Gene Kelly i Stanley Donen – Deszczowa piosenka (1952) (9.1) Ulubiony film wszech czasów! Tak, wiem, można się przyczepić do niezbyt błyskotliwej fabuły, ale naprawdę mnie to nie obchodzi. Kocham tu wszystko!

Jacques Tati – Playtime (1967) (10) Jeden z najbardziej oryginalnych filmów w historii kina. Absolutna rewelacja! Kocham każdą sekundę.

Alfred Hitchcock – Zawrót głowy (1958) (10) Najlepszy film wszech czasów!

Frank Capra – To wspaniałe życie (1946) (9.7) Ulubiony film świąteczny, Jimmy i Donna Reed, łezka w oku.

Billy Wilder – Garsoniera (1960) (9.6)

Ernst Lubitsch – Sklep za rogiem (1940) (8.3)

Pat O'Connor – Abbottowie prawdziwi (1997) (6)

Paul Thomas Anderson – Jedna bitwa po drugiej (2025) (7.8) Jako film akcji, spoko, przyjemny seansik. Jako film familijny też - ostatnia scena to już czysta polska telenowela. "Chcesz być jak mama i podkładać bomby? Super kotku, tylko załóż kurtkę i wróć przed 22:00. Zostawię ci naleśniki w lodówce." Muzyka Greenwooda znów zbyt ambitna, jak na taki film. No nie oszukujmy się, o czym to jest? Film rodzinny o bojówkach Partii Demokratycznej. Gdyby Hollywood nie był burdelem pełnym tchórzy, to powstawałyby ciekawsze filmy, tematów jest sporo. Oszustwa wyborcze, prowokacja służb 6 stycznia, zamachy na Trumpa czy Kirka, czy po prostu nadchodzący krach gospodarczy w USA. Zamiast tego mamy terroryzm pod infantylnymi hasłami otwartych granic. To dlaczego 7.8? Bo lubię oglądać US na ekranie, piękne pejzaże, drogi, pościgi, lokalne społeczności, kto przejechał kilka stanów autem, wzruszy się. Fajnie zobaczyć Teyanę Taylor, Junglepussy, a Chase Infiniti to moja nowa gwiazda. Auschwitz w korpo te

Edward Yang – Historia z Tajpej (1985) (8.2) Zostaw dupę, jedź do Stanów. To nie. I skończyło się, jak się skończyło. Dramat bohatera może mnie nie porusza aż tak, ale ogląda się pięknie.

George Lucas – Gwiezdne wojny: część IV – Nowa nadzieja (1977) (9.3)

Victor Fleming – Przeminęło z wiatrem (1939) (10) Największa amerykańska epopeja!

Woody Allen – Annie Hall (1977) (10) Najlepszy film jaki dostał Oscara w kategorii najlepszy film. Wkurwiający i przeintelektualizowany Alvy Singer? Tak, i bawi mnie to jego pieprzenie głupot!

Alfred Hitchcock – Północ, północny zachód (1959) (9.7) Najbardziej spektakularny film mistrza. Eva Marie Saint w "Na nabrzeżach" a Eva tu - co za przemiana! To nie najlepszy Hitchcock, ale mój ulubiony.

Federico Fellini – 8½ (1963) (10) - Ja bym nie pozwoliła, żeby ktoś czytał moje myśli. - Wiele by nie miał do czytania.

Jean Renoir – Reguły gry (1939) (9.5) Schumacher urządzający polowanie w pałacu - to trzeba zobaczyć! To był jedyny człowiek, który pragnął jakiś żelaznych reguł, jednocześnie sam je złamał.

Michelangelo Antonioni – Przygoda (1960) (9.5) Moja wersja - poślizgnęła się przypadkowo, poszła na dno w niefortunnym miejscu. Sandro cały film chce zaruchać, typ jest beznadziejny. Monica przepiękna

Agnès Varda – Szczęście (1965) (8.7) Wiemy, że bohater to debil, a ogląda się z przyjemnością. Scena z czereśnią za uchem - tylko malować! Barwy lata i jesieni, natura, filtry, piękne.

Jean-Luc Godard – Pogarda (1963) (9.4) Piękna muzyka, piękna Brigitte, piękne Włochy. Mąż zachęcający (?) żonę do zdrady i Fritz Lang na dokładkę. Lubię wracać do tego filmu.

