Wanda Łuczycka-Meller

Dane personalne:

data urodzenia:

2 lipca 1907

data śmierci:

3 lipca 1996

miejsce urodzenia:

Józefów, Polska

stan cywilny:

mąż Marian Meller (od 1936), syn Wiktor (ur. 06.03.1938)
Wanda Łuczycka

Wanda Łuczycka urodziła się 3 lipca 1907 roku w Józefowie na Lubelszczyźnie. Przed wojną występowała w Teatrze Miejskim w Toruniu (1932-1933), Teatrze Ziemi Wołyńskiej w Łucku (1933-1936), w Reducie Juliusza Osterwy (1936-1937), w Teatrze Miejskim w Łodzi (1937-1938) i w Teatrze Narodowym w Warszawie (1938-1939). Po wojnie aktorka występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Lublinie, z którym przeniosła się do Łodzi. Od 1947 roku aktorka teatrów warszawskich: Nowego (1947-1948), Rozmaitości (1948-1949), Narodowego (1949-1955, 1965-1968), Dramatycznego (1955-1964, 1968-1985). Związana także z radiem (m.in. rola Fronczakowej w "Matysiakach"). Z filmem zetknęła się jeszcze w latach 30., kiedy jako studentka kilkakrotnie statystowała przed kamerą. Po wojnie początkowo powierzono jej wyraziste epizody: w "Dwóch godzinach" Stanisława Wohla i Józefa Wyszomirskiego, w "Celulozie" Jerzego Kawalerowicza, "Karierze" Jana Koechera i Jerzego Passendorfera, "Dziś w nocy umrze miasto" Jana Rybkowskiego. Lubiła epizody - zwarte, dynamiczne, plastyczne. I zawsze traktowała je z równą odpowiedzialnością, co główne role. Każda z jej filmowych postaci - realistyczna czy najbardziej ekscentryczna albo dziwaczna - pozostawiała wrażenie pełnej prawdy, a zarazem zawodowego mistrzostwa. I każda pozostawała niepowtarzalna, jedyna w swoim rodzaju, mimo iż niektórzy chcieli widzieć w aktorce ilustratorkę określonych obyczajowych typów. Jej aktorstwo to rygor, precyzja i warsztatowa rzetelność. Stroniła od postaci jednoznacznie pozytywnych. Nudziły ją swoją oczywistością. W telewizyjnym serialu "Wojna domowa" Jerzego Gruzy zagrała babcię Pawła, przyjeżdżającą z kilkudniową wizytą. Naturalne poczucie humoru połączone z instynktem groteskowej deformacji sprawiło, że świetnie sprawdziła się w komediach. Nie był to jednak typowy komizm. Wynikał raczej z pewnej solenności gry i postaci, z komediowych, błahych sytuacji. Tak było w "Mężu swojej żony" Stanisława Barei, gdzie zagrała despotyczną gosposię Karczów - masażystkę Kowalską. W "Jutro premiera" Janusza Morgensterna była teatralną bufetową Brygidką, która słuchając reakcji widowni, umiała bezbłędnie ocenić, czy sztuka będzie sukcesem, czy klapą. Szczerze bawiła jako zafrasowana Jacentowa, lamentująca nad nieskorym do umierania mężem w "Kaprysach Łazarza" Janusza Zaorskiego i później w jego "Awansie" w roli znachorki Horpyny, która ulegając sile cywilizacji, straciła tajemną moc, szuka więc zapomnienia, produkując - i próbując - wysokoprocentowy trunek. Kapitalną postać stworzyła w telewizyjnym filmie "Jak zdobyć pieniądze, kobietę i sławę". Jej Wasiakowa, czyli Stara, jak pieszczotliwie nazywa ją mąż, domorosły konstruktor-wynalazca, miała ogromną siłę tragifarsowego wyrazu. W "Jedenastym przykazaniu" Janusza Kondratiuka stworzyła jedną ze swoich najbardziej ciepłych postaci. Obdarzyła przy tym panią Goldszmidkę, mieszkankę dziwnego miasteczka, wielką dozą wewnętrznego blasku. To właśnie ona wyjaśnia bohaterowi znaczenie tytułowego przykazania: "nic za darmo" znaczy tyle, że za dobro trzeba zawsze płacić dobrem. Zadziwiająca jest wszechstronność skali ekspresji, jaką prezentowała. Z jednej strony pyszne portrety rodzajowe: Kłębowa w "Chłopach" Jana Rybkowskiego, Żydówka Arkuszowa w "Nocach i dniach" Jerzego Antczaka. Obok nich mocne postacie charakterystyczne: właścicielka pokoju wynajmowanego przez Noemi w "Niekochanej" Janusza Nasfetera, Małolepsza, matka Bolka, w serialu "W słońcu i w deszczu" Sylwestra Szyszki. W filmie "Późne popołudnie" Aleksandra Ścibora-Rylskiego grana przez nią Maria Siankowa walczy o szansę na ostatnią miłość. Aktorka przyznała jednak, że najbardziej ceniła współpracę ze Stanisławem Różewiczem. Po raz pierwszy spotkała się z nim przy swojej debiutanckiej roli w "Trudnej miłości" jako chłopka Biedronkowa. Później było "Świadectwo urodzenia" z rolą Cieślikowej, prostej, szorstkiej kobiety, ukrywającej żydowską dziewczynkę. W "Głosie z tamtego świata" była znudzoną kucharką Wiktorią Habryk, pragnącą za wszelką cenę uciec od monotonnego życia przy garach, a za rolę otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II Stopnia oraz nagrodę aktorską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mar del Plata. Zagrała jeszcze u Różewicza w telewizyjnym filmie "Diabeł", gdzie wcieliła się w Rapetową, wiejską kobietę wynajętą w porze żniw do pilnowania umierającej staruszki. Wystąpiła w serialu telewizyjnym "Zmiennicy" jako Maria Oborniakowa, gospodyni w Skórcu. W "Warszawskich gołębiach" Henryka Bielskiego zagrała matkę Kaczmarskiego, staruszkę o duszy łobuziaka z warszawskiej Pragi. Była to już jej ostatnia rola. Zmarła 3 lipca 1996 roku w wieku 89 lat.

