Co obejrzeć na VOD

Po raz drugi, po tym jak kiedyś w filmie "Upadek" Michael Douglas kopnął samochód i zostawił go w korku nie mogąc znieść obstrukcji życia (powtórzyłem to później niemal dokładnie tak samo, stojąc w korku we Wrocławiu), miałem wrażenie że rozumiem każdą sekundę tego co tym razem czuje Rose Byrne jako Linda w KCGM. Ta lawina przeciwności losu, utrudnień, obstrukcji właśnie a jednocześnie konieczność trzymania fasonu i spokojnego, mądrego odpowiadania na pytania innych ugotowanych! Filmowy pomnik wystawiony atakowi paniki. Rozedrgany, roztrzęsiony, rozmazany, nieostry, nakładający na siebie różne warstwy realizmu i iluzji. A do tego wielka rola Rose Byrne, która z pewnością będzie w tym sezonie jeszcze nie raz nominowana i nagradzana za wybitne osiągnięcie aktorskie.

Gdyby Park zrobił No Other Choice wcześniej zapewne zgarnąłby dla Korei Południowej pierwszego Oscara. Historia Man-su i jego rodziny to właściwie rewers „Parasite” – kino dyskomfortu i trafiająca w sedno hiperbola wyzysku oraz klasowego upokorzenia. Śmiech przez łzy gwarantowany. (Edit: brak nominacji to największy grzech Akademii)

Gdy byłem kiedyś w Oslo, myślałem tylko o niemal futurystycznym wyczuleniu tego miasta na człowieka i jego potrzeby i to całkiem niezwykłe, że dokładnie to samo myślę sobie oglądając filmy Haugeruda; głęboko zaangażowane w ludzi i wyciągające na wierzch empatię we wzajemnym obcowaniu, rozwiązywaniu problemów, opowiadaniu o emocjach i uważności na drugiego. O codziennym cudzie zakochania „Miłość” opowiada z tak wielką wrażliwością, że może służyć niemal za materiał edukacyjny, wszystko wpisując jednocześnie w spełnione uwikłanie jednostki w miasto. Gdybym mógł, oglądałbym go w kółko z przerwami na miłe myśli.