Zmarł na rozedmę płuc w Middletown (Rhode Island, USA). Pochowany jest na cmentarzu Hollywood Forever w Los Angeles (Kalifornia, USA).

Miał licencję pilota.

Jest synem Waltera Hustona.

Ukończył Art Students League w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA).

Miał zagrać Pana Boswortha w filmie "Pan North", lecz został hospitalizowany z powodu zapalenia płuc. Osobiście poprosił Roberta Mitchuma, aby go zastąpił.

Wystąpił w następujących reklamach:
- 1972 r. - burbon Jim Beam;
- 1976 r. - kolorowe telewizory firmy RCA 
- 1986 r. - złota karta MasterCard.

Był pierwszym reżyserem filmu "Quo Vadis", jednak został zwolniony po kilku tygodniach zdjęć. Wytwórnia nie była zadowolona z nakręconego materiału oraz wymowy scenariusza, który nawiązywał do toczących się wówczas antykomunistycznych "polowań na czarownice" w Hollywood. Zmieniono tekst oraz odtwórców ról głównych, zaś miejsce Hustona zajął Mervyn LeRoy.

Odrzucił możliwość wyreżyserowania filmu "Patton". Angaż otrzymał Franklin J. Schaffner.

Był brany pod uwagę do roli Króla Osrica w filmie "Conan Barbarzyńca". Ostatecznie postać tę zagrał Max von Sydow.

Z powodu tego, że był za stary odrzucił rolę Olivera w filmie "Annie". Postać tą zagrał Albert Finney.

Rozważano go do wyreżyserowania filmu "Kaligula". Angaż ostatecznie otrzymał Tinto Brass.

Był pierwszym wyborem do roli Jorge z Burgos w filmie "Imię róży". Huston początkowo przyjął propozycję, jednak musiał zrezygnować z powodu złego stanu zdrowia. Zamiast niego zaangażowany został Feodor Chaliapin Jr.

Ze związku z Zoe Sallis ma syna Danny'ego.

Został reżyserem "Pożegnania z bronią", jednak porzucił film na skutek nieporozumień z producentem Davidem O. Selznickiem. Huston chciał zmienić scenariusz, aby podkreślić militarne aspekty historii i tym samym pozostać wiernym powieści Hemingwaya. Ponadto spędzał dużo czasu na preprodukcji. Tymczasem Selznick forsował bardziej romantyczną fabułę, aby podkreślić rolę swej żony Jennifer Jones. Był także zmartwiony zbyt wolną pracą reżysera. Ostatecznie miejsce Hustona zajął Charles Vidor.

Pierwotnie to on był reżyserem filmu "Ostatni bieg". Jednak przy wprowadzaniu poprawek do scenariusza pokłócił się z głównym aktorem, Georgem C. Scottem i ostatecznie zrezygnował z udziału w projekcie. Zastąpił go Richard Fleischer.

Rozważano jego kandydaturę na reżysera filmu "Doktor Dolittle", jednak z pomysłu zrezygnował producent Arthur P. Jacobs. Ostatecznie zaangażowany został Richard Fleischer.

Miał zagrać księdza w filmie "Jajo węża", jednak w ostatniej chwili zastąpił go James Whitmore.

Chciał nakręcić adaptację powieści Ernesta Hemingwaya "Za rzekę, w cień drzew", jednak projekt nie doszedł do skutku.

W 1984 roku otrzymał nagrodę na festiwalu w Cannes za życiowe osiągnięcia i wybitny wkład w sztukę filmową.

Zamierzał wyreżyserować film "Will Adams", do którego scenariusz napisał Dalton Trumbo, w rolach głównych mieli wystąpić Peter O'Toole i Toshirô Mifune, zaś za produkcję odpowiadali Eugene Frenke i Jules Buck. Projekt ostatecznie upadł.

W 1964 roku otrzymał honorowy doktorat z literatury od Kolegium Trójcy Świętej w Dublinie (Irlandia).

W 1969 roku miał reżyserować film "A Terrible Beauty", jednak ostatecznie obraz nie powstał.

W 1980 roku została wydana jego autobiografia "An Open Book".

Został zatrudniony jako reżyser do filmu "Wariatka z Chaillot", jednak porzucił produkcję przed rozpoczęciem zdjęć. Jego miejsce zajął Bryan Forbes.

Na początku lat 80. zamierzał nakręcić adaptację powieści "The Rack" A. E. Ellisa, opowiadającej o chorym na gruźlicę studencie, który trafia do sanatorium w Szwajcarii tuż po zakończeniu II wojny światowej. W roli głównej miała wystąpić Nastassja Kinski. Film ostatecznie nie powstał.

Był pierwszym reżyserem filmu "Miłość i kule", lecz musiał opuścić produkcję ze względów zdrowotnych. Zastąpił go Stuart Rosenberg.

W latach 30. brał udział w wypadku samochodowym, w którym zginęła aktorka Tosca Roulien, żona Raula Rouliena. Istnieje pogłoska, jakoby to Clark Gable kierował samochodem, a główny dyrektor studia MGM Eddie Mannix zapłacił Hustonowi za wzięcie winy na siebie. Ostatecznie Huston został uniewinniony.