znana z

filmografia Wanda Łuczycka

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
1988 7,0
Warszawskie gołębie(1988)
(TV)

Matka Kaczmarskiego

1987 6,6
Jedenaste przykazanie(1987)
(TV)

Goldszmidka

1985 6,4
W cieniu nienawiści(1985)

Ciotka Zofii

1985 7,0
Diabeł(1985)
(TV)

Rapetowa

1984 6,6
Zabicie ciotki(1984)

Babcia

1979 7,4
W słońcu i w deszczu(1979)
(miniserial)

Małolepsza, matka Bolka

1979 5,8
Śnić we śnie(1979)
(TV)

Matka Pawła

1977 6,4
Żołnierze wolności(1977)
Soldaty svobody (miniserial)

Komunistka rozstrzeliwana z Finderem i Fornalską

  • (niewymieniony w czołówce)
1976 5,6
Mgła(1976)

Sołtysiakowa

1976 6,3
Klara i Angelika(1976)
(TV)

Gosposia Naimskich

1975 7,3
Dyrektorzy(1975)
(miniserial)

Gajdowa

1975 7,4
Noce i dnie(1975)

Arkuszowa

  • (niewymieniony w czołówce)
1974 6,9
Historia pewnej miłości(1974)
(TV)

Matka Haliny

1974 7,6
Gra(1974)
(TV)

Przyjaciólka Melanii Kicały

1974 7,2
Awans(1974)

Horpyna

1973 7,2
Droga(1973)
(serial)

Matka Heleny Gerlicz

1973 6,8
Wielka miłość Balzaka(1973)
(miniserial)

