Wyreżyserował następujace teledyski:
- 1984 r. - "Dance This World Away", "Celebrate Youth" i "Bop Til You Drop" - Rick Springfield;
- 1985 r. - "Shame" i "Shock" - The Motels;
- 1986 r. - "All The Love" i "Every Time You Cry" - The Outfield, "One Simple Thing" - Stabilizers;
- 1987 r. - "She Comes On" i "Should She Cry" - Wire Train, "Endless Nights" - Eddie Money, "Downtown Train" - Patty Smyth, "I Don't Mind At All" - Bourgeois Tagg, "Notorious" i "Love Will Rise Again" - Loverboy, "Johnny B" - The Hooters, "Storybook Story" - Mark Knopfler, "Can I Hold You" - Colin Hay, "No Surrender" - The Outfield, "Say You Will" - Foreigner, "Don't Tell Me The Time" - The Motels;
- 1988 r. - "Tell It To the Moon" - The Motels, "Heart of Gold" i "Shattered Dreams" (druga wersja)- Johnny Hates Jazz, "Englishman in New York" - Sting, "Get Rhythm" - Ry Cooder, "Most of All" - Jody Watley, "Roll With It" - Steve Winwood, "(It's Just) The Way That You Love Me" - Paula Abdul, "Holding On" - Steve Winwood;
- 1989 r. - "Heart" - Neneh Cherry, "Bamboleo" (druga i trzecia wersja) - Gypsy Kings, "Straight Up", "Forever Your Girl" i "Cold Hearted" - Paula Abdul, "Most Of All" i "Real Love" - Jody Watley, "She's a Mystery to Me" - Roy Orbison, "Express Yourself" i "Oh Father" - Madonna, "The End of the Innocence" - Don Henley, "Janie's Got a Gun" - Aerosmith;
- 1990 r. - "Vogue" - Madonna, "Cradle of Love" i "L.A. Woman" - Billy Idol, "Freedom '90" - George Michael;
- 1993 r. - "Bad Girl" - Madonna, "Who Is It?" - Michael Jackson;
- 1994 r. - "Love Is Strong" - The Rolling Stones;
- 1996 r. - "6th Avenue Heartache" - The Wallflowers;
- 2000 r. - "Judith" - A Perfect Circle;
- 2005 r. - "Only" - Nine Inch Nails;
- 2013 r. - "Suit & Tie" -  Justin Timberlake.

Był pierwszym kandydatem na reżysera filmu "Osiem milimetrów". Odrzucił propozycję, gdyż wolał zająć się nakręceniem "Podziemnego kręgu". Zastąpił go Joel Schumacher.

Odrzucił propozycję wyreżyserowania filmu "Batman - Początek". Ostatecznie za kamerą stanął Christopher Nolan.

Brano go pod uwagę reżyserowania filmu "Hannibal". Za kamerą stanął jednak Ridley Scott.

Wyreżyserował następujące reklamy:
- 1984 r. - spot dla American Cancer Society (Amerykańskie Towarzystwo ds. Walki z Rakiem);
- 1992 r. - kosmetyki Chanel; Nike;
- 1993 r. - firma telekomunikacyjna AT&T, piwo Budweiser, Coca-Cola, Nike, młodzieżowy magazyn YM;
- 1994 r. - jeansy Levi's;
- 1995 r. - samochód Honda CR-X del Sol;
- 1996 r. - jeansy Levi's;
- 1998 r. - jeansy Levi's;
- 2002 r. - Adidas;
- 2003 r. - Nike, telefony komórkowe Xelibri, Coca-Cola;
- 2004 r. - piwo Heineken, firma informatyczna HP;
- 2005 r. - telefony komórkowe Motorola;
- 2006 r. - gra Gears of War na Xbox 360;
- 2007 r. - Sprite, popcorn Oliver Redenbacher;
- 2008 r. - iPhone 3G firmy Apple, Nike, operator sieci komórkowej Softbank ;
- 2013 r. - perfumy Downtown firmy Calvin Klein;
- 2021 r. - piwo Anheuser-Busch.

Ukończył High School w Ashland (Massachusetts, USA).

