AMERICAN FILM FESTIVAL: Klubowe dzieciaki i kieszonkowcy
W programie tegorocznej edycji American Film Festival dwa głośne tytuły zza oceanu – tak się składa, że oba opowiadają o mężczyznach na życiowych zakrętach. Jordan Firstman w "Club Kid" przedstawia nam imprezowicza (w tej roli sam reżyser), który niespodziewanie dowiaduje się, że został ojcem. Z koeli Noah Segan w "Jedynym kieszonkowcu w Nowym Jorku" podąża za tytułowym złodziejaszkiem (John Turturro), który ukradł o jeden zegarek za dużo. Filmy recenzują Adam Kruk i Agnieszka Pilacińska. ***recenzja filmu "Club Kid", reż. Jordan FirstmanZmarnowane dobro autor: Adam Kruk Jednym znany jest jako instagramer i influencer, innym jako aktor, gwiazdor chociażby "Gnijąc w słońcu" (2023) Sebastiána Silvy – jednego z najzabawniejszych, ale i najbardziej upiornych queerowych tytułów tej dekady. Jako reżyser zrobił kilka zgrabnych krótkich metraży, by w pełnym zadebiutować wreszcie "Club Kidem" – sensacją tegorocznego Cannes, przyjętą tam siedmiominutową owacją, która rozpoczęła zaciętą wojnę dystrybucyjną o prawa do tytułu. Wszystkimi tymi wcieleniami Jordan Firstman tworzy pewną wersję samego siebie: dumnego wielkomiejskiego geja (najbardziej utożsamia się z określeniem faggot), narcyza i klauna, hedonistę ze słabością do narkotyków i niezobowiązującej zabawy. Za każdym razem to jego charyzma niesie projekt, wprowadzając do obiegu popkultury pewną szczerość, zadziorność, bardzo współczesną energię – nawet jeśli w swym skupieniu na sobie samym nierzadko irytującą. "Club Kid" – zobacz zwiastun Nie inaczej jest i tym razem, a jednak najnowsza odsłona tworzonej przez Firstmana persony zaczyna zastanawiać się, czy aby dotychczasowy styl życia nie okazał się pułapką. Upływającego bezlitośnie czasu nie chcą bowiem zatrzymać nawet najbardziej wyszukane kombinacje narkotyków, które grany przez niego w "Club Kidzie" Peter serwuje na organizowanych wraz z energiczną wspólniczką (Cara Delevingne) nowojorskich imprezach. Oprócz nasilającego się zmęczenia (w pewnym momencie pyta sąsiadkę, czy kiedykolwiek straciła dziesięć lat z życia), refleksję tę zasiewa w nim nieoczekiwana wizyta przybywającej z Londynu Edison (Kirby Howell-Baptiste). Dziewczyna podrzuca mu dziewięcioletniego chłopca imieniem Arlo (Reggie Absolom), który – jak twierdzi – jest jego synem: owocem pewnej berlińskiej imprezy sprzed dekady. Jako że sytuację tę dane nam jest zobaczyć w prologu filmu, nietrudno uwierzyć, że to, co mówi "kurierka", może być prawdą, a nie tylko wytworem jej ewidentnie przegrzanego przez narkotyki umysłu. Całą recenzję autorstwa Adama Kruka przeczytacie TUTAJ. *** recenzja filmu "Jedyny kieszonkowiec w Nowym Jorku", reż. Noah SeganNowy Jork, Mon Amour autorka: Agnieszka Pilacińska "New York, I love you, but you’re bringing me down" śpiewa James Murphy w utworze znanym i uwielbianym nie tylko przez nowojorczyków. Noah Segan, amerykański aktor, scenarzysta, reżyser oraz producent filmowy urodzony w jednym z najbardziej ekscentrycznych i pociągających miast na świecie, zdaje się idealnie rozumieć ciężar tej miłości – trudnej do pokonania, a jednak mieszającej się zbyt często z rozczarowaniem i zagubieniem. Nie dziwi zatem, że to właśnie te liryczne takty, wkomponowane w rozświetloną panoramę aglomeracji leżącej nad rzeką Hudson otwierają jego drugi pełnometrażowy film, będący swoistym listem miłosnym do miasta, które nigdy nie śpi, do "betonowej dżungli, w której rodzą się marzenia", a która z roku na rok coraz bardziej zmienia swój kształt. "Jedyny kieszonkowiec w Nowym Jorku" – zobacz zwiastun Z tego, jak bezlitośnie szybko ewoluuje świat, doskonale zdaje sobie sprawę Harry (John Turturro), oldschoolowy złodziej buszujący po nowojorskim metrze; mistrz w swoim fachu, mający do perfekcji opracowane chwyty wyciągania portfeli z torebek i ściągania zegarków z nadgarstków. Jednak w świecie cyfrowych transakcji tradycyjne źródło jego zarobku powoli wysycha. Coraz mniej ludzi nosi przy sobie gotówkę, coraz trudniej złowić Roleksa – wyuczony zawód powoli przechodzi do lamusa. Coraz gorzej prosperuje także zaprzyjaźniony paser, Ben (Steve Buscemi), któremu Harry podrzuca łupy. Przechadzający się po mieście w stylowym płaszczu mężczyzna nie traci jednak nadziei na większe pieniądze, szczególnie że w domu czeka na niego wymagająca stałej opieki żona, Rosie (Karina Arroyave) – i piętrzące się rachunki za opiekę medyczną. Życie naszego poczciwego kieszonkowca do góry nogami wywraca nagle to, co miało być rutynowym rabunkiem: ot, niepozorna, sportowa torba, ukradziona z dobrego samochodu, a w środku trochę gotówki do przytulenia i coś, co dla człowieka analogowej epoki jest w zasadzie bezużyteczne i natychmiast ląduje w koszu – karta USB. Pech jednak chce, że jej właściciel, Dylan (Will Price) nie jest "zwykłym" przechodniem – i zrobi wszystko, żeby odzyskać cyfrowy nośnik, szczególnie że zguba warta jest więcej niż wszystkie pieniądze jakie Harry (i prawdopodobnie wszyscy jego kumple po fachu razem wzięci) widział. Rozpoczyna się niebezpieczny wyścig z czasem, w którym stawką szybko przestają być pieniądze, a zaczyna życie, zarówno Harry'ego, jak i Rosie. Całą recenzję autorstwa Agnieszki Pilacińskiej przeczytacie TUTAJ.











































































































