Jean-Luc Godard – Do utraty tchu (1960) (9.6) Godard, przyznaj się, że finałową scenę zerżnąłeś z "Popiołu i diamentu"! Bardzo lubię ten film, nie z przyczyn historycznych, po prostu fajnie się ogląda

Ridley Scott – Łowca androidów (1982) (The Final Cut) (10) Facet pracujący w Bradbury Building zrobił mi zdjęcie na pierwszym piętrze hehe :-) Jest to film niezwykły, nie da się ukryć. Po dwóch Gwiezdnych wojnach, rówieśnik E.T. prezentuje się absurdalnie ze swoim analogowym światem i technikami tworzenia. The Final Cut ogląda się znakomicie i skoro reżyser tak chciał, niech to będzie ta właściwa wersja filmu. Ja też lubię ją najbardziej.

Mike Nichols – Absolwent (1967) (9) Muzyka, Bancroft, Hoffman, szybki film bez zbędnych minut. O tym już wszystko powiedzieliśmy. "The Graduate" jest dla mnie bardzo osobisty z trzech powodów. O jednym nie będę tu pisał publicznie. Ale drugi - samotność bohatera, strach przed nudą życia, presja na jego karierę, tak. A to, że Benjamin ma ustawione życie i wpływowych rodziców - nie o to chodzi. Uniwersalność jego smutku przebija granicę i moje serce. I po trzecie, bunt jakiego dokonują z Elaine (szkoda, że tak słabo rozpisana postać). Przypomina mi to moją drogę życiową na "studiach". I ich wzrok w autobusie, w ostatniej scenie - co teraz, co dalej, co zrobiliśmy?

Alfred Hitchcock – Psychoza (1960) (Uncut Version) (9.7) Byłem pod dawnym The Jefferson Hotel w Phoenix heh :-). Naprawdę znakomicie się ogląda, można wracać do takiego filmu wielokrotnie.

Tadeusz Chmielewski – Ewa chce spać (1958) (8.4) Rozczarowujące zakończenie, przerwali film Mad Max: Furmanka! Uwielbiam tę komedię, oryginalna i piękna. Halina Buyno-Łoza gra tu jak Thelma Ritter xd

Woody Allen – Manhattan (1979) (9.5) Jedno z najlepszych otwarć filmu w historii. Kocham Nowy Jork, zrzędzenie i (pseudo)intelektualizm Allena. Mariel przywraca wiarę w ludzi.

Werner Herzog – Aguirre, gniew boży (1972) (10) Przed pułkownikiem Walterem Kurtzem, mieliśmy Lope de Aguirre. Popol Vuh, Kinski-Oliver Kahn (xd), Helena Rojo. Dzieło bez fajerwerków i taniej popisówy

David Lean – Lawrence z Arabii (1962) (9.8) Cud kina! Zobaczyć ten film w IMAX. Ale nie, tam puszczają marvele. Niezgodności historyczne mi nie przeszkadzają, wybaczam bo wyszedł wielki film.

Mikhaël Hers – Pasażerowie nocy (2022) (7.5) (7.5) - Czego słuchasz? - Television. Noée Abita jest tu przepiękna, Rayon Richter trochę męczy swoją zwyczajnością. Muzyka Sanko idealna pod film i pode mnie

Spike Jonze – Ona (2013) (9.4) Gdyby taki system istniał - pomyślcie jak wielu byłoby w związkach z komputerem! Trochę łatwiej wytykać nam naiwność bohatera, bo jest facetem, czyż nie?

Joseph Losey – Służący (1963) (9) Bardzo dobre! I takich filmów masowa publika nie zna. Szkoda.

Éric Rohmer – Moja noc u Maud (1969) (9) Trudno być katolikiem, panie Jean-Louis. Maud i Vidal są w prostszej sytuacji, wytykają mu hipokryzję lub kuszą. Gadki-szmatki o Pascalu, matematyce, spoko

Mike Figgis – Timecode (2000) (9.7) Jeden z najbardziej przeoczonych wybitnych filmów w historii. Zajebiste wydanie DVD z dwoma wersjami i wyborem 4 ścieżek audio. Figgis zna się na muzyce.

Elia Kazan – Tramwaj zwany pożądaniem (1951) (9.1)

Charlotte Wells – Aftersun (2022) (9.1) To, czego nie osiągnął Linklater w "Boyhood", mamy tu. Wakacje każdego milenialsa, przeszyte tragedią. Piosenki dobrze dopasowane do chwili i obrazu.

Beyoncé – Renaissance: A Film by Beyoncé (2023) (8)

Ricky Gervais i Stephen Merchant – Biuro (2001-2003, 2013) (9.6) Ja wiem, że lubicie wersję amerykańską, ale oddajmy cesarzowi co cesarskie. Wybitny i, co ważne, krótki.