Był pierwszym kandydatem na reżysera filmu "Intruz", lecz gdy wstąpił do wojska, projekt trafił w ręce Orsona Wellesa.

W czasie II wojny światowej służył w oddziale wojska łączności armii USA ze stopniem kapitana.

Razem ze swoją trzecią żoną Evelyn Keyes adoptował meksykańskiego chłopca imieniem Pablo Albarran.

Za służbę podczas II wojny światowej został odznaczony medalem Legia Zasługi.

Razem z Samem Spiegelem założył w 1948 roku wytwórnię filmową Horizon Pictures.

W 1952 roku założył wytwórnię John Huston Productions na potrzeby filmu "Matador", który ostatecznie nie powstał.

Po śmierci swojej byłej małżonki Enriki Somy adoptował jej córkę ze związku z innym mężczyzną, Allegrę.

Był pierwszym kandydatem na reżysera filmu "Waterloo". Ostatecznie za kamerą stanął Sergey Bondarchuk.

Był pierwszym reżyserem filmu "Przeznaczone do likwidacji", jednak zastąpił go Sydney Pollack.

Został mianowany honorowym członkiem plemienia Pajutów. Indianie nadali mu imię Long Shadow (Długi Cień).

Na początku lat 30. napisał scenariusz na podstawie powieści "Laughing Boy" Olivera La Farge'a, którego reżyserem miał być William Wyler, jednak projekt trafił na półkę. Ostatecznie adaptację "Laughing Boy" nakręcił W.S. Van Dyke w oparciu o scenariusz Johna Coltona i Johna Lee Mahina.

Był pierwszym reżyserem filmu "Przez Pacyfik", jednak przerwał pracę, gdy został powołany do wojska. Produkcję dokończył Vincent Sherman.

Jego wnukami są Jack, Matthew i Laura Hustonowie.

Przerwał pracę nad filmem "Takie nasze życie", gdyż został wezwany do zlecenia przez Departament Wojny Stanów Zjednoczonych po ataku Japończyków na Pearl Harbor. Reżyserię obrazu dokończył Raoul Walsh.

W latach 60. odrzucił propozycję reżyserowania filmu "Zabawa w Boga", który ostatecznie powstał pod batutą Hectora Babenco w 1991 roku.

Przez wiele lat marzył o sfilmowaniu powieści "Mister Johnson" Joyce'a Cary'ego. W połowie lat 80. omawiał projekt z producentem Michaelem Fitzgeraldem, jednak pogarszające się zdrowie Hustona pokrzyżowało plany. Po jego śmierci Fitzgerald powierzył reżyserię "Pana Johnsona" Bruce'owi Beresfordowi.

Był pierwszym kandydatem na reżysera filmu "Odwet", gdy jeszcze gwiazdą produkcji był Jack Nicholson. Ostatecznie obraz został nakręcony przez Tony'ego Scotta z Kevinem Costnerem w roli głównej.

Chciał wyreżyserować film "Diablica", jednak autorka literackiego pierwowzoru Fay Weldon odrzuciła jego kandydaturę i powierzyła reżyserię Susan Seidelman.

Był pierwszym reżyserem filmu "Nawiedzone lato", lecz musiał opuścić produkcję z powodu pogarszającej się rozedmy płuc. Jego miejsce zajął Ivan Passer.

W 1979 roku objął stanowisko reżysera filmu "Podniebna droga do Chin", jednak zrezygnował rok później. Zastąpił go Brian G. Hutton.

Był zainteresowany reżyserią filmu "When You Comin' Back, Red Ryder?", który ostatecznie został nakręcony przez Miltona Katselasa.

Ze względu na swój stan zdrowia odrzucił propozycję reżyserowania "Huraganu". Film nakręcił Jan Troell.

Miał reżyserować "Papierowy księżyc" z Paulem Newmanem i jego córką Nell Potts w rolach głównych, jednak zastąpił go Peter Bogdanovich, zaś przed kamerą wystąpili Ryan O'Neal z córką Tatum.

Był brany pod uwagę jako kandydat na reżysera filmu "By Love Possessed", nakręconego ostatecznie przez Johna Sturgesa.

Zamierzał nakręcić "Kowboja" ze swoim ojcem Walterem Hustonem w roli głównej, jednak porzucił projekt po jego śmierci. Film wyreżyserował Delmer Daves z Glennem Fordem w roli głównej.

Producent Jerry Wald rozważał go jako reżysera filmu "Nieokiełznani". Ostatecznie za kamerą stanął Nicholas Ray.

Był kandydatem na reżysera segmentu "The Secret Sharer" w filmie "Twarzą w twarz", jednak jego miejsce zajął John Brahm.

Był brany pod uwagę przy wyborze reżysera do filmu "Żołnierze". Ostatecznie stanowisko objął William A. Wellman.

Był brany pod uwagę przy wyborze reżysera do filmu "Caboblanco". Ostatecznie zaangażowany został J. Lee Thompson.

Nie był w stanie nakręcić filmu "Troje nieznajomych" na podstawie własnego scenariusza, jako że wówczas pełnił służbę wojskową. Reżyserem został Jean Negulesco.