrzałem ze wzruszeniem ramion (: chyba wolę poczytać Solaris #mdag

mamy Uncut Gems w domu. fabuła się nie trzyma kupy, ale w sumie miałem dużo radochy z oglądania tego. bardzo sprawnie nakręcone (praca kamery!) i zagrane.

mniej błyskotliwości i reżyserskiej werwy, za to więcej kabaretu niż w jedynce. odcinanie kuponów, ale ogląda się to bezboleśnie. z minusikiem.

szanuję bardzo pomysł, ale więcej w tym filmie łażenia niż napięcia. „jak tracisz włosy to już nie masz po co żyć” - totalnie się zgadzam. z minusem.

na pewno unikatowe doświadczenie. świetne wątki z afrykańskimi rytuałami, fajny psychodeliczny klimat. ale pogubiłem się w tej bałaganiarskiej narracji #nh

impreza rodzinna próbą oswojenia śmierci. poetyka rodem z filmów Carli Simon. doceniam, ale też wzruszam ramionami #nh

cieszy mnie bardzo, że polscy reżyserzy odkryli w końcu kino gatunkowe. świetnie zrealizowane i odpowiednio pulpowe, choć scenariusz pisany na kolanie. z -

komedia z Sandlerem, którą da się obejrzeć. mało odkrywcze coming-of-age z kilkoma żenującymi żartami. ale zaskakująco lekkostrawne. z minusem.

bardziej reklama gier Nintendo aniżeli pełnoprawna fabuła. w sequelu poproszę o scenarzystę i więcej Bowsera. ale wygląda pięknie. z plusem.

szanuję za chęci, niezłą stronę wizualną i dobrą rolę Wieczorek. ale nie ma tu fabuły na 90 minut. choć zakończenie udane. z plusem.

strasznie dużo pierdolenia zanim zacznie się jakiś większy fun. z opętań wolę nowe Evil Dead. okropne cgi, za to Crowe chyba dobrze się bawił.

ech, rozczarowanie. fajnie się zaczyna, trafnie mówi o kruchym męskim ego. ale im dalej, tym bardziej robi się z tego płytka farsa z fatalnym 3 aktem. z plusem.

słuszne, ale jezu, podobnie jak książka bardzo to wszystko czytankowe i zbyt teatralne, z archetypami zamiast bohaterek. okropne zdjęcia.

doceniam autorematyzm, dużo tu ciekawych tropów, ale co ja poradzę, że strasznie się wynudziłem. wątek teherański dużo gorszy od tego wioskowego.

no ładnie to zrobione, ale dawno się tak nie wymęczyłem w kinie. film z gatunku „szlachetna nuda”. ale wygaszane ściany w toaletach - mój mózg wybuchł #nh

pomysł fajny, ale całość niepotrzebnie przeciągnięta. w podobnym klimacie Vast of Night lepsze. ale papież zawsze na propsie <3 #splat

fantastyczny pomysł, fajna obsada... i tyle. są momenty, ale ogólnie brakuje tu trochę scenariusza i przede wszystkim dobrych żartów. z minusem.

bardzo słaba adaptacja dobrej książki. Szewczyk jest niezła, ale fabuła to zlepek luźno powiązanych scenek, często bez większego sensu.

srogie rozczarowanie. co z tego, że pomysł fajny, a film wygląda wspaniale, skoro historia jest nudna, zupełnie nieangażująca i mało zabawna? z plusikiem.

był potencjał, ale jest zaprzepaszczony przez anemiczną reżyserię, fatalny scenariusz, beznadziejny montaż i muzykę z dupy. sprawdza się jako guilty pleasure.

doceniam pomysł na zrobienie czegoś zupełnie nowego w horrorze. ALE NA TYM ZALETY SIĘ KOŃCZĄ. nudne to, zero napięcia, powinno być 20 min shortem.