Jonathan Lynn – Mój kuzyn Vinny (1992) (7.2) Fajnie się ogląda, stylistyka filmu klasy B, dość przerażająca komedia sądowa. Duet Pesci/Tomei uroczy. Gwynne jak złośliwy profesor na uniwerku heh

różni – Kroniki Seinfelda (1989-1998) (9.4) Bardzo lubię tych gamoni, zawsze z chęcią obejrzę losowy odcinek. Aż musiałem się wybrać do Tom's Restaurant ;-)

Harold Ramis – Dzień świstaka (1993) (8.8) Ile lat siedział w pętli czasu? Zdobył ją oszustwem, więc to się nie liczy, dlaczego wygrał? Czasem myślę co sam robiłbym w powtarzających się dniach.

John Ford – Poszukiwacze (1956) (9.4) Od czego zacząć oglądanie westernów? Od "Poszukiwaczy".

Nicholas Ray – Johnny Guitar (1954) (9.6) W Sedonie miałem jedną z najwspanialszych przygód życia, będę już na zawsze przywiązany do tego filmu. Ależ sceneria, ależ kolory!

Alfred Hitchcock – Osławiona (1946) (8.7)

Edward Yang – Jasny dzień lata (1991) (9.4) Męczy mnie Lisa Yang. Ale to nic, bo film to naprawdę kawał wybitnego kina.

Alfonso Cuarón – Roma (2018) (9.5) Jedyny zgrzyt to scena nad oceanem, dodana chyba tylko po to żeby zwiększyć dramaturgię filmu. Jaka matka zostawia rozbrykane dzieciaki nad takimi falami?

Alfonso Cuarón – I twoją matkę też (2001) (6.9) Modjo - Lady (Hear Me Tonight)

Howard Hawks – Rio Bravo (1959) (9.3)

Andrzej Munk i Witold Lesiewicz – Pasażerka (1963) (8.7)

Sergio Leone – Pewnego razu na Dzikim Zachodzie (1968) (9.2)

Sam Peckinpah – Dzika banda (1969) (9.1)

Jonathan Glazer - Strefa interesów (2023) (8.5) Drugi nasz Oscar w tej kategorii, znów ta sama tematyka. Ale jest Glazer, jest Mica Levi, przesadnie nie będę narzekał. Jego drugi najlepszy film

Max Ophüls – Madame de… (1953) (8.9) Cała ta trójka - klasa, ależ pięknie grają. Szkoda, że Lia Di Leo tak szybko znika, wyglądała tu znakomicie. Romantyczna śmierć kochanków.

Ridley Scott – Thelma & Louise (1991) (7.9) Głupiutkie, ale odstresowuje mnie, fajnie się ogląda. Przepiękne New Mexico, Utah i Arizona. Pościg za 2 kumpelami, które nie chcą już żyć

Gilles Lellouche – Beating Hearts (2024) (7.4) Spoko film na Walentynki, z happy endem. Jest akcja, jest miłość, jest Adele i Mallory. Arthouse tu niepotrzebny, Prince i The Cure wystarczą

Ian MacNaughton i John Howard Davies – Latający cyrk Monty Pythona (1969-1974) (9.5) Tylko dla popierdolonych

Tadeusz Konwicki – Salto (1965) (9.2)

Park Chan-wook – Oldboy (2003) (8.5) Motyw Lee Woo-jin absurdalny, mścić się 15 lat na niewinnym facecie za swoje kazirodztwo. Chore. Ale ogląda się naprawdę super, ten kicz nawet wzrusza.

Jonathan Glazer – Pod skórą (2013) (9.2) Jak widzę ciasta z kremem, to też zbiera mi się na wymioty. Mica Levi jedną z bohaterek filmu

Takeshi Kitano – Hana-bi (1997) (7.4) Strzelił żonie w głowę, prawdziwy romantyk! Dobrze, że są jeszcze tacy mężczyźni na świecie. Wolę "Hanabi" Meg, ale spoko filmik.

Wong Kar-Wai – Spragnieni miłości (2000) (9) Wymiana małżonków i jeszcze to dziecko? Może zbyt filmowa ta historia i nie podpiszę się pod zdaniem, że to najlepszy film od 2000 r., ale jest piękny.

