CANNES 2026: Renate Reinsve we "Fjordzie" i nowy Nicolas Winding Refn. Recenzujemy
Maciej Satora donosi prosto z Cannes, że właśnie jest po seansie nowego filmu Cristiana Mungiu, w którym Renate Reinsve wciela się w matkę pięciorga dzieci. Po przeprowadzce do Norwegii jej rodzina mierzy się z konsekwencjami nieznanego im dotąd porządku. Fragmenty recenzji "Fjordu" przeczytać można poniżej. Kacper Rydzewski oglądał natomiast "Jej piekło" Nicolasa Windinga Refna. Reżyser wraca na wielki ekran po 10 latach przerwy, a jego nowy film został przyjęty w Cannes siedmiominutowymi oklaski. Czy to oznacza powrót do formy? Sprawdźcie. Kolejne recenzje canneńskich premier już niedługo!Recenzja filmu "Fjord", reż. Cristian MungiuGość w dom, Bóg w dom autor: Maciej Satora Choć w dalszej części fabuły Gheorghiowie zostają przeciągnięci przez piekło uśmiechniętej liberalnej Europy – na czele z odebraniem dzieci, procesami sądowymi i realnym zagrożeniem trafienia do więzienia – Mungiu wielką wagę przykłada do tego, by jego film nie nabrał kształtu politycznego stanowiska, emocjonalnego głosu w debacie o polaryzacyjnym charakterze. Zamiast tego „Fjord” płynnie osadza się na fundamentach konfliktu wartości: choć sprawa dotyczy rzekomych aktów przemocy domowej, prędko zaczyna wchodzić na terytorium metod wychowawczych. Konserwatywna rodzina budzi szereg wątpliwości w postępowych instytucjach: dzieci modlą się codziennie przed snem? Nie mogą używać telefonu i oglądać YouTube’a? Zamiast amerykańskich hitów nucą na korytarzu piosenki religijne? – z niepokojem dziwią się norwescy biurokraci. Niesławne „jestem tolerancyjny, ale…”, wykorzystywane swego czasu przez prawicę, odwraca swój wektor; pewnie dlatego, że w budowie egalitarnego społeczeństwa drastyczne różnice zawsze stanowią zarzewie konfliktu. Gdy norweska dziewczynka wyznaje na lekcji, że jest lesbijką, rumuńska koleżanka odpowiada jej: To grzech, można iść za to do piekła. Osadzenie akcji w szkolnym kontekście to o tyle błyskotliwa decyzja, że pozwala na przedstawienie państwowej ingerencji w proces kształtowania postaw już od najmłodszych lat – siłą rzeczy premiując jedne kosztem drugich. Tym razem – kosztem pryncypiów mniejszości, których praw wszyscy tak szumnie deklarują się chronić. Na głębszym poziomie Mungiu zadaje więc nieco inne pytanie: na ile we współczesnym świecie wychowanie to jeszcze zadanie domu, a na ile państwowych instytucji? Ostatecznie żaden z tych modeli nie wydaje się Rumunowi doskonały. Gheorghiowie kształcą swoje dzieci w zgodzie ze sobą, ale w dystansie od świata za oknem. Poleganie wyłącznie na ich naukach grozi alienacją, niedopasowaniem do norm społeczeństwa. Ich metody pozostają dyskusyjne (zakaz tańca?), ale wykształcają silne poczucie autorytetu. Gdy dzieci zachowują się nieposłusznie, ojciec odmawia im uczestnictwa w urodzinach koleżanki z klasy. Będą bardzo smutni, jeśli do mnie nie przyjdą – próbuje przekonać Mihaia Norweżka. Ale dzięki temu będą szczęśliwsi, gdy dorosną, a to jest znacznie ważniejsze – odpowiada jej z kaznodziejskim spokojem. Całą recenzję filmu "Fjord" przeczytacie na jego karcie POD LINKIEM TUTAJ.Recenzja filmu "Jej piekło", reż. Nicolas Winding RefnMajaki z plastiku autor: Kacper Rydzewski „Jej piekło” już przed premierą obrosło swojego rodzaju legendą. To w końcu w pewien sposób film pośmiertny. Ponoć w 2023 roku serce Nicolasa Windinga Refna przestało bić. Po około pół godziny tętno wróciło. Wraz z nim impuls do kolejnych projektów. „Dostałem od Boga drugą szansę. I mam zamiar wykorzystać ją” – mówił. Zebrał ekipę. Scenariusz był ruchomy, tj. zmieniał się codziennie – nie ze względu na produkcyjne problemy, ale pod wpływem takiej, a nie innej decyzji twórczej. Można byłoby obawiać się najgorszego, ale przecież mowa o typie, którego wołają wizjonerem; który bardziej niż w słowie czy historii rzeźbi w tym, co zmysłowe. W końcu też o filmowcu, którego twórczość z wielu zajawieńców z mojego otoczenia w zasadzie uczyniła kinofili. "Jej piekło" – zwiastunPremierowy canneński pokaz „Jej piekła”, pokazywanego w sekcji pozakonkursowej, zebrał siedmiominutowe (choć niektóre portale podają informację o dwunastu