Miał początkowo reżyserować film "Świadek bez pamięci", jednak ostatecznie zdecydował się Scott Frank.

Miał wyreżyserować film "Specjalista", jednak producenci odrzucili jego kandydaturę i angaż otrzymał Luis Llosa.

Był jednym z kandydatów do wyreżyserowania filmu "Spider-Man". Nie był jednak zainteresowany pokazaniem pochodzenia i przemiany Petera Parkera w superbohatera, a film chciał oprzeć na komiksowym wątku zatytułowanym "The Night Gwen Stacy Died". Wytwórnia Sony Pictures nie zgodziła się na jego propozycje. Ostatecznie na stołku reżysera zasiadł Sam Raimi.

Miał wyreżyserować dokument "W łóżku z Madonną", ale wycofał się w ostatniej chwili. Zastąpił go Alek Keshishian.

Był jednym z kandydatów na reżysera filmu "Niebezpieczny umysł", ale odrzucił propozycję. Ostatecznie zatrudniono George'a Clooneya.

Był jednym z kandydatów do wyreżyserowania "Złap mnie, jeśli potrafisz", ale ostatecznie zrezygnował na rzecz "Azylu", a reżyserem filmu został Steven Spielberg, który początkowo miał być jedynie producentem.

Początkowo miał być reżyserem "Czarnej Dalii", planując nakręcenie kilkugodzinnego, czarno-białego mini-serialu, z dużym budżetem i gwiazdami w obsadzie. Opuścił jednak projekt, nie wierząc prawdopodobnie w możliwość zrealizowania "swojej" wersji filmu. Na stołku reżysera zasiadł więc Brian De Palma.

Był zainteresowany wyreżyserowaniem filmu "Królowie Dogtown", ale ostatecznie pozostawił sobie jedynie rolę producenta, zaś na stanowisku reżysera zastąpiła go Catherine Hardwicke.

Pierwotnie miał wyreżyserować "Mission: Impossible III", jednak zrezygnował na rzecz produkcji filmu "Królowie Dogtown". Ostatecznie za kamerą stanął J. J. Abrams.

Był kandydatem na reżysera filmu "Blade: Wieczny łowca" na wczesnym etapie jego produkcji, jednak zrezygnował, aby zająć się innymi projektami. Ostatecznie na stołku reżysera zasiadł Stephen Norrington.

W 1983 roku wspólnie z Stevem Golinem, Sigurjónem Sighvatssonem, Michaelem Bayem, Nigelem Dickiem i Dominikiem Seną założył firmę produkcyjną Propaganda Films, zajmującą się tworzeniem teledysków oraz filmów.

W pewnym momencie był kandydatem do wyreżyserowania pilotowego odcinka serialu "Deadwood". Ostatecznie nakręcił go Walter Hill.

To on był początkowo wybrany na stanowisko reżysera filmu "Steve Jobs". Został jednak odwołany przez studio Sony, gdy zażądał 10 mln dolarów wynagrodzenia oraz pełnej kontroli artystycznej nad projektem. Ostatecznie film wyreżyserował Danny Boyle.

W pewnym momencie był kandydatem na stanowisko reżysera filmu "Królowie ulicy", jednak ostatecznie obraz nakręcił David Ayer.

Pierwotnie to on miał wyreżyserować film "Ugotowany". Zrezygnował jednak z udziału w projekcie w 2010 roku. Ostatecznie zaangażowany został John Wells.

Brano go pod uwagę jako ewentualnego reżysera filmu "Zaklęci w czasie", jednak negocjacje nie powiodły się i ostatecznie za kamerą stanął Robert Schwentke.

Odrzucił propozycję wyreżyserowania filmu "20,000 Leagues Under the Sea" na rzecz "Zaginionej dziewczyny".

Jego ojcem jest Jack Fincher.

Początkowo to on miał być reżyserem, który przeniesie na ekran powieść Dana Simmonsa "Terror", kiedy planowano realizację projektu jako dwugodzinny film kinowy. Z biegiem lat, po zmianie koncepcji powstał jednak 10-odcinkowy serial. Za jego reżyserię odpowiadali Tim Mielants, Edward Berger i Sergio Mimica-Gezzan.