Co obejrzeć na VOD

"Wielki Marty" to a) film sportowy z zajmująca 2/3 metrażu dygresją w środku, b) opowieść o tym, jak lata 80. wymyślono w latach 50. (patrz: świetna ścieżka dźwiękowa) oraz c) kino absolutnie "safdiczne", czyli popis spiętrzania perypetii w nieskończoność w duchu "Nieoszlifowanych diamentów" czy "Good Time". A wszystko na barkach Chalameta, który też jest świetny: niby antypatyczny, ale gotów przyjąć każde upokorzenie – czym kupuje sobie widza.

W połowie delikatny romans, a w połowie heavymetalowo-orkiestrowo-psychodeliczny rave. A tak naprawdę metafora tego, jak kapitalizm przywiązuje ludzi do prekaryjnej pracy, mamiąc ich, że to w niej realizują swoje potrzeby. To nie przypadek, że wciąż mówi się tu o kontraktach z diabłami. Wierna i udana ekranizacja pierwowzoru, do tego całkiem samodzielny, zamknięty rozdział serii – ale bez znajomości pierwszego sezonu (albo mangi) i tak ani rusz.

Ten film pachnie tak jak pachnie świat młodych ludzi, których spotykam. Jest trafiony bez długiego celowania i kalkulacji. Nieposprzątany jak mieszkanie na Dobrej i dający szansę na chwilę wytchnienia po ataku paniki. Zaliczyłem nie jeden taki atak i wiem, że nawet największy odludek nie chce wtedy być sam. Od dawna nikomu w polskim filmie nie udało się zmieścić takiego Dżina.