Właścicielka hoteliku w Genewie

1973 6,7
Chłopi(1973)

Kłębowa

1973 6,6
Nagrody i odznaczenia(1973)

Salowa Ciepluchowa

1972 7,1
Kaprysy Łazarza(1972)
(TV)

Żona Jacentego

1972 6,5
Szklana kula(1972)

Salowa w szpitalu

1972 7,3
Chłopi(1972)
(serial)

Kłębowa

1972 7,3
Siedem czerwonych róż czyli Benek Kwiaciarz o sobie i o innych(1972)
(TV)

Szatniarka "Palto"

  • (segment)
1971 6,1
Pierwsza miłość(1971)
(TV)

Księżna Zasiekin, matka Zinaidy

1971 7,1
Kłopotliwy gość(1971)

Pani chcąca obejrzeć cud

1970 7,4
Wakacje z duchami(1970)
(miniserial 1970 - 1971)

Lichoniowa

1969 6,9
Jak zdobyć pieniądze, kobietę i sławę(1969)
(TV)

Wasiakowa "Jak zdobyć sławę"

  • (segment)
1969 7,3
Do przerwy 0:1(1969)
(miniserial)

Woźna Matulkowa

1967 6,4
Piękny był pogrzeb, ludzie płakali(1967)
(TV)

Woźna w liceum

1966 7,5
Piekło i niebo(1966)

Wiktoria, gosposia scenarzysty Leona

1965 6,9
Niekochana(1965)

Właścicielka pokoju wynajmowanego przez Noemi

1964 6,8
Mój drugi ożenek(1964)

Matka Jadźki

1964 6,5
Późne popołudnie(1964)

Maria Siankowa

1964 7,1
Barbara i Jan(1964)
(serial 1964 - 1965)

Oszukana kobieta

1962 6,8
Rodzina Milcarków(1962)

Pyrkowa

1962 7,6
Głos z tamtego świata(1962)

Wiktoria Habryk

1962 7,1
Spóźnieni przechodnie(1962)

Matka Wacka "Krąg istnienia"

  • (niewymieniony w czołówce)
  • (segment)
1962 7,3
Jutro premiera(1962)

Bufetowa Brygidka

1961 6,6
Dotknięcie nocy(1961)

Janka, kasjerka z kombinatu

1961 7,3
Dziś w nocy umrze miasto(1961)

Właścicielka restauracji "Astoria"

1961 7,7
Świadectwo urodzenia(1961)

Cieślikowa "Kropla krwi"

  • (segment)
1960 7,0
Mąż swojej żony(1960)

Kowalska, gosposia Karczów

1960 6,6
Zbieg(1960)

Ciocia

1958 6,5
Dezerter(1958)

Barbara Karolek, matka Elżbiety

1957 6,5
Skarb kapitana Martensa(1957)

Żona Dominika

1954 5,6
Kariera(1954)

Janina Rosiakowa

1953 6,7
Celuloza(1953)

Rozalia Stelmachowa

1953 5,6
Trudna miłość(1953)

Biedronkowa

1946 6,4
Dwie godziny(1946)

Szabrowniczka Marta, żona Filipa, matka Feli

1946 5,1
W chłopskie ręce(1946)

Petronela Patykowa

1939 7,4
O czym się nie mówi...(1939)

Kwiaciarka przed cmentarzem

1938 6,7
Sygnały(1938)

Więźniarka w pralni

gościnnie
rozwiń
głosy
rozwiń
  • Zmarła w Konstancinie-Jeziornie, została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (Polska).
  • Otrzymała następujące nagrody i odznaczenia państwowe:
    - 1973 r. - Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia;
    - 1977 r. - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;
    - 1980 r. - Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia;
    - 1983 r. - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia.
  • W 1932 roku ukończyła Państwową Szkołę Dramatyczną Wilama Horzycy przy Konserwatorium Warszawskim (Polska).
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

dowiedz się więcej