Co obejrzeć na VOD

Czy Brady mógłby zrobić remake "Powidoków"? Strzemiński zasłużył na film tej klasy. Niespodziewany blok kinowego marmuru -- brawura i głębia jednocześnie.

Od czasu SUKCESJI nie było tak dobrze skonstruowanego serialu, na dodatek mistrzowsko granego (Hellen Mirren, Tom Hardy, Pierce Brosnan - wszyscy wyśmienici) od głównych ról do epizodów. Pewnie w tym duża zasługa reżyserów (dwa pierwsze odcinki - Guy Ritchie), ale też scenariusza, który jeszcze raz udowadnia, że nie ma lepszej pożywki dla kina czy serialu niż świat zbrodni i jego mroczna psychologia.

Sezon ten, mimo fabularnych wywrotek i jawnych niedorzeczności, bezczelnie przegięty jak chyba żaden inny, podejmuje zaskakująco złożone problemy tożsamościowe. Dexter dawno pogodził się z tym, kim był, jest i będzie, skupiony jest raczej na tym, co ze sobą zrobić. Szyte to wszystko jest na grubo, ale, hej, czego możemy wymagać od serialu, który rozpoczyna się ożywieniem istnego potwora Frankensteina, pozszywanego z wyrzutów sumienia, poczucia obowiązku i podniety towarzyszącej przebiciu człowieka nożem. Finał „Dextera: Zmartwychwstania” nie pozostawia złudzeń, że, o ile dopiszą oglądający, to będzie to zaledwie początek przygody, istnego road tripu, który zabierze Morgana tam, gdzie jest potrzebny, niczym współczesnego błędnego kowboja, ronina poza prawem. Trudno mieć coś przeciwko temu, bo, nie oszukujmy się, Philips powiedział wszystko i więcej na temat swojego bohatera. Pozostało mu już tylko pozwolić mu dobrze się bawić. A przy okazji i nam.