Sidney Lumet – Stracone lata (1988) (8.8)

Jack Clayton – Miejsce na górze (1958) (9) Wciąż niedoceniany film. Signoret wiadomo, ale jak Harvey zagrał tu człowieka, który nie wiadomo co czuje. Nominacja dla Baddeley to jakiś niesmaczny żart

Jesse Eisenberg – Prawdziwy ból (2024) (7.9)

Tsai Ming-liang – Goodbye, Dragon Inn (2003) (8.7)

Preston Sturges – Podróże Sullivana (1941) (8.6)

Douglas Sirk – Wszystko, na co niebo zezwala (1955) (8.3)

James Ivory – Pokój z widokiem (1985) (8.3)

Ryūsuke Hamaguchi – W pętli ryzyka i fantazji (2021) (7.5) Kino gadania, z klasą, przyjemny seans. O uczuciach kobiet, które wypadły z codziennej gonitwy praca-kariera. Dlaczego Segawa musiał odejść z uczelni?

Robert Bresson – Mouchette (1967) (8.9)

Paul Thomas Anderson – Boogie Nights (1997) (8.3)

Agnieszka Smoczyńska – The Silent Twins (2022) (7.8) Jeden z ciekawszych polskich filmów (koprodukcji) ostatnich lat, wow. Świetne 4 aktorki; przeplata się tu dramat, thriller, teledysk i psychoza szpitalna.

John Ford – Grona gniewu (1940) (8.8)

Tim Wardle – Bliscy nieznajomi (2018) (7.7) Żydzi Żydom zgotowali ten los. Co najmniej 3 osoby z eksperymentu Neubauera popełniły samobójstwo. Lata 60. to była inna cywilizacja, niewiarygodne

John Dahl – Ostatnie uwiedzenie (Fatalny romans) (1994) (7.2) Film niczym mnie nie zaskoczył, wszystko to już gdzieś widziałem i jest to największy minus. Dlaczego ci faceci są aż tak głupi? Mamy w to uwierzyć?

Michael Lehmann – Śmiertelne zauroczenie (1988) (7.4)

Jean Girault – Żandarm z Saint-Tropez (1964) (7) Skoro de Funès odwala tu całą robotę, to lepiej dla całej serii gdyby była bardziej poważna. Żandarmi nie musieli być kretynami. A humor by pozostał

Park Chan-wook – Służąca (2016) (Extended Cut) (6.6) Adèle i Emma czy Izumi Hideko i Nam Sook-hee? Hmm. Szkoda, że film poszedł w tanią rozrywkę dla mas. Ale jest czym nacieszyć oko (i nie chodzi o aktorki).

Dani de la Orden – Niech płonie (2024) (7.5) O, i to mi się podobało. Reżyser wie jak utrzymać tempo, bez zbędnych scen, przynudzania, zamulania. Jest śmiesznie, jest smutno, dużo gadania, piękne widoczki, fajnie. Może finałowe sceny trochę rozczarowujące, ale co tam. Z chęcią obejrzę raz jeszcze.

Trần Anh Hùng – Bulion i inne namiętności (2023) (8.3) 20 lat po rozstaniu Magimel znów podrywa Binoche. Kuchnia dwójki perfekcjonistów. Połowy rzeczy bym nie tknął, ale jak to przepięknie wygląda!

Ken Russell – Zakochane kobiety (1969) (8.2)

Piotr Szulkin – Femina (1990) (7.4)

Sidney Lumet – Sieć (1976) (7.3) Erykah Badu - Twinkle

Lucrecia Martel – Bagno (2001) (8.2)

Carlos Reygadas – Nasz czas (2018) (8.4) Sceny ze zwierzątkami > sceny z ludźmi, a scena z The Carpet Crawlers wygrywa. Natomiast filmowe małżeństwo zupełnie mnie nie interesuje.

Leos Carax – Holy Motors (2012) (7.2)

Henry Selick – Miasteczko Halloween (1993) (7.8)

Samuel Fuller – Nagi pocałunek (1964) (7.3)

Theo Angelopoulos – Podróż komediantów (1975) (8.2)

Nicole Newnham i James LeBrecht – Obóz godności: rewolucja w życiu niepełnosprawnych (2020) (7.5) Spoko, może przydałyby się jeszcze wrzutki jak zdrowi odbierali wówczas niepełnosprawnych i co dokładnie zdecydowało, że politycy poszli na ustępstwa.

Park Hyun-jin – Love and Leashes (2022) (6.3) Przyjemnie się ogląda, mimo edukacyjnej narracji. Ładne kolorki i wnętrza. Na pewno dla fanów Seohyun. Bez seksu, mało śmiesznie, za to romantycznie.